ေက်ာပိုးအိတ္

သတိရမိသည္ ကမ္းေျခဆီ

06:43 Posted by ေက်ာပိုးအိတ္

ပင္လယ္လိႈင္းေတြက ကြ်န္မရဲ ့ ေျခဖ၀ါးမွာ လာနားလိုက္ ျပန္ထြက္သြားလိုက္နဲ ့ အလုပ္ရႈပ္ေနသလို သန္ ့ရွင္း လတ္ဆပ္ေသာ ေလႏုေအးေလးေတြကလဲ ရွည္လွ်ားလွတဲ့ ကြ်န္မရဲ ့ ဆံႏြယ္ေတြကို ျမဴးတူးတိုးေခြ ့လို ့။

ကြ်န္မရပ္ေနတာကေတာ့ ပင္လယ္ကမ္းစပ္တစ္ခုမွာေပါ့။ ဟိုး……………… အဆံုးအစ မရွိတဲ့ ပင္လယ္ျပင္ၾကီးနဲ ့ ပတ္ပတ္လည္ ကာရံထားတဲ့ ျပာလြင္တဲ့ ေတာင္တန္းၾကီးေတြကို ေငးေကာင္းေကာင္းနဲ ့ ေငးေနမိပါတယ္။

ကြ်န္မေငးေနတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာသြားလဲဆိုတာ မသိပါဘူး။ ကြ်န္မရဲ ့ေနာက္ေက်ာကို အရွိန္ျပင္းျပင္းနဲ ့ ၀င္တိုက္လိုက္မွ ကြ်န္မသတိျပန္၀င္လာခဲ့တယ္။မထင္မွတ္ဘဲ ၀င္တိုက္ခံလိုက္ရလို ့ အရွိန္မထိန္းႏိုင္ဘဲ သဲေသာင္ျပင္ေပၚ ကြ်န္မဖင္ထိုင္ရက္ ျပဳတ္က်သြားတယ္။

စိတ္ထဲမွာ အရမ္းလဲရွက္သြားတယ္။ ျပီးေတာ့ ေဒါသလဲ အရမ္းထြက္သြားတယ္။ ၾကည့္စမ္း ဘယ္ေလာက္ရမ္းကားမႈလဲ။ ေအးေအးေဆးေဆး ဘယ္သူ ့ကိုမွ မေႏွာင့္ယွက္ဘဲ ေနေနတာေတာင္ မလြတ္ဘူး။

“ကြ်န္ေတာ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ။ ဘယ္မ်ားနာသြားေသးလဲ။”
“ရတယ္ရတယ္ ။ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။”
“ကြ်န္ေတာ္လဲ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ ကမ္းေျခကိုဘယ္သူအရင္ေရာက္မလဲလို ့အေျပးျပိဳင္ခဲ့တာ ။ မထင္မွတ္ဘဲ အရွိန္ထိန္းမရလို ့”

ကြ်န္မလဲထူပူေနတာနဲ ့ ဘာေတြေျပာခဲ့မိမွန္း မသိေတာ့ပါဘူး။ ကမ္းေျခမွာ ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္လာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီလဲ ဘယ္လိုေရာက္လာမွန္းမသိေတာ့ပါ။

ေနာက္မွသိရတာ သူကကြ်န္မတို ့ေပ်ာ္ပြဲစား ထြက္လာတဲ့အုပ္စုထဲကဘဲတဲ့။ ဒီေလာက္ပတ္၀န္းက်င္ကို စိတ္၀င္ စားတဲ့ကြ်န္မအျဖစ္ ။

သူငယ္ခ်င္းေတြမိတ္ဆက္ေပးအရ သူဟာဒီျမိဳ ့ေလးရဲ ့တင္းနစ္ လက္ေရြးစင္တဲ့။ျဖဴစင္တဲ့ အသားအရည္ ၊ ေဖာ္ေရြတဲ့အျပံဳးမ်ား ၊ ႏူးညံ့တဲ့ မ်က္၀န္းမ်ား ၊ ေခ်ာေမာတဲ့ သူ ့ရုပ္သြင္ေတြၾကားမွာ ကြ်န္မအသက္ရႈဘို ့ ေတာင္ ေမ့ေနတယ္။

ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ကမ္းေျခေန ့ေလးကို ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့ေတာ့မွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။

ဒီလိုနဲ ့ေနာက္ေန ့ေတြမွာ ကြ်န္မအလုပ္တစ္ခုပိုလာပါတယ္။ ညေနတိုင္း ေဖေဖ့ရံုးကိုသြားလည္ဘို ့ပါ။ သူတင္းနစ္ ရိုက္တာ ေဖေဖရံုးခန္းနဲ ့ဆို မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ျဖစ္ေနတယ္။ ညေနဆို ေယာင္ေပေပနဲ ့ ကြ်န္မ ေရာက္ေရာက ္ သြားတယ္။

သူကလဲ ကြ်န္မလာတတ္တဲ့အခ်ိန္ေတြကို ေမွ်ာ္ေမွ်ာ္ေနတတ္တယ္။ ကြ်န္မလာျပီဆိုတာနဲ ့သူ ့ ကစားကြက္ေတြ က ပိုျပီးအသက္၀င္လာတယ္။ သူ ့သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့လဲ ကြ်န္မကိုမိတ္ဆက္ေပးတယ္။

ဒီလိုနဲ ့ရက္ကိုလစား ၊ လကိုႏွစ္စားနဲ ့ သူနဲ ့ကြ်န္မရဲ ့ခင္မင္မႈဟာ အရမ္းကိုခိုင္ျမဲေနခဲ့တယ္။ သူ မပါဘဲ ကြ်န္မ ဘယ္မွမသြားတတ္ေတာ့သလို သူကလဲဘယ္သြားသြား ကြ်န္မ မပါဘဲ မသြားတတ္ မလာတတ္ျဖစ္ေနတယ္။

မနက္ေစာေစာ ေအးလြန္းလွတဲ့ ေဆာင္းရနံ ့နဲ ့ က်န္းမာေရးလမ္းတစ္ေလွ်ာက္ အတူတူ အားကစားလုပ္ခဲ့ တာ ေတြ။ ေန ့လည္ဘက္ ပူေႏြးလွတဲ့ေႏြရာသီမွာ အုန္းရည္ဆိုင္တူတူ ထိုင္ခဲ့တာေတြ။မိုးရာသီ ကမ္းနားလမ္းက ပင္လယ္စာဆိုင္မွာ ေက်ာက္ပုဇြန္မီးကင္တူတူစားခဲ့တာေတြ။

ဘယ္ေတာ့မွေမ့မရတဲ့ သာယာေသာ အမွတ္တရေန ့ေလးေတြပါ။

က်ည္းေျမာင္းလွတဲ့ ဒီျမိဳ ့ေလးမွာ သူတို ့က ျမိဳ ့ရဲ ့မ်က္ႏွာဖုံုး စာရင္းထဲမွာ ထိပ္ဆံုးမွ ေနရာယူထားသလို ကြ်န္မကလဲ အရာရွိၾကီးသမီးျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ျမိဳ ့ကလူေတြ ပါးစပ္ဖ်ားမွာ ေရပန္းစားေနခဲ့ပါတယ္။ဒါေပမယ့္ အမ်ားထင္သလို မဟုတ္ဘဲ သူနဲ ့ကြ်န္မ ခုထိ ျဖဴစင္ေနဆဲပါ။

