ေက်ာပိုးအိတ္

ကြ်န္မျမင္ဘူးတဲ့ မာလကာသီးက ၀ိုင္း၀ိုင္းေလးေတြပါ။ ၾကည့္ပါဦးေနာ္။ ရုပ္ဆိုးလိုက္တာ။

အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေရေဆးျပီးအသီးကိုခြဲၾကည့္ေတာ့ အဟုတ္ဘဲေတာ္ အေစ့လံုး၀မပါဘူး။

း)

စားၾကည့္ေတာ့လဲ ခ်ိဳသားဘဲ။ အနံ ့ကေမႊးေတးေတးနဲ ့။ အျပင္က ရုပ္ဆိုးသေလာက္ အရသာကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ရွိ။

စားေကာင္းေကာင္းနဲ ့စားလိုက္တာ ညစာေတာင္ လြတ္သြားတယ္။

း)

မိုးေလကင္းတုန္းမွာ အျပင္ထြက္ျပီး ေျခလက္ဆန္ ့ဦးမွလို ့ေတြးမိတယ္။ ဘာလို ့လဲဆိုေတာ့ ဒီေန ့မိုးက တစ္ေန ့ လံုးနီးနီး ေစြျပီးရြာေနတာ။ ဒီေတာ့ ကြ်န္မလဲ ဘာရမလဲ မိုးေအးေအးနဲ ့ေကြးတာေပါ့ ။

း)

ဒါေပမယ့္ ဘယ္ေလာက္ဘဲမိုးရြာပါေစ ဟိုျမန္မာအိမ္က ၀ါဆိုသကၤန္းကပ္လိုက္ အားေပးလိုက္၊ ဒီဘက္အိမ္က လာဖိတ္လိုက္ သြားဆြဲလိုက္နဲ ့ အဆင္ကိုေျပလို ့။ စားျပီးေတာ့ ေကြးတာေပါ့။

း)

ညေနေစာင္းေတာ့ မိုးက ဖြဲတယ္ဆိုရံုေလး ရြာေနတယ္။ ဒီေတာ့ ေျခဆန္ ့လက္ဆန္ ့နဲ ့အျပင္ထြက္ခဲ့တယ္။ သစ္သီးတန္းေရာက္ေတာ့ မ်က္ေစ့ကို အသီးတစ္မ်ိဳးကိုသြားေတြ ့တယ္။

စိတ္ထဲမွာ ထင္လိုက္တာက ေဂၚရကားသီး။ ဒါေပမယ့္ျပန္ေတြးတယ္။ သစ္သီးေရာင္းတဲ့ အတန္းမွာ ေဂၚရကားသီး ဘယ္လိုမွ မရွိႏိုင္ပါဘူး။ တစ္ခုခုမွားေနသလိုဘဲ။

ဒီေတာ့ ဆုိင္ကေကာင္ေလးက ကြ်န္မကို သူတို ့ဘာသာစကားနဲ ့ အမဘာယူမလဲတဲ့။ ကြ်န္မက ျမန္မာလိုဘဲ ျပန္ေမးလိုက္တယ္။ အဲဒါဘာသီးလဲလို ့။ ပထမေတာ့ ေကာင္ေလးေၾကာင္ေနတယ္။ ေနာက္မွ အမက ျမန္မာလားတဲ့။

ခက္ေတာ့ခက္ေနျပီ။ ျမန္မာလို ပီပီသသၾကီးေျပာလိုက္တာေတာင္ အမကျမန္မာလားတဲ့။

း)

ေနာက္ေတာ့ အဲဒိေကာင္ေလးက ဒါမာလကာသီးတဲ့။ ကြ်န္မက ဟုတ္ရဲ ့လားဆိုေတာ့ ဘာလို ့လဲတဲ့။ ေဂၚရကားသီး မဟုတ္ဘူးလားဆိုေတာ့ ရယ္တယ္။ စားၾကည့္အမ အထဲမွာ အေစ့လံုး၀မပါဘူးတဲ့။

ဒါနဲ ့ဘဲ ကြ်န္မ ၁ကီလို၀ယ္လာတယ္။ ၄လံုးဘဲရတယ္။ အားလံုးဘဲ အရသာျမည္းၾကည့္ေနာ္။

း)

၀ါဆိုလျပည့္ေန႔ သာသနာေတာ္ႏွစ္ (၂၅၅၃)ခုႏွစ္၊ ေကာဇာသကၠရာဇ္ (၁၃၇၁)ခုႏွစ္၊ ၀ါဆုိလျပည့္ေန႔၊ ခရစ္ႏွစ္ (၆.၇.၂၀၀၉)ခုႏွစ္၊ တနလၤာေန႔သည္ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရွင္ တရားဦး ဓမၼၾကၤာေဟာၾကားသည့္ေန႔၊ သေႏၶယူ သည့္ေန႔၊ ေတာထြက္ေတာ္မူသည့္ေန႔ စသည့္ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ အခါသမယ ျဖစ္ပါတယ္။

ထုိေန႔ကုိ ေရွးပညာ ရွိတုိ႔က “သေႏၶ၊ ေတာထြက္၊ ဓမၼစက္ ေဟာျမြက္သံခ်ိဳ လ၀ါဆုိ” ဟု ဖြဲ႔ဆုိခဲ့ၾကပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ မဟာသကၠရာဇ္(၁၀၃)ခုႏွစ္၊ ကဆုန္လျပည့္ေန႔မွာ သစၥာေလးပါးကို ပိုင္းျခား ထင္ထင္သိျမင္ၿပီး သဗၺညဳတဉာဏ္ပိုင္ရွင္ အျဖစ္သို႔ေရာက္ ရွိေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

ထုိ႔ႏွစ္၀ါဆုိလျပည့္ (စေနေန႔) တြင္ ဗာရာဏသီျပည္ မိဂဒါ ၀ုန္ေတာမွာ ေကာ႑ည၊ ၀ပၸ၊ ဘဒၵိယ၊ မဟာနာမ္၊ အႆဇိ စတဲ့ ပဥၥ၀ဂၢီ ငါးပါးအား ဓမၼစကၠပ၀တၱန သုတ္ေတာ္ကို ေဟာၾကားေတာ္မူ ခဲ့ပါတယ္။ ျမတ္ဗုဒၶဘုရား အျဖစ္သို႔ ေရာက္ၿပီးေနာက္ အဦးဆံုး (အရင္ဆံုး) ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ တရားေတာ္ဟာ ဓမၼစကၠပ၀တၱနသုတ္ေတာ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္တရားဦး “ဓမၼစၾကာ” လို႔ေခၚေ၀ၚ ခဲ့ပါတယ္။

၀ါဆုိလ ျပည့္ေန႔ဟာ ဘုရားရွင္နဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး ထူးျမတ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာ (၃)မ်ိဳး တိုက္ဆုိင္ေနတဲ့ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ ျဖစ္ပါတယ္။“သေႏၶ၊ ေတာထြက္၊ ဓမၼစက္ ေဟာျမြက္သံခ်ိဳ လ၀ါဆုိ” ဆုိတဲ့ ေရွးပညာရွင္ တုိ႔၏ လကၤာအရ…

(၁) ဘုရားေလာင္း ေသတေကတု နတ္သားဟာ စုေတၿပီး မဟာသကၠရာဇ္ (၆၇)ခုႏွစ္၊ ၀ါဆိုလျပည့္၊ ၾကာသပေတးေန႔မွာ မယ္ေတာ္မာဟာေဒ၀ီ၏ ၀မ္းမွာ ပဋိသေႏၶတည္ေနေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