တစ္ေန ့သူကြ်န္မဆီ ဖုန္းဆက္လာတယ္။ အေရးတၾကီးေတြ ့ခ်င္တယ္။ ညေနက်ရင္ ေလဆိပ္လမ္းက ေစာင့္ေနပါတဲ့။ ကြ်န္မကလဲ ေျပာစရာရွိတာနဲ ့အေတာ္ဘဲ။ ေတြ ့မယ္ေလလို ့ ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။

ဒီလိုနဲ ့ ညေနေစာင္းတာနဲ ့ ကြ်န္မေလဆိပ္လမ္းကို လာခဲ့ေတာ့ သူကအရင္ေရာက္ေနတယ္ေလ။

“လမင္း ေျပာစရာရွိတာဘာလဲ။”
“အင္းေျပာမယ္။ ဒါေပမယ့္ သက္လြင္အရင္ေျပာ။”

လမင္းအရင္ေျပာ သက္လြင္အရင္ေျပာနဲ ့ေတာ္ေတာ္နဲ ့လိုရင္းကိုမေရာက္ေတာ့ဘူး။ ထံုးစံအတိုင္း အရာရာမွာ အေလွ်ာ့ေပးတတ္တဲ့ (အထူးသျဖင့္ ကြ်န္မေပၚမွာ) သူကဘဲစတင္ျပီး အေလွ်ာ့ေပးခဲ့ပါတယ္။

“ဒီစကားေလးကိုေသခ်ာနားေထာင္ေပးပါ။ ကြ်န္ေတာ္ လမင္းကို အရမ္းခ်စ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့ခ်စ္ခဲ့တာခုမွမဟုတ္ပါဘူး။ လမင္း ဒီျမိဳ ့ကို စေရာက္တဲ့ေန ့ကတည္းက ကြ်န္ေတာ္ ခင္မင္ခြင့္ရခ်င္ေနခဲ့တာ။ ျပီးေတာ့ လမင္းနဲ ့ေတြ ့ရေအာင္ ကမ္းေျခ ေပ်ာ္ပြဲစားေလးကို ကြ်န္ေတာ္စီမံခဲ့တာ။ ”

“အဲဒိကမ္းေျခမွာလဲ လမင္းသတိထားမိေလာက္ေအာင္ ကြ်န္ေတာ္ တမင္သက္သက္ ၀င္တိုက္ခဲ့တာ။ လမင္းကို အရမ္းခ်စ္တယ္ဗ်ာလို ့ ဆိုတဲ့ ဒီစကားကိုေျပာခ်င္ခဲ့တာ ၾကာလွျပီ။ ဒါေပမယ့္မေျပာရဲဘူး။ လမင္းနဲ ့ ခင္မင္ခြင့္ေလး ေပ်ာက္သြားမွာဆိုးလို ့။ ခုေတာ့ ဘယ္လိုမွမေနႏိုင္ေတာ့လို ့ ကြ်န္ေတာ္ဖြင့္ေျပာတာ။ လမင္းကြ်န္ေတာ့္ကို စိတ္ဆိုးလား။ ေက်းဇူးျပဳျပီး တစ္ခုခု ျပန္ေျပာေပးပါဗ်ာ။”

“ဒီစကားကို ဟိုးတုန္းကသာ ေျပာခဲ့မယ္ဆို အရမ္းေပ်ာ္ဘို ့ေကာင္းမွာဘဲေနာ္။ ဒါေပမယ့္ကိုသက္လြင္ တကယ့္ကို ေနာက္က်သြားပါျပီရွင္။ ကြ်န္မတို ့မနက္ျဖန္ဆို အျခားေနရာကို ေျပာင္းရေတာ့မယ္။ ျမန္မာျပည္အထက္ပိုင္းကို။ ေျပာင္းမိန္ ့က်တာ ၾကာပါျပီ။ ေဖေဖ အလုပ္မ်ားေနတာနဲ ့ခ်က္ျခင္းမေျပာင္းျဖစ္တာ။ ခုေတာ့ ကြ်န္မ ကိုသက္လြင္ကို လာႏႈတ္ဆက္တာ။ ကြ်န္မေလ ကြ်န္မ………………”

ေနာက္ေန ့မနက္ ၁၀နာရီမွာ ကြ်န္မတို ့မိသားစု အဲဒိခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ေတာင္တန္းေတြေပါမ်ားလွတဲ့ ေရတံခြန္ေတြေပါမ်ား လွတဲ့ ျမိဳ ့ေလး ကို ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္။ ေလယာဥ္ကြင္းထဲေရာက္ေတာ့လဲ ေဖေဖကိုလာေရာက္ႏႈတ္ဆက္ၾကတဲ့ အရာရွိၾကီးငယ္ေတြ ၾကားထဲမွာ ထိုင္ေနရင္း ဒီျမိဳ ့ေလးရယ္ အထူးသျဖင့္ ကိုသက္လြင္ရယ္ အဲဒါေတြကို စိတ္ထဲကေန ႏႈတ္ဆက္ေနမိတယ္။

ေလယာဥ္ဆီသြားဘို ့ အျပင္ကိုေရာက္တယ္ဆိုရင္ဘဲ ကြ်န္မရဲ ့စိတ္ထဲမွာ ထင့္ကနဲျဖစ္သြားတာေၾကာင့္ ေနာက္လွည့္ၾကည့္မိေတာ့

အိုး………………..ဘုရားေရ ကိုသက္လြင္ ။ကြ်န္မက မလာေတာ့ဘူးထင္ေနတာ။ ကြ်န္မေျခစံုရပ္ျပီး သူ ့ကို ေငးၾကည့္မိေနတယ္။ ေနာင္ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ ျပန္ဆံုေတြ ့မွာလဲ။ သူကလဲ ကြ်န္မကို မ်က္ေတာင္ မခတ္တမ္း ၾကည့္ေနပါတယ္။ ကြ်န္မသူ ့မ်က္၀န္းကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူ ့မ်က္၀န္းေတြက မ်က္ရည္ေၾကာင့္ ထင္ပါရဲ ့ ။ စိုလက္ေနပါတယ္။

ကြ်န္မ ကိုသက္လြင္ကို ေငးေနတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာသြားလဲ မသိဘူး။ ေလယာဥ္မယ္ေလးမွ လာေရာက္ေခၚယူတာေၾကာင့္ ကြ်န္မေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ ၾကည့္ျပီးလက္ျပႏႈတ္ဆက္ကာ ေလယာဥ္ဆီကို ေျပးလာခဲ့မိတယ္။

ေလယာဥ္ေပၚေရာက္ေတာ့ ကြ်န္မ ကိုသက္လြင္ရွိမယ့္ ေနရာကို မွန္းျပီးၾကည့္လုိက္ေတာ့ ကိုသက္လြင္က ကြ်န္မကို မျမင္ရေပမယ့္ ျမင္ရသူ အလား ေက်ာက္ရုပ္တစ္ရုပ္လို ျငိမ္ျပီး ၾကည့္ေနတယ္။ ေမကဘာမွမေျပာဘဲ ကြ်န္မေခါင္းကို လက္နဲ ့ ပုတ္ေပးတယ္။ ကြ်န္မတို ့စီးမယ့္ေလယာဥ္ၾကီး စတင္ထြက္ခြာေနေပမယ့္ ကိုသက္လြင္ကေတာ့ ေနရာကေန မေရႊ ့ဘဲ ကြ်န္မတုိ ့ေလယာဥ္ၾကီးကို ၾကည့္ေနတယ္။