(၂) ဘုရားေလာင္း သိဒၶတၱမင္းသားဟာ သက္ေတာ္(၂၉)ႏွစ္မွာ အျခံအရံမ်ား ျခံရံလွ်က္ မင္းဥယ်ာဥ္ေတာ္သို႔ ထြက္ေတာ္မူစဥ္ နတ္တုိ႔ ဖန္ဆင္းျပသတဲ့ သူအုိ၊ သူနာ၊ သူေသ၊ ရဟန္း ဆုိတဲ့ နိမိတ္ႀကီး ေလးပါးကို ျမင္ေတာ္မူၿပီး သံေ၀ဂရ ကာ မဟာသကၠရာဇ္ (၉၇)ခုႏွစ္၊ ၀ါဆုိလျပည့္၊ တနလာၤေန႔မွာ ေတာထြက္ ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

(၃) ဘုရားအျဖစ္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူၿပီး မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၃)ခုႏွစ္၊ ၀ါဆုိလျပည့္၊ စေနေန႔မွာ တရားဦး ဓမၼစကၠပ၀တၱန သုတ္ေတာ္ကို ေဟာၾကားေတာ္ မူခဲ့ပါတယ္။

ယခုက့ဲသို႔ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ အခါသမယမွာ ဘုရာရွင္ ပထမဆံုး ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ ဓမၼစၾကၤာ ေဒသနာေတာ္ကုိ နာယူၾကည္ညိဳ ၾကပါရန္ ေကာင္းျမတ္ေသာ စိတ္ထားျဖင့္ တုိက္တြန္းလိုက္ ရပါတယ္။ စာဖတ္သူ မ်ားအားလံုး စိတ္၏ ခ်မ္းသာျခင္း ကုိယ္၏ က်န္းမာျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံုႏုိင္ ၾကပါေစ…

မူရင္းေရးသားသူမွာ မက္မက္ ပါရွင္။ အရမ္းကို တန္ဘိုး ရွိလွတာေၾကာင့္ ကြ်န္မ မက္မက္ဆီကေန ကူးယူခြင့္ေတာင္းျပီး ျပန္တင္ျပထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ကူးယူခြင့္ျပဳေသာ မက္မက္အား ဒီေနရာကေန ေလးနက္စြာ ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း

မုန္ ့ဖက္ထုပ္ ပူပူေလးပါ

း)

ကြ်န္မရဲ ့အႏုပညာေျမာက္တဲ့ မုန္ ့ဖက္ထုပ္

း)

သၾကားနဲ ့အုန္းသီးဌာပနာထားတာ။ အုန္းယိုမ်ားမွမ်ား

း)

အရမ္းအရသာရွိပါတယ္။ ျမည္းၾကည့္ေနာ္။

း)

မနက္ျဖန္ကေတာ့ ျမန္မာျပည္သား ဗုဒဘာသာ၀င္တို ့ရဲ ့ အထဋ္အျမတ္ထားရာ ၀ါဆိုလျပည့္ေန ့ပါ။ ေသာၾကာေန ့တုန္းက ၀ါဆိုလျပည့္ေန ့မွာ ဘာေတြလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲလို ့ ရံုး၀န္ထမ္းေတြနဲ ့ တိုင္ပင္မိပါတယ္။

အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ ဘုန္းၾကီးပင့္ျပီး ၀ါဆိုသကၤန္း ကပ္မယ္တဲ့။ ကြ်န္မက အားလံုးလဲေပ်ာ္ရေအာင္ ဘာလုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲလို ့ေမးတာဆိုေတာ့ အားလံုး၀ိုင္းစဥ္းစားၾကတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ ဦးေဆာင္ေမးခဲ့တဲ့ ကြ်န္မကဘဲ

မုန္ ့ဖက္ထုပ္ လုပ္ျပီး ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းပို ့မယ္။ ျပီးရင္ ျမန္မာအိမ္ေတြကိုလိုက္ေ၀မယ္။ ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့