ဒီလိုနဲ ့ေလယာဥ္ၾကီးက ဟိုးေကာင္းကင္ျဖဴျဖဴၾကီးဆီကို အရွိန္နဲ ့ထိုးတတ္သြားျပီ။ ကြ်န္မခ်စ္တဲ့ဒီျမိဳ ့ေလးနဲ ့ ကိုသက္လြင္ကလဲ ဟိုးအေ၀းမွာ မႈန္ျပျပ။

9 comments

အပ်ဳိၾကီးေလသံ

07:33 Posted by ေက်ာပိုးအိတ္

တကုိယ္တည္း အပ်ဳိၾကီးေပမယ့္
ဟဲ့- တို႔ေသြးကို လာမစမ္းနဲ႔ ျပာနွမ္းသြားမယ္။

မပူခ်င္တာကို မယူခ်င္လို႔ မထင္စမ္းနဲ႔ ...စာဖြဲ႔ျပမေနခ်င္ပါဘူး။

အပ်ဳိၾကီး ... အပ်ဳိၾကီးနဲ႔ ခနဲ႔တဲ့တဲ့ စကားလံုး
ျပံဳးတံု႔တံု႔ မ်က္နွာေပး

အပ်ဳိၾကီးျဖစ္ျခင္း သူ႔အဘ စီးပြားအိုး
တုတ္နဲ႔ထိုးမိသလား။
မနိုင္ဝန္ဒဏ္ သူခံေနရလို႔လား။

တို႔မွာ သိကၡာရွိတယ္။ မာနရွိတယ္။
(အပ်ဳိၾကီးဆိုတဲ့)
ဂုဏ္ရွိတယ္။

ရည္ရြယ္ခ်က္ပန္းတိုင္ဆိုတာရွိတယ္။
ေလွ်ာက္ရမယ့္လမ္း စမ္းတဝါး ျဖစ္မေနဘူး
အရူးေတြအလုပ္ အရႈပ္ထုပ္ တို႔မလုပ္
အဟုတ္ထင္မေနၾကနဲ႔။

တုိ႔ဘဝမွာ အိမ္ရာထြက္လည္ ခ်ဳပ္ခ်ယ္မယ့္သူ ရွိဘူး။
ဒီကို ဟိုသြား တားျမစ္မယ့္သူ မရွိ
စီးပြားတြက္ခက္ ရိုက္နွက္မယ့္သူလည္း ေဝးတာမို႔
ပူပင္ကင္းလွ ဒီဘဝကို
(....) ေနသားက်ခဲ့ျပီ။

ကြ်န္မေရးတာ မဟုတ္ပါဘူးရွင့္။ ကြ်န္မနဲ ့အရမ္းခင္တဲ့ မဂ်ာမြန္းဆုိတဲ့ အမဆီက ကူးလာတာ။
း)

13 comments

အဲဒီေန ့က

18:30 Posted by ေက်ာပိုးအိတ္

ပူျပင္းလွတဲ့ ေႏြရက္တစ္ရက္မွာ ကြ်န္မ နယ္ေျပာင္းဘို ့ အမိန္ ့က်လာပါတယ္။ ကြ်န္မဒီအလုပ္ကို လုပ္လာခဲ့တာ အခုဆိုရင္ ၅ႏွစ ္ျပည့္ေတာ့မယ္။ ၅ႏွစ္ဆိုတဲ့ သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ ၾကီးၾကီးမားမား အမွားယြင္းလံုး၀မရွိေအာင္ အျမဲဂရုစိုက္ခဲ့တယ္။ လုပ္ငန္းခြင္ အဆင့္အရတိုက္ရိုက္အုပ္ခ်ဳပ္တာကေတာ့ အဂၤလိပ္လူမ်ိဳးျဖစ္ျပီး ျမန္မာဘက္မွာ စီမံကိန္းဆရာ၀န္က အၾကီးဆံုးပါ။ စီမံကိန္း ဆရာ၀န္ျပီးရင္ ( Admin )ရာထူးရထားတဲ့ ကြ်န္မက ဒုတိယအၾကီးဆံုး တာ၀န္ကို ယူထားရပါတယ္။

ရံုးမွာ အသက္အငယ္ဆံုးျဖစ္ေပမယ့္ ရာထူးအရၾကီးေနတာေၾကာင့္ အားလံုးက နာမည္ေတာင္ မေခၚဘဲ သမီးေလးလို ့ ကြ်န္မကို ေခၚၾကပါတယ္။ ကြ်န္မရဲ ့ဘ၀က တစ္ေန ့တစ္ေန ့ ရိုးရွင္းစြာနဲ ့ျဖတ္သန္းလာခဲ့တာ အခုဒီဇင္ဘာဆို ၅ႏွစ္ျပည့္ပါျပီ။ ကြ်န္မပတ္ပို ့စ္က ၅ႏွစ္သက္တမ္းရွိတာေၾကာင့္ ဒီႏွစ္ျပီးရင္ ပတ္ပို ့စ္ သက္တမ္း ထပ္မတိုးေတာ့ဘဲ ျပန္ေတာ့မယ္လို ့ဆံုးျဖတ္ထားခဲ့တာ။

ကြ်န္မ ဒီဇင္ဘာအျပီးျပန္ေတာ့မယ္လို ့ စကားၾကံဳလို ့ေျပာလိုက္တိုင္းမွာ ကြ်န္မရံုးက လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြ မ်က္ႏွာ မေကာင္းၾက ပါဘူး။ တခ်ိဳ ့တေလဆို ျပန္ေတာ့မွာသာ ျပန္ပါသမီးရယ္ .. မျပန္ခင္စပ္ၾကားမွာေတာ့ ဒီဇင္ဘာအျပီး ျပန္မယ္ဆိုတဲ့ စကား ခဏခဏ မသံုးပါနဲ ့ဆိုျပီး ၀မ္းနည္းစြာဆိုတတ္ၾကေသးတယ္။

ဒီလိုနဲ ့ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ အလုပ္လုပ္လာရင္း မထင္မွတ္တဲ့ ၾကီးမားေသာ ကံမေကာင္းမႈ ကြ်န္မဆီကို တိုက္ရိုက္ ေရာက္လာခဲ့တယ္။ မထင္မွတ္ဘဲ ေရာက္လာတဲ့ ကံမေကာင္းမႈကို ကြ်န္မ ေအာင္ျမင္စြာ မေရွာင္တိမ္းႏိုင္ခဲ့ဘူး။ အရာရာ လဲျပိဳခဲ့တယ္။ အဆိုးဆံုးမွာ ကြ်န္မေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တဲ့ ကြ်န္မရဲ ့ လုပ္ငန္းကို ထိခိုက္မႈက ပိုျပီးဆိုးရြားခဲ့ပါတယ္။

ဘယ္ေလာက္ထိေတာင္ ဆိုးရြားခဲ့လဲဆို ကြ်န္မကို အလုပ္ထုတ္ပစ္မယ့္ အေျခေနေတာင္ ေရာက္ရွိလာခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ အစစ အရာရာ လုပ္ငန္းကြ်မ္းက်င္မႈေၾကာင့္ မ်က္ႏွာလႊဲျပီး စိတ္ခ်ရတဲ့ ကြ်န္မရဲ ့ လုပ္ကိုင္မႈကို အသိမွတ္ျပဳတာေၾကာင့္ အလုပ္မထုတ္ေတာ့ ဘဲ နယ္ေျပာင္းဘို ့ ကြ်န္မကို ေျပာလာပါတယ္။