အားလံုးက ဂြတ္…………..တဲ့။

ရံုးကသူေတြကေမးတယ္။ အဲဒိအလွဴက ကြ်န္မတစ္ေယာက္ထဲ လုပ္မွာလားတဲ့။ ကြ်န္မက ပါခ်င္တဲ့သူ ပါလို ့ ရတယ္။ နည္းတယ္ မ်ားတယ္မဟုတ္ဘူး။ ၀ိုင္းလွဴလို ့ရတယ္ဆိုတာနဲ ့ အလွဴလိုက္ခဲ့ျပီး ရတဲ့ ပိုက္ဆံေလးနဲ ့ ကြ်န္မတို ့ မုန္ ့ဖက္ထုပ္ ထုပ္ခဲ့တယ္။

စေနေန ့မွာ မုန္ ့ဖက္ထုပ္ ထုပ္ရန္အတြက္ ငွက္ေပ်ာရြက္ ရွာပံုေတာ္ ထြက္ခဲ့တယ္။ လိုအပ္တဲ့ ငွက္ေပ်ာရြက္ ေတြ ရွာျပီးတဲ့အခါမွာ ေရေသခ်ာေဆးတဲ့သူကေဆး။ အုန္းသီးခြာတဲ့သူကခြာ ။

(အဲကြ်န္မေတာ့ ေဘးနားမွာ ခြက္တစ္လံုးနဲ ့ရတဲ့အုန္းရည္မွန္သမွ်ကို မ၀ႏိုင္စြာ ေသာက္ခဲ့ေသးတယ္ ) လိုအပ္တဲ့ ပစည္းေတြ၀ယ္ဘို ့ေစ်း သြားတဲ့သူက သြားနဲ ့ အားလံုးေပ်ာ္ေနၾကတယ္။

ဒီေန ့မနက္ေစာေစာမွာေတာ့ ေရစိမ္စားတဲ့ ေကာက္ညွင္းေတြကို မုန္ ့ၾကိတ္စက္နဲ ့ၾကိတ္တယ္။ (မုန္ ့ႏွစ္ ရယ္ဒီမိတ္ရွိေပမယ့္ကြ်န္မတို ့မ၀ယ္ခဲ့ပါဘူး။ ) ရလာတဲ့ မုန္ ့ႏွစ္ေတြကို ငရုတ္ဆံုေတြနဲ ့ဖိထားျပီး ေရစစ္ထား လိုက္တယ္။

အုန္းယိုက ထိုးတဲ့သူကထိုး၊ ငွက္ေပ်ာရြက္ကို ဆီသုတ္တဲ့သူကသုတ္၊ မီးေမႊးတဲ့သူကေမႊးနဲ ့ အားလံုး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးအလွဴမွာ ပါ၀င္ၾကတယ္။

ကြ်န္မေသခ်ာဓါတ္ပံုရိုက္ခ်င္ေပမယ့္ ကြ်န္မကင္မရာကို သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က သူ ့သားေမြးေန ့အတြက္ လာငွားသြားလို ့ ေပးလိုက္ရတယ္။ ေပးျပီးမွ ေနာင္တေတာ္ေတာ္ရေနတယ္။ မွတ္တမ္းတင္ ဓါတ္ပံုတစ္ပံုမွ မရွိတာ ။

း(

တကယ္ေတာ့ ကြ်န္မ မုန္ ့ဖက္ထုတ္ မထုတ္တတ္ပါဘူ။ သူမ်ားေတြထုတ္တာၾကည့္ျပီး လိုက္ထုတ္ၾကည့္တာ ေတာ္ေတာ္ပံုဆိုးပန္း ဆိုးထြက္လာတာ ေတြ ့ရတယ္။ ညေနေအးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက ကင္မရာလာျပန္ေပးတာ

နဲ ့ ပံုအမ်ားၾကီးမရိုက္လိုက္ရေပမယ့္ ကြ်န္မထုတ္ထားတဲ့ မေသသပ္တဲ့ မုန္ ့ဖက္ထုတ္ေလးကို တင္ျပလိုက္္ရပါ တယ္။