ေနာက္တစ္ေန ့ မနက္မွာေတာ့ ကြ်န္မကို နယ္ေျပာင္းရမယ္။ ေလာေလာဆယ္ လက္ရွိရာထူးအတြက္ လစ္လပ္ေနတာ (၃)ေနရာ ရွိတယ္။ ၾကိဳက္တဲ့ေနရာ ေရြးပါတဲ့။ အရာရွိေျပာလာတဲ့ နယ္ကို ကြ်န္မၾကည့္လိုက္ေတာ့ (၂)ေနရာက အရမ္းေကာင္းပါတယ္။ အဲဒိဆိုက္မွာ ရွိတဲ့ သူေတြအကုန္လံုးနဲ ့လဲ ကြ်န္မသိတယ္။ ေနမယ္ဆို ေနလို ့ ေကာင္းတဲ့ ေနရာေလးပါ။ အဲဒီေနရာေတြမွာ အလုပ္လုပ္ခဲ့တဲ့သူေတြကလဲ အျခားပိုျမင့္တဲ့ေနရာမွာ အလုပ္ရလို ့ ထြက္သြားတာ ေၾကာင့္ ေနရာလစ္လပ္ေနခဲ့တာ။

ေနာက္တစ္ေနရာကေတာ့ ေျပာရမယ္ဆို ေတာ္ေတာ္ေလး မေကာင္းပါဘူး။ ကြ်န္မတို ့ရံုးခ်ဳပ္ကေတာင္ လက္ေျမာက္ ထားရတဲ့ ေနရာေလးပါ။ သူတို ့ဘယ္လိုဆိုးလဲမသိေပမယ့္ ဘယ္အရာရွိမွ ၾကာၾကာမေနရဘဲ ထြက္သြားရတဲ့ ေနရာဆိုးေလးပါ။

ကြ်န္မက အရာရွိကို အဲဒီေနရာ ငါသြားမယ္လုိ ့ အေျဖေပးလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ အားလံုးက ကြ်န္မရူးသြားျပီလို ့ သတ္မွတ္ ခဲ့တယ္။ ဘယ္သူမွမသြားခ်င္တဲ့ ဆိုးရြားတဲ့ ၀န္ထမ္းေတြ ေနတဲ့ေနရာကို ဘာလို ့ ကြ်န္မေရြးျခယ္ခဲ့တာလဲတဲ့။ ဟင့္အင္း အဲဒိအတြက္ ကြ်န္မမွာ အေျဖမရွိဘူး။

ဒီလိုနဲ ့ကြ်န္မ ဆိုးလြန္းတယ္လို ့ နာမည္ၾကီးလွတဲ့ ဒီေနရာေလးကို ေရာက္လာခဲ့ပါျပီ။ ေလဆိပ္မွာ ကြ်န္မကို ဘယ္သူမွ လာမၾကိဳ ၾကပါဘူး။ ေလဆိပ္ထဲမွာ ေယာင္လည္လည္နဲ ့ ကြ်န္မလိုက္ၾကည့္ေနမိပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ လံုး၀ လာမၾကိဳတာ ေသခ်ာေနတာ ေၾကာင့္ ကြ်န္မ ရံုးကို ဖုန္းဆက္ျပီး ေရာက္ေနေၾကာင္း အေၾကာင္းၾကားလိုက္ပါတယ္။ တစ္ဘက္က ျပန္ေျဖတ့ဲ အေျဖဟာ ကြ်န္မအတြက္ ပူလြန္းလွပါတယ္။

နာရီ၀က္ေလာက္ ေစာင့္ျပီးေတာ့ ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ ဆိုင္ကယ္နဲ ့ေရာက္လာတယ္။ ဆရာမ အခန္း စီစဥ္ေပးထား တယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ ေနာက္က တတ္တဲ့။အဲဒီ၀န္ထမ္းစကားေျပာလိုက္ေတာ့ စူးရွစြာနဲ ့ ကြ်န္မႏွာေခါင္းထဲ အနံ ့ တစ္ခုက အေျပးအလႊား ေရာက္လာ တယ္။ ဘုရားေရ ဒါအရက္နံ ့။ အလုပ္ခ်ိန္မွာ အရက္ေသာက္ေနတာလား။ ကြ်န္မ မေ၀ခြဲႏိုင္ေတာ့ဘူး။

ေနာက္ေတာ့ ကြ်န္မအတြက္ ငွားေပးထားတဲ့ အခန္းေလးထဲမွာ ပစၥည္းေတြကို အစီစဥ္တက် ထားျပီး ကြ်န္မအနားယူ ခဲ့တယ္။ ေနာက္ေန ့မနက္ရံုးတတ္ေတာ့ လွိဳက္လွဲမႈကင္းစြာနဲ ့ တာ၀န္ေက် လာႏႈတ္ဆက္ၾကတယ္။ ေနပါေစေလ ၀မ္းမနည္းေတာ့ပါဘူး။ ဒီလမ္းကို ကြ်န္မကိုယ္တိုင္ ေရြးျခယ္ျပီး ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့တာဘဲ။

ျပဳတင္းေပါက္နဲ ့မ်က္ႏွာျခင္းဆိုင္ ရွိေနတဲ့ ကြ်န္မစားပြဲေရွ ့က လိုက္ကာအၾကီးၾကီးကို ဖယ္ၾကည့္လိုက္မယ္ဆို ကြ်န္မ သိပ္ခ်စ္တဲ့ ေတာင္တန္းၾကီးေတြကို တန္းျပီး ျမင္ရတယ္။ ဘယ္ေလာက္ဘဲ ေမာေနပါေစ ေတာင္တန္းၾကီးေတြကို ျမင္လိုက္ရရင္ အလိုလိုကို စိတ္ထဲေပ်ာ္သြားတာ။ ကြ်န္မက အဲ့ဒီေလာက္ထိ ေတာင္တန္းေတြ အေပၚကို ရူးသြပ္ခဲ့တာ။

အဲဒီေန ့က ကြ်န္မလိုက္ကာ အၾကီးၾကီးကို ဖယ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေတာင္တန္းေတြ မိႈင္းေနတယ္။ ေၾသာ္ မိုးရြာေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ ့။ အဲဒီလိုေတြးျပီး ကြ်န္မလုပ္စရာရွိတာေတြ ဆက္လုပ္ေနမိတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ၀ုန္း၀ုန္းခြမ္းခြမ္း ဆိုျပီး အသံေတြၾကားလိုက္ရတယ္။ ကြ်န္မေရွ ့မွာရွိေနတဲ့ လိုက္ကာၾကီးၾကီးနဲ ့ဖုန္းထားတဲ့ ျပဳတင္းမွန္ေတြက ကြဲျပီး အထဲကို ဖန္ကြဲစေတြ ၀င္လာတယ္။ ကြ်န္မေလ ရုတ္တရက္ ေၾကာင္သြားတယ္။

ေနာက္ေတာ့ ရံုးက၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္က ဆရာမ လို ့ေခၚျပီ ဆြဲခ်လိုက္တာနဲ ့ ကြ်န္မလဲက်သြားတယ္။ မီးေတြ ရုတ္တရက္ ပ်က္သြား တယ္။ ေလာကၾကီး လတ္တေလာ ေမွာင္မဲသြားတယ္။ ကားေတြ ဟြန္းတီးသံေတြက လိုအပ္တာထက္ ပိုျပီးက်ယ္ေနတယ္။ လူေတြ ေအာ္သံၾကားရတယ္။ သစ္ကိုင္းေတြ လဲက်သံၾကားတယ္။ျပဳတင္းေပါက္ မွန္ေတြကေန တဆင့္ မိုးေရစက္ေတြက အတားဆီးမဲ့ ၀င္ေရာက္လာတယ္။

ရံုးထဲမွာလဲ ဆူညံပြက္ေလာရိုက္ေနတယ္။ အားလံုးနာရီ၀က္နီးနီးေတာ့ ရွိေလာက္မယ္။ ေနာက္ေတာ့မွသိရတာက ေလဆင္ႏွာေမာင္း တိုက္တာတဲ့။ တစ္သက္နဲ ့တစ္ကိုယ္ တစ္ခါမွ မၾကံဳဘူးတဲ့ ေလဆင္ႏွာေမာင္းပါ။ အေျခေနေကာင္းလာျပီဆိုေတာ့ ကြ်န္မတို ့ရံုးမွာ ပ်က္စီးခဲ့တာေတြ ရွင္းလင္းၾကတယ္။ မထူးဆန္းေပမယ့္ အံ့ၾသစြာ ရံုးကလူေတြရဲ ့စိတ္ကို အနီးကပ္ ကြ်န္မေတြ ့လိုက္ရတယ္။

အပ်က္စီးေတြကို သူမလုပ္ခ်င္ ငါမလုပ္ခ်င္နဲ ့ေယာက်ာၤးေလးေတြကလဲ မိန္းကေလးေတြနဲ ့အျပိဳင္ တြက္ကပ္ေနၾကတယ္။ ဒီေတာ့ ကြ်န္မက ဦးေဆာင္ျပီး တံျမတ္စည္းကိုင္လိုက္တယ္။ အမိႈက္ေတြ ရွင္းတယ္။ လက္မွာ ဖန္ကြဲေတြစူးျပီးေသြးထြက္တဲ့အထိ လုပ္ျပ ေတာ့မွ က်န္တဲ့သူေတြက ေယာင္လည္လည္နဲ ့လာျပီး ရံုး
သန္ ့ရွင္းေရး လုပ္ၾကတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ရုတ္တရက္ ကြ်န္မ သတိရလိုက္တာကေတာ့ ကြ်န္မရဲ ့ ကြန္ပ်ဴတာ။ တရုတ္ကပ္မွန္တံခါးေတြကို ညတုန္းက ဖြင့္ထား မိတာ ခ်က္ခ်င္း သတိရလိုက္တယ္။ ကြ်န္မလဲခ်က္ခ်င္း ရံုးကကားနဲ ့ကြ်န္မေနထိုင္ရာ အခန္းဆီကို ေရာက္လာပါတယ္။ အေ၀းကေန ၾကည့္လိုက္ရံုနဲ ့သိသာတာက ကြ်န္မငွားထားတဲ့ အခန္းရဲ ့ အိမ္ေခါင္မိုးပါ။ ေခါင္မိုးေတြမရွိေတာ့ဘူး။ အုတ္ကြ်တ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက လန္ျပီး က်ကြဲေနတယ္။

ကြ်န္မ အခန္းတံခါးဖြင့္ျပီး အိမ္ထဲ၀င္လိုက္ေတာ့ ထင္တဲ့အတိုင္းဘဲ ကြန္ပ်ဴတာေဘးနားမွာ ေရေတြ အမ်ားၾကီးဘဲ။ ကြန္ပ်ဴတာကို ဆြဲမလိုက္ေတာ့ ေရေတြက ေတာက္ေတာက္နဲ ့ က်ေနတယ္။

ကြ်န္မလက္ေတာ့ေလးေတာ့ ေရမြန္းရံုမကလို ့ ေရေတာင္နစ္ေနေရာပါလား။ ဖြင့္လဲမဖြင့္ရဲဘူး။ ေရွာ့ျဖစ္မွာ ေၾကာက္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ၾကမ္းမွာစိုေနတဲ့ မိုးေရေတြကို ကြ်န္မ အ၀တ္နဲ ့လိုက္သုတ္ခဲ့တယ္။ အခန္းပတ္လည္က တရုတ္ကတ္မွန္ေတြ လိုက္ ပိတ္ျပီး ေနာက္ဆံုး အိပ္ခန္းထဲေရာက္လာတယ္။ ေမြ ့ယာေပၚကြ်န္မေျခေထာက္ တတ္နင္းလိုက္ရံုဘဲရွိေသးတယ္ မိုးေရေတြကေမြ ့ယာ ထဲကေနအတားစီးမဲ့ ထြက္လာတယ္။

ကြ်န္မေလ အရမ္းငိုခ်င္သြားတယ္။ ေမြ ့ယာေတြလဲ အကုန္စိုေနတယ္။ မီးကလဲ မလာဘူး။အဲဒါေတြကိုၾကည့္ျပီး ၀မ္းနည္းလြန္းလို ့ ကြ်န္မ ေအာ္ငိုခဲ့တယ္။ ကံမေကာင္းမႈက ဘာလို ့မ်ား ေနာက္ကေန လိုက္ေနရတာလဲဟင္။ မိုးေရေတာထဲမွာ ကြ်န္မတန္ဘိုးထား ရတဲ့ လက္ေတာ့ေလးကို ရင္ခြင္ပိုက္ျပီး တစ္ညလံုး ကြ်န္မ ငုတ္တုတ္ထိုင္ခဲ့ ရတယ္။

ဒီလိုကြ်န္မတစ္ေယာက္ထဲ ၀မ္းနည္းေနခ်ိန္မွာ ကြ်န္မကို အားေပးမယ္ အေဖာ္ ကြ်န္မနားမွာ မရွိဘူး။ မ်က္ရည္ေတြက အတားဆီးမယ့္ က်လာတယ္။ မတ္တတ္ရပ္လိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ျပိဳလဲသြားတယ္။ ထပ္ရပ္ဘို ့ ၾကိဳးစားၾကည့္တယ္။ ခုခ်ိန္ထိေတာ့ အလဲလဲအျပိဳျပိဳ ဘဲ။ ကြ်န္မအားယူရဦးမယ္။

9 comments

ကြ်န္မေမြးေန ့

18:56 Posted by ေက်ာပိုးအိတ္

ဒီေန ့က ကြ်န္မရဲ ့ ေမြးေန ့ပါ။ တျဖည္းျဖည္းနဲ ့ အသက္က ေတာ္ေတာ္ေလးၾကီးလာျပီ ။ တည္ျငိမ္ျပီလား ဆိုေတာ့လဲ မတည္ျငိမ္ေသးဘူး။ ခုခ်ိန္ထိ ဆိုးေကာင္းတုန္း ၊ ကေလးလုပ္ေကာင္းတုန္း ။

စိတ္ပ်ိဳကိုယ္ႏုတယ္ထင္ပါ့ရဲ ့ ။ ရွိရင္းစြဲအသက္ထက္ အမ်ားၾကီး ပိုငယ္ေနသလိုဘဲ (အဟီးးးးးးးးးး … အဲဒါ ဘူမွ ေျပာတာ အဟုတ္ဘူး။ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ေျပာတာ)