မနက္ျဖန္နံနက္မွာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း သြားကပ္မယ္။ ျမန္မာအိမ္ေတြကိုေတာ့ ညေနေအးတကည္းက လိုက္ေ၀လိုက္ပါျပီ။ အဲျပီးေတာ့ မနက္ေစာေစာထမယ္။ ဘုရားပန္းေတြ၀ယ္ျပီး နီးစပ္ရာအိမ္ေတြကို လိုက္ေ၀မယ္ စဥ္းစားထားပါတယ္။ အိပ္ယာကေစာေစာထမွျဖစ္မယ္။ မဟုတ္ရင္ ဘုရားပန္းေကာင္းေကာင္းရမွာ မဟုတ္ဘူး။

အားလံုးဘဲ ကြ်န္မရဲ ့လက္ရာေျမာက္လွတဲ့ မုန္ ့ဖက္ထုတ္ေလး သံုးေဆာင္သြားပါဦးလို ့

း)

မုန္ ့ဖက္ထုတ္က ၃ထုတ္ပံုေလးဘဲရိုက္ထားလိုက္တယ္။ ထုတ္တာကမ်ားေပမယ့္ လိုက္ေ၀လိုက္တာေရာ၊ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းအတြက္ ဦးခ်ထားတာေရာ၊ ဘုရားဆြမ္းေတာ္အတြက္ဦးခ်ထားတာေရာနဲ ့သိပ္မက်န္ေတာ့ဘူး။ ေနာက္ျပီးဘုရားအတြက္ ဦးခ်ထားတာေၾကာင့္ ဓါတ္ပံုမရိုက္ေကာင္းဘူးထင္လို ့ အမ်ားၾကီးမရိုက္ေတာ့တာပါ။

း)

ညက တိတ္ဆိတ္လြန္းလွတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံ ကုန္တင္ကားၾကီးေတြ ျဖတ္ေမာင္းသြားတဲ့အသံရယ္ ၊ ပုစဥ္းရင္ကြဲသံေတြရယ္ ၊ ေတာေကာင္သံေတြရယ္မွအပ ညက ျငိမ္သက္ေနပါတယ္။

လူသားအားလံုးအိပ္ေမာက်ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္သူက ကြ်န္မတစ္ေယာက္ဘဲ ရွိေနလိမ့္မယ္ထင္ပါရဲ ့။ လူေတြအားလံုးအပူအပင္မယ့္ အိပ္ေနခ်ိန္မွာ ဘာလို ့ကြ်န္မတစ္ေယာက္ထဲ အိပ္မေပ်ာ္ရတာလဲ။ အိပ္မေပ်ာ္တဲ့ ဒီညဟာ ရွည္လွ်ားလြန္းလွပါတယ္။

အိပ္ယာထက္မွာ ဘယ္လူးညာလွိမ့္ရင္းနဲ ့အခ်ိန္ေတြကို ကုန္ေစခဲ့တယ္။ အိပ္ယာေဘးမွာေတာ့ တေခ်ာက္ေခ်ာက္ ျမည္ေနတဲ့ နာရီသံကလဲ ညအေမွာင္ကိုတိုးေဖာက္ျပီး က်ယ္ေလာင္စြာ ေရႊ ့လွ်ားေနပါတယ္။ အိပ္ယာ၀င္ကာနီး ဘာမွမစားေတာ့ဘဲ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ေသာက္လိုက္တဲ့ အရွိန္နဲ ့ ကြ်န္မဒီတစ္ညေတာ့ အိပ္ေပ်ာ္ႏိုင္ေတာ့မယ္ မထင္ေတာ့ပါဘူး။

ကြ်န္မအိပ္ယာေဘးက နာရီကိုယူၾကည့္လိုက္ေတာ့ ည ၁၂း၀၀ နာရီဘဲရွိေနေသးတယ္။ အိပ္မရမယ့္အတူတူ ျခံထဲဆင္းထိုင္တာဘဲေကာင္းပါတယ္ဆိုျပီး ကြ်န္မဒရင္းဘက္ ကိုယူျပီး ျခံထဲဆင္းလာခဲ့တယ္။

ျခံထဲမွာေတာ့ ရွည္လွ်ားေနတဲ့ ျမက္ရိုင္းပင္ၾကီးေတြက ေလယူရာယိမ္းႏြဲ ့ေနတယ္။ ေကာင္းကင္ၾကီးကို ေမာ့ၾကည့္ လိုက္ေတာ့ လမင္းၾကီးကလဲ ျပည့္ေနလိုက္တာ။ လရိပ္ေအာက္မွာ အရာအားလံုးဟာ ေအးခ်မ္း ေနတယ္။

ၾကယ္ေတြကလဲ ဒီညမွာ စံုလိုက္တာ။ ေဟာ ဟိုဘက္မွာ ခုႏွစ္စင္ၾကယ္ေတာင္ အျမီးေထာင္ေရာပါလား။ ျပီးေတာ့ ၁၀တန္းတုန္းက သင္ခဲ့ရတဲ့ ေမာင္ရင္ဆိုင္းထမ္းၾကယ္ေလးေတြ။ ျပီးေတာ့ အမ်ိဳးအမည္ မသိတဲ့ ၾကယ္ေလးေတြ။

တစ္ခါတစ္ရံ ေလႏုေအးေလးတိုက္ခတ္လာတယ္။ အဲဒိေလႏုေအးထဲမွာ ေတာပန္းေလးေတြရဲ ့ရနံ ့ေတြကလဲ ပါလာတယ္။ ကြ်န္မလဲ ညေမွာင္ေမွာင္မွာ တစ္ေယာက္ထဲ တိုးညွင္းစြာနဲ ့သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ညီးျပီး ေအးခ်မ္းေနခဲ့ တယ္။ လွ်ပ္စစ္မီးမရွိတဲ့
ေတာျမိဳ ့ေလးဟာ လရိပ္ေအာက္မွာ လင္းလက္လို ့ေနပါတယ္။

ခဏၾကာေတာ့ ျမက္ရိုင္းပင္ေတြေပၚမွာ စိန္ပြင့္ေလးေတြ လင္းလက္လာတာ ေတြ ့လိုက္ရတယ္။ ကြ်န္မေသခ်ာ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ပိုးစုန္းၾကဴးေလးေတြပါလား။ တျဖည္းျဖည္းနဲ ့ပိုးစုန္းၾကဴးေတြက မ်ားမ်ားလာတယ္။ ပိုးစုန္းၾကဴးေလးေတြက ဘယ္ညာကခုန္ျပီး ကြ်န္မအနားယူရာ ေနရာအထိ တိုးလာၾကတယ္။

အို… လွလိုက္တာ။ ဒီလိုလွတဲ့ညေတြ ေန ့တိုင္းရွိေနမွာဘဲေနာ္။ ဒီအလွကို ကြ်န္မတို ့မထိေတြ ့ဘဲ
အိပ္စက္ျခင္းနဲ ့ အခ်ိန္ကုန္ေစခဲ့တာ ႏွေျမာစရာ။

ညကတစ္ေျဖးေျဖးနက္လာတယ္။ ကြ်န္မမွာ အခ်ိန္ကုန္မွန္းမသိ ပတ္၀န္းက်င္ရဲ ့ညိႈ ့ယူမႈအေပၚမွာ သာယာေနခဲ့တယ္။

အတန္ငယ္ေအးလာတာေၾကာင့္ အိမ္ထဲ၀င္ေတာ့မွဘဲလို ့ေတြးလိုက္မိျပီး ကြ်န္မဒရင္းဘက္ေပၚကေန ထမယ္အလုပ္မွာ မထင္မွတ္ဘဲ ေကာင္းကင္ကေန ၾကယ္တစ္လံုးေၾကြသြားတာ ေတြ ့လိုက္ရတယ္။

ၾကယ္ေၾကြျခင္းအေပၚမွာ လူေတြက ထင္ေၾကးအမ်ိဳးမ်ိဳးေပးၾကတယ္။

တစ္ခ်ိဳ ့ကလဲ ၾကယ္ေၾကြတာ နတ္သက္ေၾကြတာတဲ့။ လူ ့ျပည္မွာ ျပန္ျပီး လူ၀င္စားဘို ့ ၾကယ္ေၾကြလာတာတဲ့။
တစ္ခ်ိဳ ့ကလဲ ၾကယ္ေၾကြတာကိုျမင္ရင္ ကံဆိုးတယ္တဲ့။
တစ္ခ်ိဳ ့ကလဲ ၾကယ္ေၾကြတာကိုျမင္ရင္ ဆုေတာင္းတဲ့ ျပည့္တယ္တဲ့ေလ။

သူ ့အယူအဆနဲ ့သူဘဲေပါ့။ ဒါဆို ကြ်န္မကေရာ ဘယ္လိုယူဆရမလဲ။ လူ၀င္စားတယ္လို ့ယူဆရမလား ။ ဟင့္အင္း။ ဒီလိုလဲမယူဆခ်င္ဘူး။ ဒါဆို ကံဆိုးတယ္ေပါ့။ ဒီလိုလဲ မေတြးခ်င္ဘူး။ ေဟာ ကြ်န္မေတြးမိတာ ေနာက္ဆံုးတစ္ခု။ ဆုေတာင္းျပည့္တယ္တဲ့။

ဒါဆိုရင္ ကြ်န္မၾကယ္ေၾကြတာျမင္လိုက္ရလို ့ကြ်န္မဆုေတာင္းျပည့္မယ္ဆို ကြ်န္မကလဲ ၾကယ္ေလးအတြက္ ျပန္ျပီးဆုေတာင္းေပးပါ့မယ္။

ကြ်န္မဆုေတာင္းျပည့္ဘို ့အတြက္ ၾကယ္ေလးေတြမေၾကြပါေစနဲ ့။ ဆုေတာင္းမျပည့္ရင္လဲေနပါေစ။ ၾကယ္ေလးေတြေကာင္းကင္ေပၚမွာ ထာ၀ရတည္တံ့ေနပါေစလို ့ၾကယ္ေလးေတြအတြက္ ကြ်န္မျပန္ ဆုေတာင္းေပးလိုက္မယ္ေနာ္။

ဒီမုန္ ့ကိုက်ေတာ့ နာမည္ေပးတတ္ဘူးရယ္။ ဒီေတာ့ ေက်ာပိုးအိတ္စားတဲ့မုန္ ့ေပါ့။

အဟဲ

;P

ဒါက ဒူးရင္းသီးေျခာက္။ မမွည့္ေသးတဲ့ ဒူးရင္းသီးကို ေၾကာ္ထားတာ။ ဒီမွာက ဒူးရင္းသီးကို မွည့္သြားရင္ (ေပ်ာ့သြားရင္) မစားဘူး။အာလူးေၾကာ္လိုဘဲေၾကာ္ထားတာ။ ပထမ စားကာစက အရသာမရွိဘူး။ ဒါေပမယ့္ ၃ဖက္ေလာက္

စားျပီးဆိုတာနဲ ့ေမာင္က်န္တစ္တို ့လို ျဖစ္ေတာ့တာဘဲ။ စားေလ အရသာရွိေလဘဲ။

;)

ဒါကေတာ့ တရုတ္မုန္ ့။ဘယ္လိုေျပာရမလဲ။တရုတ္လမုန္ ့လိုပံုစံမ်ိဳး။

;)

ဒါက မက္မန္းသီးရယ္၊ ဇီးသီးရယ္၊ ျပီးေတာ့ ႏို ့ေခ်ာင္းလိပ္ရယ္။

ၾကိဳက္တာစား။

;)

ထမင္းမစားခ်င္လို ့မုန္ ့၀ယ္ခဲ့တယ္ေနာ္။ သူငယ္ခ်င္းအားလံုး လာစားၾကပါလို ့…………

;)