ဒီေန ့မနက္ေစာေစာထတယ္။ ပံုမွန္ဆို ကြ်န္မေစာေစာထေလ့မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေမြးေန ့ဆိုေတာ့ ထူးထူျခားျခား ေစာေစာထလိုက္တယ္။ ဘုရားကိုေသခ်ာရွိခိုးျပီး ကုိယ္လိုခ်င္တဲ့ဆုေတြကို အမ်ားၾကီး ေတာင္းခဲ့မိ ပါတယ္။

ဒီေန ့ေတာ့ ကြ်န္မခြင့္ယူထားလိုက္တယ္။ ပံုမွန္အားျဖင့္ ကြ်န္မမွာ ေမြးရာပါ အယူသီးမႈတစ္ခုက အျမဲစိုးမိုးေနခဲ့တာ။ ေမြးေန ့မွာ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္စရာမ်ားကို ကြ်န္မ အတတ္ႏိုင္ဆံုးေရွာင္ပါတယ္။ စိတ္အေႏွာင့္ယွက္ တစ္ခုခုျဖစ္လာျပီဆို တစ္ႏွစ္လံုး ကံမေကာင္းဘူးလို ့လဲ ကြ်န္မ ယူဆတတ္ပါတယ္။

ကြ်န္မေမြးေန ့အတြက္ အလွဴတစ္ခု လုပ္ဘို ့ရာ ေမြးေန ့မတိုင္ခင္ထဲက ၾကိဳတင္ စီမံထားတယ္။ သူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္ေလာက္နဲ ့ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ တိုင္ပင္ထားမိတယ္။

အဲဒီအလွဴက ဘာလဲဆိုေတာ့
ကြ်န္မေရာက္ရွိေနတဲ့ ျမိဳ ့ေလးမွာ ေခြးေတြ ေတာ္ေတာ္ေပါပါတယ္။ ဘယ္ေနရာၾကည့္ၾကည့္ ေခြးေတြ အမ်ားၾကီး ဘဲ။ ဘယ္ေလာက္ထိေတာင္ ေခြးရူးသြပ္တဲ့ ျမိဳ ့လဲဆိုေတာ့ ကြ်န္မတို ့ရံုးမွာဆို ရံုးက၀န္ထမ္း တစ္ခ်ိဳ ့ က ရံုးတတ္တာေတာင္ ေခြးေလးေတြ ေခၚေခၚလာတတ္ၾကတယ္။ ရံုးမွာက ေခြးေရွာင္ရ လူေရွာင္ရနဲ ့တစ္ေန ့
တစ္ေန ့ ဘာေတြမွန္းလဲ မသိေတာ့ပါဘူး။

ဒီေန ့မွာေတာ့ ခ်ိန္းထားတဲ့ အတိုင္း အေကာင္ထည္ေဖာ္ဘို ့ရာ ကြ်န္မနဲ ့ သူငယ္ခ်င္း၂ေယာက္ တိရိစၦာန္ အစားအစာ ေရာင္းတဲ့ဆိုင္ေလးမွာ အစားအစာ ေတြကို ၀ယ္္ျပီး သတ္မွတ္ေနရာကုိ ေရာက္လာၾကတယ္။ ကြ်န္မတို ့သြားခဲ့တဲ့ ေနရာကေတာ့ ေခြးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိတဲ့ ေနရာေလးတစ္ေနရာကိုပါ။

ပထမေတာ့ ေခြးေတြက သူစိမ္း၀င္လာတာနဲ ့ ထံုးစံအတိုင္း ေဟာင္တာမွ ဆူညံေနေရာဘဲ။ေနာက္ေတာ့ သူတို ့ ကိုရန္မူတဲ့သူေတြမဟုတ္မွန္းသိတာေၾကာင့္ အခ်ိဳ ့က ျငိမ္သြားၾကတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အကုန္လံုးနီးပါး အျမီးေလးေတြ နန္ ့လာတယ္။

သူတို ့ကို ကြ်န္မ ေခြးအစာေကြ်းခဲ့တယ္ ။ ႏြားႏို ့တိုက္ခဲ့တယ္။ အိုးးးးးးးးးးးးးးးး စားလိုက္ၾကတာ အလုအယက္။ ေခြးေတြက မစားဘူးတဲ့အစာျဖစ္ေနလို ့လားမသိဘူး အားလံုးဗိုက္ကားေနတာေတာင္ ခုထပ္ခ်ေကြ်း ခုထပ္စားမယ့္ ရုပ္ေတြနဲ ့ ကြ်န္မကို ၾကည့္ေနတယ္။

ကြ်န္မ သူတို ့ကိုၾကည့္ျပီး ေတာ္ေတာ္၀မ္းသာသြားတယ္။ ဘာလို ့လဲဆိုေတာ့ သူတို ့ဒီမနက္စာကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ စားခဲ့ရလို ့ေပါ့။ လူေတြကိုေကြ်းရတာမွ ေကာင္းတယ္မေကာင္းဘူး ေ၀ဖန္ေနေသးတယ္ ။ ေခြးေလးေတြကို အစာေကြ်းရတာ ဘာမွ မေ၀ဖန္ဘူး။ ေကာင္းမွေကာင္း။

ေနာက္ေတာ့ ကြ်န္မ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ဆြမ္းသြားကပ္တယ္။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ္တိုင္ခ်က္ျပီး ဆြမ္းပို ့ ခ်င္ေပမယ့္ ထူးျခားလွတဲ့ ကြ်န္မလက္ရာေၾကာင့္ ဘုန္းဘုန္းေတြ ဆြမ္းစားပ်က္မွာဆိုးတာေၾကာင့္ အမတစ္ေယာက္ကို ေသခ်ာခ်က္ခိုင္းလိုက္ျပီး အေပၚကႏွမ္းေလးျဖဴးကာ ကြ်န္မ ဆြမ္းခ်ိဳင့္ပို ့ခဲ့တယ္။

အဲဒါျပီးမွ ကြ်န္မ ရံုးကလူေတြကို ဖုန္းဆက္ျပီး သူတို ့ကို မုန္ ့ဟင္းခါးဆိုင္မွာ ေမြးေန ့အတြက္ က်င္းပေပးခဲ့တယ္။ ေမြးေန ့အတြက္ ကြ်န္မအိမ္ကိုဖုန္းဆက္ဦးမွဆိုျပီး ဖုန္းဆက္ေတာ့ မၾကီးလာကိုင္တယ္။ ဒီေန ့တာမီးရဲ ့ေမြးေန ့ ဆုေတာင္းေပးဆိုေတာ့ မၾကီးက ဆုေတြ အမ်ားၾကီးေတာင္းေပးတယ္။ ေမ့နဲ ့ေျပာမယ္ေလလို ့ ကြ်န္မ ပူဆာလိုက္ေတာ့ မၾကီးက ေမ့ကိုဖုန္းလွမ္းေပးလိုက္ပါတယ္။ ကြ်န္မက ေမ့ဒီေန ့ေလဘဲရွိေသးတယ္ ေမ့က ဟတ္ပီဘတ္ေဒးေမ့သမီးတဲ့။ ေမ့သမီးအတြက္ ေမ့အေကာင္းဆံုးလုပ္ေပးထားတယ္။ဘုရားမွာလဲ ေမ့သမီးအတြက္ ဆုေတာင္းေပးထားတယ္။ ဘုရားဆြမ္း၊ပန္း၊ေရခ်မ္း၊ဆီမီးထြန္းေပးထားတယ္တဲ့။ အခုဘဲ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက ျပန္လာတာတဲ့။ ေမ့သမီးေမြးေန ့အတြက္ ေမ့ ဆြမ္းသြားပို ့တာတဲ့။ ျပီးေတာ့ ေမ့သမီး မ်က္စိမွိတ္ထား။ေမ့ဆုေတာင္းေပးမယ္ဆိုျပီး ဆုေတြ အမ်ားၾကီးေတာင္းေပးတယ္။

ေမ့ဆုေတာင္းသံေတြၾကားထဲမွာ ကြ်န္မေပ်ာ္လြန္းလို ့ မ်က္စိမွိတ္ထားရင္းတန္းလန္းနဲ ့ မ်က္ရည္ေတြ က်လာခဲ့ တယ္။ ကြ်န္မဒီကိုေရာက္ကာစက ကြ်န္မေမြးေန ့ပြဲကို ကြ်န္မတစ္ေယာက္ထဲ အခန္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလး ထဲမွာ အေဖာ္မပါဘဲ ကြ်န္မလုပ္ခဲ့ဘူးတာ။ အဲဒီတုန္းကေမြးေန ့မွာ ကြ်န္မတစ္ေယာက္ထဲျဖစ္တာေၾကာင့္ အသည္း အသန္ ငိုခဲ့ဘူးတာ ကြ်န္မသြားသတိရလိုက္တယ္။အဲဒီတုန္းက ငိုခဲ့တာနဲ ့ ဒီေန ့မ်က္ရည္က်တာ ေတာ္ေတာ္ ကြာမွန္း ကြ်န္မသိခဲ့ရပါတယ္။ အခုဆို ကြ်န္မေဘးနားမွာ ကြ်န္မကိုခ်စ္တဲ့ ကြ်န္မကို ခင္တဲ့ ကြ်န္မရဲ ့ သံေယာဇဥ္ေတြ အမ်ားၾကီး ကြ်န္မေဘးမွာ ရစ္ပတ္လို ့ေနတယ္။

ေန ့လည္ ၃း၀၀နာရီမွာ ကြ်န္မေနာက္တစ္ေနရာ သြားခဲ့တယ္။ ဘယ္ေနရာလဲဆိုေတာ့ HIV ကူးစက္ခံထားရတဲ့ ကေလးေတြ ထားတဲ့ Saving House ကိုထပ္မံသြားခဲ့ပါတယ္။ ကေလးငယ္အားလံုး အေယာက္ ၆၀ေလာက္ဘဲ က်န္ေတာ့တယ္။ အစတုန္းက ကြ်န္မသိသေလာက္ ၁၀၀ ေက်ာ္တယ္။ အခုေတာ့ အဲဒီကေလးေတြလဲ ဆံုးပါးသြားတာေၾကာင့္ အခုဆို ေဂဟာမွာ သိပ္မက်န္ေတာ့ပါဘူး။

ခ်စ္စရာ ကေလးေလးေတြအတြက္ ကြ်န္မ အ၀တ္အစားေလးေတြ၊ ေပါင္ဒါမႈန္ ့ေလးေတြ၊ အားေဆးေလးေတြ၊ ကစားစရာအရုပ္ေလးေတြ ၊ေဘာ္လံုးေလးေတြ ကြ်န္မေပးခဲ့တယ္။ ျပန္ကာနီးက်ေတာ့ ကြ်န္မကို ေဂဟာက ဆရာမက အမဒီကေလးေလးေမြးစားမလားတဲ့။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကေလးေလးက အသားျဖဴျဖဴေလး၊ မ်က္လံုး၀ိုင္၀ိုင္းေလးနဲ ့ အားလံုးျခံဳၾကည့္မယ္ဆို ေတာ္ေတာ္ေလး ခ်စ္စရာေကာင္းတာတဲ့ ကေလးေလး တစ္ေယာက္ပါ။ အသက္က ၅လတဲ့။ အခုေတာ့ ႏို ့ဗူးတိုက္ေနတယ္။ ကေလးေလးေမေမက ေမြးျပီးထဲက ဆံုးသြားတယ္လို ့ေျပာလာတယ္။ ကေလးေလးက ၅လသာေျပာတယ္ ရယ္ျပတတ္ေနျပီ ။ ကြ်န္မကိုလဲ ခ်စ္စရာ မ်က္လံုးေလးနဲ ့ၾကည့္ျပီး တစ္ခ်က္ရယ္ျပလိုက္တာ ကြ်န္မျဖင့္ ဘယ္လိုခ်စ္သြားမွန္း မသိေတာ့ပါဘူး။

အဲကေလးေလးကို ေမြးစားဘို ့ကြ်န္မကိုေပးေနတာေၾကာင့္ တစ္ေယာက္ထဲသမားျဖစ္တဲ့ ကြ်န္မ ဘယ္လိုမွ မတတ္သာတဲ့အဆံုးစိတ္မေကာင္းစြာနဲ ့ျငင္းခဲ့ရပါတယ္။ ကေလးေလးကို ခဏတာခ်ီလိုက္ရတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကေလးေလးအတြက္ ကြ်န္မျပန္ျပီး ဆုေတာင္းေပးလိုက္မိတယ္။ ကေလးေရ ေနာက္ဘ၀မွာ လူျဖစ္လာခဲ့ရင္လဲ အသက္ၾကီးလာတဲ့အထိ မိစံုဖစံုနဲ ့ ေရာဂါေတြ ကင္းေ၀းျပီး လူ ့ဘ၀ကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာျဖတ္သန္းႏိုင္ပါေစလို ့ ကေလးေလးကို ရင္ခြင္ထဲပိုက္ျပီး ဆုေတာင္းေပးခဲ့ပါတယ္။

ကေလးေလးကို ေဂဟာက ဆရာမဆီျပန္ေပးေတာ့ ကေလးက ကြ်န္မလက္ကိုဆုတ္ကိုင္ထားလိုက္တာ မနည္းျဖည္ထုတ္ရတယ္။ ကြ်န္မလဲ ေစ်းကို အျမန္သြားျပီး ကေလးေလးအတြက္ လိုအပ္တာေတြ ထပ္၀ယ္ျပီး ေဂဟာကို ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္လဲမၾကာမၾကာလာၾကည့္ပါ့မယ္လို ့ ကေလးေလးကို ဂတိေပးခဲ့တယ္။
ကြ်န္မေျပာေနတာေတြ နားလည္တယ္ထင္ပါရဲ ့ ကေလးေလးက ျပံဳးျပီး ကြ်န္မကို ၾကည့္ေနတယ္။

ေနာက္ေတာ့ အိမ္ျပန္လာျပီး ကြန္ပ်ဴတာကို တန္းဖြင့္ျပီး ဘယ္သူေတြ ေမြးေန ့အတြက္ Wish လုပ္ထားလဲ ၾကည့္လိုက္ေသးတယ္။ တစ္မနက္လံုးလဲ ဖုန္းနဲ ့BD Wish ေတြ အမ်ားၾကီး လက္ခံရရွိခဲ့တယ္။ ညထဲက ခ်စ္္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားဆီကေန ခ်စ္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ Wish ေတြရခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ေယာက္ေသာ
သူရဲ ့ ေမြးေန ့ဆုေတာင္းေလးကို တိတ္တိတ္ေလးေမွ်ာ္ေနမိခဲ့တယ္။

ဒါေလးက ကြ်န္မသြားသြားစတတ္တဲ့ ကြ်န္မရဲ ့အခ်စ္ဆံုး ဘြား(မဂ်ာမြန္း)ရဲ ့ဆုိေတာင္းသံေလးပါ။
24th May ေမြးေန့မွ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာတုိင္..
စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္း.ကိုယ္၏က်န္းမာျခင္း ႏွင့္တကြ.. စိတ္သြားတိုင္းကိုယ္ပါႏိုင္ေသာ..
မိဘအား စိတ္ခ်မ္းသာေစေသာ၊ သမီးေကာင္းရတနာ ျဖစ္ပါေစ..
ဘ၀ တစ္ေလ်ွာက္လုံး ေပ်ာ္ရႊင္မႈ႕အေပါင္းျပည့္စုံပါေစ...

ဒါေလးက ေမာင္ေလးလင္းသူ(ဗိုက္ကေလး)ရဲ ့ ဆုေတာင္းသံေလးပါ။
ေမြးေန႔ကစၿပီး အသစ္တဖန္ ျပန္လည္ရွင္သန္လာတဲ႔ ဗိုက္ရဲ႔အမတစ္ေယာက္
ျဖစ္ႏိုင္ပါေစ

ဒါေလးက ကိုျဖိဳးေဇာ္ရဲ ့ဆုေတာင္းသံေလးပါ။
Happy birthday !ပါ။ မာမီရဲ႕၊ ဘယ္ႏွစ္ေျမာက္မွနး္မသိတဲ႕ ေမြးေန႕မွသည္၊ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတုိင္ေအာင္၊ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္၊ စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ၊ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာနဲ႕ ဘ၀ကုိ၊ ျဖတ္သန္းႏိုင္ပါေစဗ်ာ။

ဒါကေတာ့ ၾကယ္စင္ငယ္(ျဖဴတုတ္)ေလးက ဆုေတာင္းေပးထားတာ။
happy birthday မမ

ဒါကေတာ့ ညီမေလးတစ္ေယာက္လို ခ်စ္တဲ့ ေလေျပက ဆုေတာင္းေပးထားတာ။
happy birthdayမမဘ၀တေလွ်ာက္လံုးေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြ အကုန္လံုးကိုမမတေယာက္တည္းပိုင္ႏိုင္ပါေစ.. ေနာ္

ဒါကေတာ့ အေမအိတ္လို ့ခြ်ဲတတ္တဲ့သား(၀င္းျဖိဳးသိုက္)ဆီက ညထဲက မအိပ္ဘဲ တမင္လာေစာင့္ျပီး Wish လုပ္ေပးသြားတာ။
happy birth day ပါ အေမ… ေပ်ွာ္ရြွင္ပါေစ အဲဒီအခ်ိန္ကိုတမင္လာေစာင္.ေနတာ အေမ အံ့ၾသေအာင္ email ထားခဲ.မလို.

ဒါကေတာ့ အာႏိုးလွမိုးခ်စ္သူ (ĢØĿÐΞŊ PÅÏŅĜ ) ရဲ ့ခ်စ္သူ မီးေလးဇာက ဆုေတာင္းေပးထားတယ္။
ခ်စ္ခ်စ္ ေနာက္၂နွစ္အတြင္း ျမန္ျမန္ေပါင္းထုတ္ရပါေစေနာ္
ေမွာင္နဲ႔ေလ
ခိခိ

ဒါကေတာ့ သိပ္ခ်စ္စရာေကာင္းျပီး စကားအရမ္းတတ္တဲ့ မီးမီးငယ္ရဲ ့ဆုေတာင္းသံ။
ေမၾကီး တအားၾကီးေပ်ာ္ရႊင္ပါေစကြာ

ဒါကေတာ့ ညီမေလး သဲငယ္ေလးဆီက ေမြးေန ့ဆုေတာင္းေလးပါ။
ေမြးေန႕အတြက္ ကိတ္လာပို.ေပးတာပါ

ဒါကေတာ့ ေမာ္စကို ေက်ာင္းတတ္ေနတဲ့ ကဗ်ာေတြ အမ်ားၾကီးေရးတဲ့ သူငယ္ခ်င္း မိုးစက္အိမ္က ပို ့ထားတာ။
Happy Birthday ယင္ေကာင္ ေမြးေန ့မွာက်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ပါလို ့လိုရာဆႏၵၿပည့္၀ပါေစ

ဒါကေတာ့ ေမာင္ေလးလြင္ဦးကို (ေဂ်ကို)ဆီက ေမြးေန ့ဆုေတာင္းေလးပါ။
happy birthday ေနာ္ အစ္မ
စိတ္သစ္လူသစ္နဲ. ေပ်ာ္ရႊင္နိုင္ပါေစလို.ဆုေတာင္းေပးပါတယ္
ကၽြန္ေတာ္တို. အားလံုး အစ္မ ကို သတိရေနၾကပါတယ္
ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစအစ္မမွ်င္

ဒါကေတာ့ ေခ်ာကလက္ျမိဳ ့ေတာ္ကေန ပို ့လိုက္တဲ့ ေမြးေန ့ဆုေတာင္းေလးပါ။
HAPPY BIRTHDAY TO YOU
ေပ်ာ္ရႊင္ေသာေမြးေန႔ေလးျဖစ္ပါေစလို႔ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္...
ယေန႔မွ စ၍ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္ တစ္ရာတိုင္ စိတ္သြားတိုင္းကို္ယ္ပါ၍ လိုအင္ဆႏၵ ျပည့္စံုပါေစလို႔ ေခ်ာကလက္ျမိဳ႔ေတာ္မွ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္.
ေပ်ာ္ရႊင္ေသာေန႔သစ္မ်ားႏွင့္အတူ ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ.....
ေမြးေန ့မွာေပ်ာ္ရႊင္ေစေၾကာင္း chocolate ျမိဳ ့ေတာ္မွ ဆုမြန္ေတာင္းလိုက္ပါတယ္။

ဒါကေတာ့ ကြ်န္မကို ေမ့လို ့ေခၚတတ္တဲ့ သားေအာင္ေလး(အလန္ကြာတားမိန္း)ရဲ ့ ေမြးေန ့ဆုေတာင္းသံ။
သားေမရဲ႕. ေမြးေန႕မွသည္ ေမသည္ တသက္လံုး ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြရရွိျပီး
ယခင့္ယခင္ကထက္ မိမိအက်ိဳး၊ အမ်ားအက်ိဳးကုိ ဆထက္မက သယ္ပိုးေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေသာ
ေတာ္၀င္ မိန္းမျမတ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါေစလို ့သားဆုေတာင္းလုိက္ပါတယ္ေမ...

ေမြးေန ့ပံုေတြပါ တင္လိုက္ရင္ စာမ်က္ႏွာေတာ္ေတာ္ မ်ားသြားႏိုင္လို ့ ပံုေတြ မထည့္ေတာ့ဘဲ ဒီတုိင္းဘဲ စာသားေလးေတြ ကူးယူေျပာလိုက္တာ။

အားလံုးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး
ေက်းဇူးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး