tag:blogger.com,1999:blog-41237192206988312722011-10-13T16:11:31.129+06:30ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.comBlogger761100tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-30185497083952471612011-01-17T22:09:00.002+06:302011-01-17T22:09:24.177+06:30ႏႈတ္ဆက္တာျခင္း တူေပမယ့္<br />အနည္းဆံုးေတာ့ ဆံုစည္းဖို႕အတြက္လား …<br />ခြဲခြာဖို႕အတြက္လား ….<br />ဆိုတာကိုေတာ့ သိသင့္တာေပါ့….<br /><br />ကြန္ပ်ဴတာကိုပိတ္… လက္ဆြဲအိတ္ထဲထည့္…အထုပ္အပိုးေတြကို သယ္ပိုး.. ေျဖးေျဖးျခင္းပိတ္သြားမဲ့ ဓါတ္ေလွေခါးၾကားကေန ငါ့အခန္းေလးကို ေျဖးေျဖးျခင္း ခိုး ၾကည့္… 5ႏွစ္တာ ေႏြးေထြးမွဳေတြနဲ႕… ငါ့အရိပ္ တစိတ္တေလမ်ား က်န္ခဲ့ေလဦးမလား…<br /><br />ကားေပၚကိုတက္… ျပဳတင္းေပါက္က ၾကည့္ေတာ့..။လမ္းမ တစ္ ေလွ်ာက္ ေရာ္ရြက္ေတြက ဟိုနား.. ဒီနား.. ခပ္၀ါး၀ါး ျဖစ္ေနတာ ေရႊအိုေရာင္…<br /><br />ေဆးရံုႀကီးေရွ႕က ျဖတ္ေမာင္းေတာ့..ထိုင္းဘုရင္ ဘူမိေဘာက<b> ငါ့ကိုၾကည့္ေနမလား .. ၾကည္ႏူးတာလား.. ေၾကကြဲတာလား .. အားေပးတာလား… တားေနေလေရာ့ သလား…</b><br /><br /><b>အိမ္ျပန္ရမတဲ့လား…&nbsp; ေပ်ာ္စရာႀကီးဆိုပါလား… ေမွ်ာ္ေနၾကသတဲ့လား.. ရင္ခုန္ရမတဲ့လား… ေၾသာ္…အိမ္ကိုျပန္ရမတဲ့လား…</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-3018549708395247161?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-84914352195506016882011-01-17T21:14:00.000+06:302011-01-17T21:14:49.103+06:30ကြ်န္မ ၂၈ . ၁ . ၂၀၁၁ မွာ ျမန္မာျပည္ အျပီး ျပန္ပါျပီရွင္ .. ျမန္မာျပည္ ျပန္ေရာက္ရင္ေတာ့ ပို ့စ္ေတြ ထပ္တင္ျဖစ္ပ့ါမလား ကြ်န္မကိုယ္တိုင္ မေသခ်ာပါဘူး .. ဒီမွာေနခဲ့တုန္းက အိမ္မွာ အင္တာနက္ တတ္ထားတာေတာင္ ပို ့စ္ေတြ ပံုမွန္မေရးျဖစ္တဲ့ ကြ်န္မက ဌာေနမွာေရာ ပံုမွန္ေရးႏိုင္ပ့ါမလားလို ့ ကြ်န္မေတြးေနမိပါတယ္ ...<br /><br />ဘာဘဲေျပာေျပာပါေလ .. ကြ်န္မေရးခဲ့သမွ်ေတြကို (စာေရး မေကာင္းမွန္း သိေပမယ့္) တကူးတကန္ ့ လာေရာက္ ေ၀ဖန္ေပးၾကတဲ့ ဘေလာ့ဂါ အကို .. အမ .. ေမာင္ေလး .. ညီမေလးေတြကိုေတာ့ ကြ်န္မ အျမဲ အမွတ္ရေနမွာပါ .. <br /><br />ခုေတာ့ အျပီးျပန္ျဖစ္ေတာ့မွာဆိုေတာ့ ပစၥည္းေတြ သိမ္းဆည္းေနပါတယ္ .. လုပ္အားေပးေလးမ်ား လာၾကမယ္ဆို ေတာ္ေတာ္ ၀မ္းသာမိမွာ ..<br /><br />အခုေတာ့ တစ္ေယာက္ထဲ ....&nbsp; း(<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-8491435219550601688?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-13901664135252162872011-01-13T17:14:00.001+06:302011-01-13T17:17:24.333+06:30<m:smallfrac m:val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin m:val="0"> <m:rmargin m:val="0"> <m:defjc m:val="centerGroup"> <m:wrapindent m:val="1440"> <m:intlim m:val="subSup"> <m:narylim m:val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဖေယာင္းတိုင္ ၅တိုင္ရဲ ့အလင္းအားေၾကာင့္ အခန္းေသးေသးေလးတစ္ခန္းဟာ လင္းလက္လို ့ ေနပါတယ္ .. အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေလျပင္းက ရုတ္ကနည္းတိုက္လိုက္တာေၾကာင့္ ဖေယာင္းတိုင္၅တိုင္ထဲက ၁တိုင္ဟာ မီးျငိမ္းသြားခဲ့ပါတယ္ ..</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ပထမဆံုး မီးျငိမ္းသြားတဲ့ ဖေယာင္းတိုင္ကို ကြ်န္မက<b> အခ်စ္ဖေယာင္းတိုင္</b>လို ့ နာမည္ေပးခ်င္ပါတယ္ .. အခ်စ္ဖေယာင္းတိုင္ ညိမ္းသြားတာေၾကာင့္ အခန္းထဲမယ္ အလင္းအားက နဂိုကထက္စာရင္ ေလွ်ာ့နည္းသြားတာကို ေတြ ့ရပါတယ္ ..</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">&nbsp; </span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ကြ်န္မတို ့ဘ၀မွာ အခ်စ္ဆိုတာသာ မရွိခဲ့ရင္ ကြ်န္မတို ့ရဲ ့ဘ၀မွာ အေမွာင္က်မွာ ေသခ်ာပါတယ္ .. အခ်စ္ဆိုတဲ့ေနရာမွာ မိသားစုခ်စ္တာေတြ .. ဇနီးေမာင္ႏွံခ်စ္တာေတြ .. သူငယ္ခ်င္းခ်စ္တာေတြ .. လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ခ်စ္တာေတြ အဲဒါေတြ အားလံုးပါ၀င္ပါတယ္ ..</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အခန္းထဲမယ္ ေနာက္ထပ္ အလင္းတိုင္ ၄တိုင္ဟာ ေလယူရာကို ယိမ္းႏြဲ ့လို ့ေနပါတယ္ .. ေလျပင္းက ေနာက္တစ္ခ်က္ တိုက္လိုက္တာေၾကာင့္ က်န္ေနတဲ့ ဖေယာင္းတိုင္ ၄ တိုင္ထဲကေန ေနာက္ထပ္ ၁ တိုင္ရဲ ့မီးဟာ ျငိမ္းသြားခဲ့ရျပန္ပါတယ္ …</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဒုတိယ ျငိမ္းသြားတဲ့ ဖေယာင္းတိုင္ကို ကြ်န္မက<b> ေမတၱာဖေယာင္းတိုင္</b>လို ့ နာမည္ေပးခ်င္ပါတယ္ .. ေမေတၱာဖေယာင္းတိုင္ ျငိမ္းသြားတာေၾကာင့္ အခန္းထဲမယ္ အလင္းအားက နဂိုကထက္စာရင္ ပုိေလွ်ာ့နည္း သြားတာကို ေတြ ့ရပါတယ္ ..</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ကြ်န္မတို ့ရဲ ့ဘ၀မွာ ေမတၱာတရားသာမရွိခဲ့ဘူးဆိုရင္ တစ္ပါးသူရဲ ့ လိုအပ္ခ်က္ေတြ .. တစ္ပါးသူရဲ ့ ၀မ္းနည္းမႈေတြ .. တစ္ပါးသူရဲ ့ ေၾကကြဲမႈေတြ အားလံုးကို မ်က္ကြယ္ျပဳမိၾကမွာပါ ..&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အခန္းထဲမယ္ ေနာက္ထပ္ အလင္းတိုင္ ၃တိုင္ဟာ ေလယူရာကို ယိမ္းႏြဲ ့လို ့ေနပါတယ္ .. ေလျပင္းက ေနာက္ တစ္ခ်က္ တိုက္လိုက္တာေၾကာင့္ က်န္ေနတဲ့ ဖေယာင္းတိုင္ ၃တိုင္ထဲကေန ေနာက္ထပ္ ၁ တိုင္ရဲ ့မီးဟာ ထပ္ျငိမ္း သြားခဲ့ရျပန္ပါတယ္ …</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">တတိယ &nbsp;ျငိမ္းသြားတဲ့ ဖေယာင္းတိုင္ကို ကြ်န္မက<b> ဂရုဏာဖေယာင္းတိုင္</b>လို ့ နာမည္ေပးခ်င္ပါတယ္ .. ဂရုဏာဖေယာင္းတိုင္ ျငိမ္းသြားတာေၾကာင့္ အခန္းထဲမယ္ အလင္းအားက နဂိုကထက္စာရင္ ပိုျပီး ေလွ်ာ့နည္း သြားတာကို ေတြ ့ရပါတယ္ ..</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ကြ်န္မတို ့ရဲ ့ဘ၀မွာ လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ ဂရုဏာတရားသာ ကင္းမယ့္ေနမယ္ဆို လူလူျခင္း ေခါင္းပံုျဖတ္မႈေတြ .. ရက္စက္မႈေတြ မ်ားလာမွာ အမွန္ပါဘဲ ..</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အခန္းထဲမယ္ ေနာက္ထပ္ အလင္းတိုင္ ၂တိုင္ဟာ ေလယူရာကို ယိမ္းႏြဲ ့လို ့ေနပါတယ္ .. ေလျပင္းက ေနာက္တစ္ခ်က္ တိုက္လိုက္တာေၾကာင့္ က်န္ေနတဲ့ ဖေယာင္းတိုင္ ၂တိုင္ထဲကေန ေနာက္ထပ္ ၁ တိုင္ရဲ ့မီးဟာ ျငိမ္းသြားခဲ့ရျပန္ပါတယ္ …</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">စတၳဳထ ျငိမ္းသြားတဲ့ ဖေယာင္းတိုင္ကို ကြ်န္မက<b> မုဒိတာ</b><b>ဖေယာင္းတိုင္</b>လို ့ နာမည္ေပးခ်င္ပါတယ္ .. မုဒိတာဖေယာင္းတိုင္ ျငိမ္းသြားတာေၾကာင့္ အခန္းထဲမယ္ အလင္းအားက နဂိုကထက္စာရင္ အရမ္းကို ေလွ်ာ့နည္းသြားတာကို ေတြ ့ရပါတယ္ ..</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ကြ်န္မတို ့ရဲ ့ဘ၀မွာ မုဒိတာ တရားသာ ကင္းမဲ့ေနမယ္ဆိုရင္ အရာရာမွာ မနာလိုမႈေတြ .. ေနာက္ကြယ္မွာ ၾကံစည္မႈေတြနဲ ့ ျပည့္ႏွက္ေနမွာ အမွန္ပါဘဲ ..</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဖေယာင္းတိုင္ေလး တစ္တိုင္သာ အခန္းထဲမယ္ က်န္ေနခဲ့ပါတယ္ .. နဂိုအလင္းေရာင္ထက္ အားနည္းလြန္းတဲ့ အခန္းထဲမယ္ ေနာက္ဆံုးလက္က်န္ ဖေယာင္းတိုင္ေလးတစ္တိုင္သာ အထီးက်န္စြာ က်န္ေနခဲ့ပါတယ္ ..&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ေနာက္ဆံုးက်န္ခဲ့တဲ့ ဖေယာင္းတိုင္ေလးကို ကြ်န္မက<b> လိုအပ္ခ်က္ဖေယာင္းတိုင္</b>လို ့ နာမည္ေပးခ်င္ပါတယ္ .. ဒီလိုအပ္ခ်က္ ဖေယာင္းတိုင္ေလး တစ္တိုင္ကသာ တကယ္လိုအပ္ေနတဲ့ ခ်စ္ျခင္း .. ေမတၱာ .. ဂရုဏာ .. မုဒိတာေတြကို တဖန္ျပန္ျပီး ထြန္းညွိေပးမယ္ဆိုရင္ ေလာကမွာ အလင္းအား အေကာင္းဆံုး ဖေယာင္းတိုင္ တစ္တိုင္ ျဖစ္လာမွာ မလြဲပါဘူး ..&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္မတို ့ရဲ ့ဘ၀မွာ လိုအပ္ေနတဲ့ ေနရာတိုင္းမွာ အသီးသီးေသာ အလင္းတိုင္မ်ား ထြန္းလင္းႏိုင္ပါေစလို ့ .. </span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">;P</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-1390166413525216287?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-25193037495919425532010-12-11T21:09:00.005+06:302010-12-11T23:30:31.310+06:30<m:smallfrac m:val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin m:val="0"> <m:rmargin m:val="0"> <m:defjc m:val="centerGroup"> <m:wrapindent m:val="1440"> <m:intlim m:val="subSup"> <m:narylim m:val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ကြ်န္မ ဒုတိယႏွစ္ စတတ္ခ်ိန္မွာ ကြ်န္မရဲ ့ ေဖေဖက နယ္ကို တာ၀န္အရ သြားရပါတယ္ .. ကြ်န္မကေတာ့ ဒုတိယႏွစ္ရဲ ့ စာေမးပြဲကို ေျဖဆိုျပီးခ်ိန္က်မွ ေဖေဖတာ၀န္က်ရာ ေတာင္တန္းေတြ ေပါမ်ားတဲ့ နယ္ျမိဳ ့ေလးကို ေရာက္ရွိလာပါတယ္ ..&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">မိုးေတြအံု ့မိႈင္းေနတဲ့ ေန ့တစ္ေန ့မွာေတာ့ မဂၤလာဒံုေလဆိပ္ကေန ေတာင္တန္းေတြေပါမ်ားတဲ့ ေနရာေလးကို စတင္ထြက္ခြာ လာပါတယ္ .. ေလယာဥ္ျပဳတင္းေပါက္ကေန ျမင္ေနရတဲ့ ေကာင္းကင္ရႈခင္းဟာ&nbsp;</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အသက္ရႈဘို ့ေတာင္ ေမ့ေလာက္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္လြန္းပါတယ္ ..&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဘယ္ေလာက္မွေတာင္ မစီးရေသးဘူး .. ေလယာဥ္မယ္ေလးက မၾကာခင္ ေလယာဥ္ဆင္းေတာ့မယ္လို ့ ေျပာသံၾကားလိုက္မိတယ္ .. ကြ်န္မအျပင္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေတာင္တန္းေတြကို အနီးကပ္ ေတြ ့ေနရတယ္ ..</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">တျဖည္းျဖည္းနဲ ့ ေလယာဥ္ၾကီးက ျမင့္ရာကေန နိမ့္ဆင္းလာျပီး မၾကာခင္မွာဘဲ ေျပးလမ္းကေန&nbsp;</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ရပ္တန္ ့သြားပါတယ္ .. ေလယာဥ္ေပၚကဆင္းေတာ့ ကြ်န္မကို ေဖေဖနဲ ့ေမ လာၾကိဳပါတယ္ .. ဒီလိုနဲ ့ ေတာင္တန္းေတြေပါမ်ားလွတဲ့ ဒီျမိဳ ့ေလးကကြ်န္မကို ေႏြးေထြးစြာနဲ ့ &nbsp;စတင္ၾကိဳဆိုခဲ့ပါတယ္ ..</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အိမ္ကိုေရာက္ေတာ့ အိမ္ရဲ ့ပတ္ပတ္လည္မွာ လွပလြန္းတဲ့ ေတာင္တန္းေတြက ဘယ္ေနရာၾကည့္ၾကည့္ ျမင္ေနရလို ့ ကြ်န္မမွာ ေပ်ာ္မဆံုးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္.. အဲဒိေန ့က ကြ်န္မခ်စ္တဲ့ေတာင္တန္းေတြရဲ ့ၾကားက အိမ္ၾကီးတစ္အိမ္မွာ ကြ်န္မ ႏွစ္ျခိဳက္စြာ အိပ္ေပ်ာ္ခဲ့ပါတယ္ ..</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဒီလိုနဲ ့ မၾကားဘူးတဲ့ ဘာသာစကားေတြနဲ ့ ရိုးသားလွတဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြၾကားမွာ ကြ်န္မ ေနရတာေပ်ာ္လာတယ္ .. ကြ်န္မ ပ်င္းမွာစိုးလို ့ဆိုျပီး ေဖေဖရံုးက စာေရးမေလးေတြက လာအေဖာ္လုပ္ေပးေပမယ့္ နားမလည္တဲ့ ဘာသာစကားၾကားမွာ ကြ်န္မ အလြဲလြဲ အေခ်ာ္ေခ်ာ္ ျဖစ္ေနခဲ့ရတယ္ .. သူတို ့စကားေျပာတာကို မနည္းနားလည္ေအာင္ ၾကိဳးစားရင္း ရက္ကိုလစား လကိုႏွစ္စားရင္း အခ်ိန္ေတြ တျဖည္းျဖည္း ကုန္လြန္လာခဲ့ပါတယ္ ..&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဒီလိုနဲ ့ တတိယႏွစ္ေက်ာင္းတတ္ဘို ့ရာ အခ်ိန္က်လာတယ္ .. ကြ်န္မက ရန္ကုန္မွာ ျပန္မတတ္ခ်င္ေတာ့ဘူး .. ဒီေတာ့ ရန္ကုန္အိမ္ မွာ က်န္ခဲ့တဲ့ အမေတြကုိ ေက်ာင္းထြက္စာတင္ခိုင္းျပီး ကြ်န္မ နယ္မွာ တတိယႏွစ္ကို စတတ္ခဲ့တယ္ ..&nbsp; ဆိုင္ကယ္ေတြနဲ ့ ေက်ာင္းတတ္ရတာ ေပ်ာ္စရာတစ္မ်ိဳးဘဲ .. ရန္ကုန္မွာတတ္တဲ့ ေက်ာင္းနဲ ့ နယ္မွာတတ္တဲ့ေက်ာင္းက ေတာ္ေတာ္ကြာတယ္ .. ရန္ကုန္မွာတုန္းက ေ၀ေလေလ ေက်ာင္းတတ္ခဲ့ေပမယ့္&nbsp;</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">နယ္ျမိဳ ့ေလးမွာေတာ့ အထက္တန္းေက်ာင္းမွာလိုဘဲ အခ်ိန္ျပည့္ တတ္ရတယ္ .. ေက်ာင္းေျပးၾကတာလဲ&nbsp;&nbsp;</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">မေတြ ့သလို&nbsp; ကန္တင္းကို အခ်ိန္ျပည့္ထိုင္တာလဲ မေတြ ့ပါဘူး .. ေက်ာင္းကေနအိမ္ .. အိမ္ကေနေက်ာင္းဘဲဆိုေတာ့ တတ္ရတာ ထူးဆန္းေနတယ္ ..</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ကြ်န္မ ေက်ာင္းတတ္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ တိုးလာခဲ့တယ္ .. ဆိုင္ကယ္တစ္စီးနဲ ့ ေနရာစံုေလွ်ာက္သြားခဲ့တယ္ .. ေတြ ့ကရာစားျပီး အိမ္မကပ္တာ မ်ားလာတယ္ .. အဲဒီခ်ိန္မွာ ကြ်န္မတို ့ေဖေဖရဲ ့ အထက္အရာရွိ(ဗိုလ္မႈးၾကီး)သမီးက ကြ်န္မတို ့ ေနတဲ့ ျမိဳ ့ေလးကို အလုပ္ကိစၥနဲ ့ ေျပာင္းလာပါေတာ့တယ္ .. အိမ္မွာ၀င္ထြက္ေနေပမယ့္ ကြ်န္မနဲ ့က မေတြ ့တာ မ်ားတယ္ ..</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">တစ္ေန ့ေတာ့ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ အဲဒီအမနဲ ့ေတြ ့တယ္ .. အမကေမးတယ္ .. မီးေလး အလုပ္မလုပ္ခ်င္ဘူးလားတဲ့ .. ကြ်န္မကလဲ အမနဲ ့လုပ္ရမယ္ဆို လုပ္မယ္လို ့ ျပန္ေျပာမိခဲ့တယ္ .. တကယ္ေတာ့ ကြ်န္မထင္ထားတာက အဲဒီအမက ဆရာ၀န္ဆိုေတာ့ ေဆးရံုနဲ ့ ဘဲ ဆိုင္တယ္ထင္ထားတာ .. NGO ဆိုတာ အဲက်မွ ကြ်န္မသိေတာ့တယ္..&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အဲဒီဆရာ၀န္အမ ေကာင္းမႈေၾကာင့္ ကြ်န္မ အလုပ္တစ္ေနရာ ရခဲ့တယ္ .. အလုပ္က ရြာေတြမွာလိုက္ျပီး ေဆးကုတာဆိုေတာ့ အရမ္းေပ်ာ္စရာ ေကာင္းပါတယ္ .. ကြ်န္မတို ့အဖြဲ ့က MSF (နယ္စည္းမျခား ဆရာ၀န္မ်ား&nbsp;</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အဖြဲ ့) ငွက္ဖ်ားအျဖစ္မ်ားတဲ့ေနရာမွာ လူနာေတြကို အခမဲ့ ေဆးကုေပးပါတယ္ .. ပထမေတာ့ ရြာကလူေတြ မလာၾကပါဘူး .. အဂၤလိပ္အဖြဲ ့ျဖစ္ေနေတာ့ လာရမွာ ေၾကာက္ေနတယ္ ..</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ေနာက္ေတာ့ ကြ်န္မတို ့ရဲ ့ စစ္မွန္တဲ့ ေဆးကုသမႈကို လက္ခံလာျပီး ရြာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက လူနာေတြ လာျပၾကပါတယ္.. ေဆးခန္းစဖြင့္ျပီး ၁လအၾကာမွာေတာ့ လူနာက တစ္ေန ့ကို ၂၀၀ ပတ္၀န္းက်င္ လာလာျပၾကတယ္.. ကြ်န္မတို ့ ေဆးခန္း ဖြင့္ထားတဲ့ေနရာေလးက ျမိတ္ထား၀ယ္ ကားလမ္းမေပၚမွာ ရွိျပီး ထား၀ယ္ကေန ၃၄မိုင္ေ၀းတဲ့ သရက္ေခ်ာင္းျမိဳ ့နယ္ စံုစင္ဖ်ား ေက်းရြာေလးမွာပါ … တစ္ေန ့ တစ္ေန ့ ၃၄မိုင္ကို အသြားျပန္လုပ္ေနရတာေၾကာင့္ ကြ်န္မတို ့၀န္ထမ္းေတြ အရမ္းကို ပင္ပန္းၾကပါတယ္ …</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ေနာက္ေတာ့ ကြ်န္မတို ့ေဆးခန္းနဲ ့၃မိုင္ေလာက္သာ ေ၀းေတာ့တဲ့ ရာဘာျခံမွာ အေဆာင္ရတာနဲ ့ တနလာၤေန ့ကေန ေသာၾကာေန ့ ထိ ေဆးခန္းနဲ ့နီးတဲ့ အဲဒီေရာ္ဘာျခံထဲမွာဘဲ ေနၾကပါတယ္ .. ရိုးသားလွတဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြၾကားမွာ အလုပ္လုပ္ရတာ ေပ်ာ္စရာ အရမ္းေကာင္းပါတယ္..&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ကြ်န္မတို ့အဖြဲ ့က တနလာၤေန ့ မနက္ ၅း၃၀ဆိုတာနဲ ့ထား၀ယ္ျမိဳ ့ကေန စထြက္ပါတယ္ .. သရက္ေခ်ာင္းျမိဳ ့မွာ မနက္စာ စားျပီးေဆးခန္းေရာက္ရင္ေတာ့ မနက္ ၈း၀၀ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ ရွိေနပါျပီ ..ကြ်န္မတို ့ေဆးခန္းေလးက ေတာင္ကုန္းေလးနားမွာဆိုေတာ့ အေ၀းကေန ၾကည့္ရင္ေတာင္ ျမင္ေနရတယ္ ..&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">တနလာၤေန ့ဆို လူနာအရမ္းမ်ားတယ္ .. လူနာက ၂၀၀ ပတ္၀န္းက်င္ေလာက္လာၾကလို ့ အဲလိုေန ့ေတြမွာဆို ကြ်န္မတို ့ရဲ ့မနက္စာ စားခ်ိန္ဟာ မြန္းလြဲ ၃နာရီထက္ မေစာၾကပါဘူး .. ဒါေပမယ့္ ဆာရေကာင္းမွန္းမသိေလာက္ေအာင္ လူနာေတြ ၾကားမွာ အလုပ္မ်ား ေနခဲ့တယ္ ..</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ရံုးက၀န္ထမ္းေတြအကုန္လံုးက ကြ်န္မကို ခ်စ္ၾကတယ္ .. ကြ်န္မက အသက္အငယ္ဆံုးဆိုေတာ့ အားလံုးက အလုိလိုက္တယ္ … ျပီးေတာ့ ဆရာ၀န္ေတြကလဲ ကြ်န္မကို ခ်စ္ၾကေတာ့ ကြ်န္မက အုပ္စုထဲမွာ ဗိုလ္ဘဲ ..&nbsp;</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဆိုးလို ့အရမ္းေကာင္းပါတယ္ ..</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ကြ်န္မတို ့ေနရတဲ့ ရာဘာျခံအေဆာင္ေလးက ေျမနီလမ္းေလးရဲ ့ လမ္းဆံုးမွာ ရွိျပီး တစ္ထပ္တိုက္ပုေလးပါ ..</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"> အေရွ ့မွာ ေျမကြက္လပ္ေလးနဲ ့ ေတာင္တန္းပတ္ပတ္လည္နဲ ့မနီးမေ၀းမွာလဲ စမ္းေခ်ာင္းေလးနဲ ့ဆိုေတာ့ ေနခ်င္စရာ အရမ္းေကာင္းပါတယ္ .. ေဆးခန္းက ျပန္လာေတာ့ က်န္တဲ့သူေတြက ေမာေမာနဲ ့ နားခ်င္ေပမယ့္&nbsp;</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ကြ်န္မရဲ ့အလုပ္က ေတာင္တန္းၾကီးေတြဘက္ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္တာက ကြ်န္မရဲ ့ ဒုတိယတာ၀န္ပါ… ကြ်န္မ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း တစ္ေယာက္ထဲ ေတြးခ်င္ရာေတြးျပီး တစ္ခါတစ္ရံ ေတာင္တန္းၾကီးေတြနားမွာ အိပ္ေပ်ာ္သြားတတ္တယ္ ..</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">တစ္ေမ့တစ္ေမာ ထိုင္တတ္တဲ့ကြ်န္မက ညေနေအးေတာင္မွ ေတာင္တန္းၾကီးေတြနားမွာထိုင္ခ်င္ေပမယ့္ ထမင္းစားဘို ့ လာေခၚေနတာေၾကာင့္ မထခ်င္ ထခ်င္နဲ ့အျမဲလိုက္လာခဲ့ရတယ္ .. တစ္ခါတစ္ရံ အရမ္းပူတဲ့&nbsp;</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ေန ့ေတြဆို ကြ်န္မတို ့ အေဆာင္ ေဘးနားက စမ္းေခ်ာင္းမွာ ေရသြားစိမ္ၾကတယ္ .. ျပန္လာရင္ တစ္ေရးတေမာ အိပ္ၾကတယ္ .. ညဘက္ဆိုရင္ ဂစ္တာတီးတဲ့ သူက တီးတယ္ .. ဖဲရိုက္တဲ့သူက ရိုက္တယ္ .. စာဖတ္တဲ့သူက ဖတ္တယ္ .. အတင္းအုပ္တဲ့သူက အုပ္ၾကတယ္ .. ဆူညံေနၾကတာဘဲ ..</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဒါေပမယ့္ ၁၀နာရီ မီးပိတ္ကာနီးဆို အလွ်ိဳလွ်ိဳ တိတ္သြားေရာ .. ဂစ္တာတီးခ်င္တဲ့ သူကလဲ အိမ္ေရွ ့ ေျမကြက္လပ္မွာ သြားတီးတယ္ .. ဖဲရိုက္တဲ့သူေတြကလဲ အသီးသီး ၀ိုင္းသိမ္းၾကတယ္.. အတင္းအုပ္တဲ့သူေတြကလဲ အလိုက္သိစြာ အတင္းအုပ္တာကို လက္စသိမ္းျပီး ျခင္ေထာင္ထဲ ၀င္ၾကတယ္ .. ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မအခန္းကေတာ့ ညဥ့္နက္တဲ့အထိ ဖေယာင္းတိုင္မီးက အျမဲလင္းေနတတ္တယ္ .. ကြ်န္မက စာဖတ္တာကိုး ..</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ေဆးခန္းမွာ လူနာပါးတဲ့ေန ့ေတြဆို Out reach ထြက္ၾကတယ္ .. အဲလို Outreach ထြက္မယ္ဆို ကြ်န္မ အရမ္းေပ်ာ္ပါတယ္ .. အဲဒီေန ့ဆို အ၀တ္ပိုေတြပါ ယူသြားၾကတယ္ .. တစ္ရြာ၀င္ တစ္ရြာထြက္ လူနာေတြ လိုက္ၾကည့္တယ္ .. ေတာေတာင္အထပ္ထပ္ ျဖတ္ေက်ာ္လို ့ေပါ့ .. ျပန္လာရင္ ဖုန္အလူးလူးနဲ ့ဆိုေတာ့ ေတြ ့တဲ့ စမ္းေခ်ာင္းမွာ ေရ၀င္စိမ္ၾကတယ္ .. တစ္ခါတစ္ေလေလွ်ာ္ရမယ့္ အ၀တ္ေတြပါ ယူသြားျပီး အဲစမ္းေခ်ာင္းမွာဘဲ ေလွ်ာ္လိုက္တယ္ .. ကြ်န္မကေတာ့ အ၀တ္ေလွ်ာ္တဲ့ေနရာမွာ အရမ္းေတာ္ပါတယ္ .. ေလွ်ာ္ခ်င္တဲ့အ၀တ္ကို ဆပ္ျပာမႈန္ ့နဲ ့လူးလိုက္တယ္ .. ျပီးရင္ နယ္လိုက္တယ္ .. ျပီးရင္ စမ္းေခ်ာင္းအထက္ပိုင္းကို ပစ္တင္လိုက္တယ္ .. ကြ်န္မနားကို ေရစီးနဲ ့ ျပန္ပါလာရင္ ဆယ္ယူလိုက္တယ္ .. ျပီးျပီ ကြ်န္မရဲ ့အ၀တ္ေလွ်ာ္ျခင္း ..&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">တစ္ခါကေပါ့ ထူးထူးျခားျခား လူနာလိုက္ၾကည့္ရင္းနဲ ့ ေတာအုပ္တစ္ခုကို ျဖတ္ရတယ္ .. ေတာအုပ္ထဲ စျဖတ္စမွာ ထူးထူးျခားျခား ယဥ္ပါးေနတဲ့ အနံ ့တစ္ခုကို ရလိုက္တယ္ .. ေဘးဘီကို ၾကည့္ေတာ့လဲ မေတြ ့ဘူး .. ေနာက္ေတာ့ ကြ်န္မေခါင္းေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အိုးးးးးးးးး ကြ်န္မေခါင္းေပၚမွာရွိတဲ့ သစ္ကိုင္းၾကီးရဲ ့ အကိုင္းေတြမွာ သဇင္ပန္းေတြ ေပါက္ေနတာ ၾကည့္လွလိုက္တာ .. ကြ်န္မမွာ ခုန္စြခုန္စြနဲ ့ အဲသဇင္ေတြကို ၾကည့္ျပီး လမ္းေလွ်ာက္ရတာ အရသာ တစ္မ်ိဳးဘဲ .. (ကြ်န္မတို ့ အလုပ္လုပ္တဲ့ေနရာက သဇင္ပန္း အရမ္းေပါပါတယ္)</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">တစ္ခါတစ္ေလ လူနာလဲ ရြာထဲမွာလိုက္မၾကည့္ဘူး .. အေဆာင္ကို တန္းျပန္လာတဲ့အခ်ိန္ဆို အေဆာင္မွာ ကြ်န္မတို ့ တစ္ခုခု လုပ္စားၾကတယ္ .. မိန္းကေလးကလဲ နည္းတာေၾကာင့္ ဘာလုပ္လုပ္ ကြ်န္မက ပါေလရာေပါ့ .. ကြ်န္မခ်က္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ကြ်န္မလက္ရာကိုဘဲ ယံုၾကည္လို ့ထင္ပါရဲ ့ ေတာ္ရံု မခ်က္ခိုင္းဘူး .. ေနာက္တစ္ခုက ကြ်န္မခ်က္ျပီဆို တစ္ေယာက္မွ ေကာင္းေကာင္းမေနရဘူး .. ေတြ ့တဲ့သူအကုန္ခိုင္းတာေၾကာင့္ ကြ်န္မကို ဗိုလ္ကေတာ္ ဟင္းခ်က္နည္းအတိုင္းဘဲတဲ့ .. း)</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">တစ္ခါတစ္ေလ အေဆာင္မွာ ကြ်န္မတို ့ စြန္လႊတ္ၾကတယ္ .. တစ္ခါတစ္ေလ ကန္စြန္းဥ တူးျပီး ျပဳတ္စားၾကတယ္ .. တစ္ခါတစ္ေလ ေျမပဲေတြႏႈတ္ျပီး ျပဳတ္စားတယ္ .. တစ္ခါတစ္ေလ ရံုးက အကိုေတြ ရြာထဲမွာ ေကာင္မေလးေတြ သြားရွိတ္ရင္ ကိုးလို ့ကန္ ့လန္ ့ ကြ်န္မ ပါတတ္တယ္ .. တစ္ခါတစ္ရံ ဒူးရင္းပင္ေတြေအာက္မွာ ဒူးရင္းသီးေတြ စားတတ္တယ္ .. တစ္ခါတစ္ေလ မင္းဂြတ္သီးေတြကို အက်ီ ၤေတြ ေပတဲ့အထဲ စားၾကတယ္ .. တစ္ခါတစ္ရံ ကြမ္းသီးပင္ေအာက္မွာ သြားထိုင္တတ္ၾကတယ္ .. တစ္ခါတစ္ရံ ရြာထဲမွာ လူနာေဆးသြားကုၾကတယ္ .. တစ္ခါတစ္ရံ ရြာနီးခ်ဳပ္စပ္က ဘုရားဖူးထြက္ၾကတယ္ .. တစ္ခါတစ္ေလ ေရတံခြန္ေတြဘက္ သြားတတ္ၾကေသးတယ္ .. တစ္ခါတစ္ေလ ညဥ့္နက္တဲ့အထိ သီခ်င္းေတြဆုိတတ္ၾကတယ္ .. တစ္ခါတစ္ရံ ပိုးစုန္းၾကဴးေလးေတြ လိုက္ဖမ္းတတ္ၾကတယ္ .. ဒါ ကြ်န္မတို ့အဖြဲ ့ရဲ ့ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ အပန္းေျဖနည္းေလးေတြပါ …</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">(ထား၀ယ္ MSF အလြမ္းေျပေလးပါ)</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-2519303749591942553?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-67066953627499474062010-11-26T21:18:00.000+06:302010-11-26T21:18:53.727+06:30<!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:TrackMoves/> <w:TrackFormatting/> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:DoNotPromoteQF/> <w:LidThemeOther>EN-US</w:LidThemeOther> <w:LidThemeAsian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:LidThemeComplexScript>TH</w:LidThemeComplexScript> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:ApplyBreakingRules/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> <w:SplitPgBreakAndParaMark/> <w:DontVertAlignCellWithSp/> <w:DontBreakConstrainedForcedTables/> <w:DontVertAlignInTxbx/> <w:Word11KerningPairs/> <w:CachedColBalance/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathPr> <m:mathFont m:val="Cambria Math"/> <m:brkBin m:val="before"/> <m:brkBinSub m:val="--> <m:smallfrac m:val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin m:val="0"> <m:rmargin m:val="0"> <m:defjc m:val="centerGroup"> <m:wrapindent m:val="1440"> <m:intlim m:val="subSup"> <m:narylim m:val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent><!--[endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" DefUnhideWhenUsed="true" DefSemiHidden="true" DefQFormat="false" DefPriority="99" LatentStyleCount="267"> <w:LsdException Locked="false" Priority="0" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Normal"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="heading 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 7"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 8"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 9"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 7"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 8"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 9"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="35" QFormat="true" Name="caption"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="10" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Title"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="1" Name="Default Paragraph Font"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="11" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtitle"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="22" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Strong"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="20" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="0" Name="Normal (Web)"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="59" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Table Grid"/> <w:LsdException Locked="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Placeholder Text"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="1" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="No Spacing"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Revision"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="34" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="List Paragraph"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="29" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Quote"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="30" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Quote"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="19" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtle Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="21" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="31" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtle Reference"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="32" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Reference"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="33" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Book Title"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="37" Name="Bibliography"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" QFormat="true" Name="TOC Heading"/> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; mso-bidi-font-size:14.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Cordia New"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}</style> <![endif]--> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">သီတင္းကၽြတ္ၿပီ</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">မီးပံုးပ်ံလႊတ္ရေအာင္</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">မီးဇာကိုေရနံဆြတ္ပါ</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">မႈိုင္း၀မွလႊတ္ပါ။</span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"> </span><br /><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">သီတင္းကြ်တ္ျပီတဲ့။ မိုးေလကင္းလြတ္ျပီလို ့ထင္ရေပမယ့္ ခုထိမလြတ္ေသးပါဘူး။ မုန္တိုင္းေတြကလဲ ေပၚေကာင္းတုန္းပါဘဲ။ မိုးကလဲရြာေကာင္းတုန္း။ ရာသီဥတု ဘယ္လိုဘဲ ျဖစ္ေနပါေစ .. ၀ါအကြ်တ္ကို အားၾကိဳးမာန္တတ္ လက္ခ်ိဳးျပီး ေရတြက္ေစာင့္ ေနသူမ်ားအတြက္ေတာ့ မဂၤလာရွိတဲ့အခါသမယပါဘဲ။&nbsp;</span><br /><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">ကြ်န္မအတြက္ေတာ့ သီတင္းကြ်တ္တာလဲ ကြ်န္မနဲ ့မဆိုင္သလို။ း( ။ လာလိုက္တဲ့မဂၤလာေဆာင္ဖိတ္စာ။ ေဆာင္ေဆာင္ႏိုင္လြန္း တယ္။ (တကယ္ေတာ့ မနာလိုျပီး အားက်တဲ့ေလသံနဲ ့)&nbsp;</span><br /><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">ဖိတ္တဲ့လူကလဲ ၾကိဳးနဲ ့တစ္ခါထဲခ်ည္သြားတယ္။ တို ့မဂၤလာေဆာင္မလာ ရင္ နင့္မဂၤလာေဆာင္လဲမလာဘူးတဲ့။ ေဟာ သြားျပန္ေတာ့လဲ အေႏွာင့္အသြားက မလြတ္ခ်င္။ ဘယ္ေတာ့လဲ။ ငွက္ေပ်ာပင္စိုက္ထားျပီလား။ဘာညာနဲ ့။ ဟူးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး</span><br /><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">ေတြ ့တဲ့သူတိုင္းကလဲ ဘယ္ေတာ့လဲ။သူမ်ားေတြကြ်တ္ကုန္ျပီေနာ္။အားမက်ဘူးလား။ေရႊလက္ဘယ္ေတာ့ တြဲမလဲတဲ့။ စိတ္ရွိလက္ရွိသာ ေအာ္လိုက္ရရင္ေတာ့။&nbsp;</span><br /><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">ေဟာ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ကေလးေလးေတြ ေတြ ့လို ့ ခ်ီလိုက္မိရင္လဲ ကိုယ္တိုင္ေမြးပါလားတဲ့။ ဘာလုပ္လုပ္ အေႏွာင့္အသြားကမလြတ္ခ်င္ဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">၀ါကြ်တ္ျပီေနာ္။စားရေတာ့မွာလားတဲ့။ ၀ါမကြ်တ္လဲေကြ်းေနတာကို။၀ါက သူ ့ဘာသာကြ်တ္တာ။ႏွစ္တိုင္းလဲ ကြ်တ္ေနတာဘဲ။ ခုေတာ့ ဟြန္ ့။ သူမ်ားမစြံတာ လူသိလိုက္တာ။</span><br /><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">ျပီးေတာ့ လာလိုက္တဲ့ ဘံုကထိန္။ ေဟာတစ္ေစာင္ ေဟာတစ္ေစာင္နဲ ့။ လာသမွ်အလွဴခံကိုလဲ ႏွေျမာတြန္ ့ တို ျခင္းမရွိ။ လွဴခဲ့တာဘဲ။ အလွဴခံျဖတ္ပိုင္းမွာ နာမည္ေရးေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း တိုင္ကပတ္ျပန္ေရာ။ ကြ်န္မနာမည္ ဘဲပါျပီး ေနာက္တစ္ေယာက္နာမည္မပါလို ့ တဲ့။ ေနာက္ေတာ့ အေျပာဆိုလြတ္ေအာင္ ေဖေဖနဲ ့ေမေမနာမည္ ထည့္ေတာ့မွ နည္းနည္း အေနအစားေခ်ာင္ေတာ့တယ္။</span><br /><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">ေနာက္တစ္ခုက ေဗ်ာက္အိုးေဖာက္တာ။ ကြ်န္မအရမ္းေၾကာက္ပါတယ္။လန္ ့လဲအရမ္းလန္ ့ပါတယ္။ တစ္ညေနမွာ ေအးေအးလူလူ ရံုးကသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့လမ္းေလွ်ာက္ေနတုန္း ေဗ်ာက္အိုးသံအနီးကပ္ၾကားလို ့ လန္ ့ျပီးေအာ္မိေတာ့ အပ်ိဳၾကီးေတြမ်ား ဒီအသံေလးေလာက္ကို ေၾကာက္တယ္ေပါ့ေလ။ ဒါဆို အေၾကာက္ေျပ ေယာက်ာၤးျမန္ျမန္ယူတဲ့။ ဘယ္လိုဘဲစဥ္းစားစဥ္းစား ဘာမွလဲမဆိုင္ဘူး။</span><br /><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">စိတ္ေလတယ္ေနာ္။စိတ္ေလတယ္။</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt;">(ေရးျပီးသား ပို ့စ္အေဟာင္းေလးပါ) မဖတ္ရေသးရင္ေတာ့ အသစ္ေပါ့ကြယ္ .. ဟီးးးးးး </span><br /><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-6706695362749947406?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-31764454444932207862010-09-26T17:41:00.000+06:302010-09-26T17:41:25.056+06:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/TJ8op_auWmI/AAAAAAAAAXg/znzuF55CwGY/s1600/SDC16705.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/TJ8op_auWmI/AAAAAAAAAXg/znzuF55CwGY/s320/SDC16705.JPG" width="320" /></a></div>&nbsp;ငပိထမင္းေၾကာ္ပါရွင့္ .. ဘာေတြပါလဲဆုိေတာ့ ငပိပါတယ္ .. ၀က္သား .. ပုဇြန္ေျခာက္ေၾကာ္ .. သရက္သီးစိမ္း.. ငရုတ္သီးေၾကာ္ .. ၾကက္ဥေၾကာ္ ..သခြားသီးနဲ ့ ၾကက္သြန္နီရယ္ နံနံပင္ရယ္ :D:D<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/TJ8o25oak-I/AAAAAAAAAXk/M-kuW-szZb4/s1600/SDC16702.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/TJ8o25oak-I/AAAAAAAAAXk/M-kuW-szZb4/s320/SDC16702.JPG" width="320" /></a></div>&nbsp;ငပိထမင္းေၾကာ္နဲ ့ စားဘို ့အအီေျပ အခ်ဥ္<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/TJ8pDnD4V2I/AAAAAAAAAXo/UHC_mvz3_bc/s1600/SDC16700.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/TJ8pDnD4V2I/AAAAAAAAAXo/UHC_mvz3_bc/s320/SDC16700.JPG" width="320" /></a></div>&nbsp;၀က္သားကင္<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/TJ8pQvzIjfI/AAAAAAAAAXs/nliGxnOW85o/s1600/SDC16701.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/TJ8pQvzIjfI/AAAAAAAAAXs/nliGxnOW85o/s320/SDC16701.JPG" width="320" /></a></div>၀က္သားကင္နဲ ့တို ့စားမယ္ :D<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-3176445444493220786?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-41013935502761009872010-09-19T07:33:00.002+06:302010-12-27T23:36:34.714+06:30ကြ်န္မ အၾကီးၾကီး ၾကိဳက္ေသာ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ပါ ။<br /><br /><object height="344" style="background-image: url(&quot;http://i3.ytimg.com/vi/2AymY5cqTxk/hqdefault.jpg&quot;);" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/2AymY5cqTxk?fs=1&amp;hl=en_US"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/2AymY5cqTxk?fs=1&amp;hl=en_US" width="425" height="344" allowScriptAccess="never" allowFullScreen="true" wmode="transparent" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-4101393550276100987?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-13958651124631083622010-09-18T16:28:00.002+06:302010-09-18T21:03:50.577+06:30စာေရးဘို ့ရာ ေတာ္ေတာ္ေလး ပ်င္းေနတယ္ .. (တဂယ္ၾကီးက ပ်င္းတယ္ဆိုတာထက္ တစ္ေယာက္ေသာသူကို အၾကီးၾကီး သတိရျပီး လြမ္းေနလို ့ မေရးျဖစ္တာ။) ဘေလာ့ေလးလဲ ျပစ္ထားတာ စိတ္ဆိုးေနေရာ့မယ္ေလ။ အဲဒါေၾကာင့္ ခုနည္းနည္း ေကာ္ပီဆြဲလိုက္တယ္ .. ;P<br /><br /><b>ငါအိုသြားေသာအခါ</b> ဆိုတဲ့ စာသားေလးကို <b>ခ်စ္ဆံုးၾကီး</b>အတြက္ ျပင္ျပီး ျပန္ေရးေပးလိုက္ပါတယ္။ အမွားပါခဲ့ေသာ္ သည္းခံေပးပါရွင့္ .. ;D<br /><b><br />ငါခ်စ္မိသြားတဲ့အခါ </b>ငါဟာအရင္ကငါမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ငါ့ကိုနားလည္ေပးပါ။စိတ္ရွည္ရွည္ထားဆက္ဆံေပးပါ။တုန္ေနတဲ့လက္ေတြ <br />နဲ ့ထမင္းဟင္းေတြအကၤ် ီေပၚဖိတ္စင္သြားတဲ့အခါ အကၤ် ီ၊လံုခ်ည္ ဖိုသီဖတ္သီျဖစ္ေနတဲ့အခါ ငါ့ကိုမရြံပါနဲ ့.. <b>ငါဟာ ငါ့ကိုယ္ ငါေတာင္ ဂရုမစိုက္ႏိုင္ဘဲ.. နင့္အတြက္ကိုသာ ေတြးေနမိလို ့ပါ ။</b><br /><br />အပ္ေၾကာင္းထပ္မကေျပာဘူးတဲ့စကားေတြျပန္ေျပာမိတဲ့အခါ စကားမျဖတ္ပဲ ေက်းဇူးျပဳျပီးနားေထာင္ေပးပါ။ <b>နင္ပ်င္းေနမွာစိုးလို ့ ငါစကားေတြ ၾကံဖန္ေျပာေပးျပီး နင့္ကို အေဖာ္လုပ္ေပးေနလို ့ပါ ။</b><br /><br />ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ၀င္တဲ့အခါ ျမန္ျမန္ေရခ်ိဳးဘို ့ ငါေအာ္ခဲ့တာ နင္စိတ္မဆိုးပါနဲ ့ ။ <b>ေရခ်ိဳးၾကာျပီး နင္ေနမေကာင္းျဖစ္မွာ စိုးရိမ္လြန္းလို ့ ေအာ္မိတာပါ။</b><br /><br />ေခတ္သစ္နည္းပညာသစ္ေတြကိုမသိနားမလည္ခဲ့ရင္မေလွာင္ပါနဲ ့။<b> ငါဟာနင့္ကိုဘဲ ဂရုစိုက္ဘို ့ေတြးေနမိလို ့ က်န္တာေတြ ငါမသိခဲ့တာပါ။</b><br /><br />စိတ္သြားတိုင္း ကိုယ္မပါ ႏြမ္းလွ်ၿပီးလမ္းမေလွ်ာက္ႏိုင္တဲ့အခါ ခြန္အားပါတဲ့လက္တစ္စံုနဲ ့ငါ့ကိုကူတြဲေပးပါ<b>။နင့္ရဲ ့အၾကင္နာနဲ ့ေဖးကူလာမယ့္ လက္အစံုကို ငါေမွ်ာ္လင့္ေနလို ့ပါ။ </b><br /><br />ငါေနမေကာင္းလို ့ ေဆးေသာက္ဘို ့ျငင္းတိုင္း နင္နားလည္ေပးပါ ။<b> နင့္ရဲ ့အၾကင္နာနဲ ့ တိုက္လာမယ့္ ေဆးေတြကို ငါတိတ္တိတ္ေလး ေမွ်ာ္လင့္ေနလို ့ပါ။<br /></b><br />နင္တစ္ေယာက္ထဲ အားငယ္ေနတဲ့ အခ်ိန္တိုင္းမွာ ေက်းဇူးျပဳျပီး ငါ့ကိုေခၚလိုက္ပါ ။<b> ငါေရာက္ရာအရပ္ကေန ေျပးလာမွာမို ့ ဘယ္ေတာ့မွ ေနာက္မက်ေစဘဲ နင့္အတြက္ ျဖစ္ေစရမွာပါ။ </b><br /><br />ငါနင့္ကို တစ္ခါတစ္ရံ စိတ္ေကာက္တယ္ဆိုတာကလဲ <b>နင္ဟာငါ့အျပင္ ေနာက္တစ္ေယာက္ ရွိသြားမွာစိုးလို ့ဆိုတဲ့ စိတ္တစ္ခုထဲနဲ ငါကေလးဆန္မိတာပါ။</b><br /><br /><br />တစ္ေန ့ထက္တစ္ေန ့အိုစာသြားတဲ့ငါ့ကိုၾကည့္ျပီး၀မ္းမနည္းပါနဲ ့နားလည္ေပးပါ။အားေပးပါ။အရင္တုန္းကလူ ့ဘ၀ တက္လမ္းအတြက္ငါလမ္းညႊန္ခဲ့သလိုအခုခ်ိန္မွာငါ့ဘ၀ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္အတြက္အေဖာ္ျပဳေပးပါ။<b> ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာ ေတြနဲ ့ေအးျမမႈ ေတြကိုငါျပံဳးျပံဳးေလးခံယူမွာပါ။အဲ့ဒီအျပံဳးေတြထဲမွာမဆံုးတဲ့ငါ့ေမတၱာေတြေတြ ့ရမွာပါ။</b><br /><br /><br />အသက္ႀကီးလာလို႔ စကားေျပာရာမွာ..ေရွ႔ေနာက္မညီဘဲ အေၾကာင္းအရာေတြကို..ငါေမ့သြားတဲ့အခါ..အခ်ိန္ေပးျပီး စဥ္းစား ခြင့္ေပးပါ။စကားအေၾကာင္းအရာေတြက ငါ့အတြက္အေရးမၾကီးဘူး။<b>ေဘးကေနငါေျပာသမွ်ေတြကို နားေထာင္ေပးရင္ ေက်နပ္ပါျပီ</b>။<br /><b><br />အခ်ိဳ ့စာသားေတြက ငါအိုသြားေသာအခါထဲမွ တိုက္ရိုက္ယူထားပါတယ္ .. မူရင္းအရသာ ပ်က္သြားခဲ့ရင္ ကြ်န္မကဘဲ မူရင္းေရးသားသူကို ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္ ..</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-1395865112463108362?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-76084788026569289682010-07-17T22:22:00.001+06:302010-07-17T22:36:34.460+06:30မွတ္မွတ္ရရ အဲဒိေန ့က သၾကၤန္အတတ္ေန ့။ ကြ်န္မေဖေဖ တာ၀န္က်ေနတဲ့ နယ္ျမိဳ ့ေလးမွာေတာ့ သၾကၤန္ကို အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာ က်င္းပတယ္။ ဥပမာ သၾကၤန္မက်ခင္မွာ ကေလးသၾကၤန္ဆိုျပီး ( ကေလးနည္းနည္း လူၾကီးမ်ားမ်ား) ၃ရက္ၾကိဳပါတယ္။ သၾကၤန္ျပီးေတာ့လဲ ေတာသၾကၤန္ဆိုျပီး ေနာက္ထပ္ ၃ရက္ဆက္ပါတယ္။<br />ဒါေတာင္ေရတြင္းထဲကေရကိုခပ္ျပီးပက္ရလို ့။ မဟုတ္ရင္ေတာ့ <br />;(<br /><br />ေဖနဲ ့ေမကေတာ့ တာ၀န္အရ မ႑ပ္ကို ေန ့တုိင္းသြားရတယ္။ ကြ်န္မကေတာ့ အိမ္မွာႏွပ္ရင္းအိမ္ေစာင့္ ေနခဲ့တယ္။<br /><br />အတတ္ေန ့ေရာက္ေတာ့ တိုင္းမင္းၾကီးကေျပာတယ္။ ဘယ္လိုလဲ ရဲမႈး သမီးအငယ္ဆံုးေလးကို အိမ္ထဲမွာဘဲ ဖြက္ထားရလား။ ေခၚထုတ္ေလတဲ့ ။ ေနာက္ေတာ့ ေဖက ကြ်န္မဆီ ဖုန္းေခၚျပီး မီးေလးေရ တိုင္းမင္းၾကီးက လာရမယ္ေျပာတယ္။ ခု အိမ္ကို ကားျပန္လႊတ္လိုက္တယ္။ မီးေလး မ႑ပ္လိုက္ခဲ့ရမယ္လို ့ေျပာလာပါတယ္။ <br /><br />ေၾသာ္ ကြ်န္မအိမ္မွာ ေအးေဆးေနတာ မၾကည့္ရက္ဘူးထင္ပါ့။ ေနာက္ေတာ့ လာၾကိဳတဲ့ ကားနဲ ့ကြ်န္မလဲ ကိုးလို ့ <br />ကန္ ့လန္ နဲ ့ပါလာတယ္။ အတတ္ေန ့့ ဆုိေတာ့ မ႑ပ္ပိတ္ပြဲလဲရွိေနေသး ေတာ္ေတာ္မိုးခ်ဳပ္မွျပီးမွာ။ <br /><br />တစ္မနက္လံုးေရစိုေနတာေၾကာင့္ ညေနေအးမွာ ကြ်န္မက အရမ္းခ်မ္းေနျပီ။ ေမ ့ကို တိုးတိုးေလး အနားကပ္ျပီး ေမျပန္လို ့ မရဘူးလား။ အရမ္းခ်မ္းေနျပီဆိုေတာ့ ေမကျပန္ေလ အိမ္ေရာက္ရင္ေႏြးေႏြးေထြးေထြးေနဆိုျပီးေတာ့ ကြ်န္မကို အိမ္ျပန္ခိုင္းပါတယ္။<br /><br />ကြ်န္မလဲအိမ္ေရာက္ေတာ့ ေနာက္ေဖးမီးဖိုေဆာင္ဘက္၀င္ျပီး မီးေသြးယူ ေရေႏြးတည္မယ္ေပါ့။ မီးေသြးအိတ္ ေပၚကို လက္တင္လိုက္ေတာ့ ေအးစက္စက္ၾကီး။ ဘာၾကီးလဲမသိဘူးဆိုျပီး စဥ္းစားလိုက္ရတာ။ ေၾကာင္ေခ်းလား။ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဘာၾကီးလဲမသိဘူးဆိုျပီး အဲဒိ ေအးစက္စက္ၾကီးကို ညွစ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အား………………… ေျမြ ေျမြ။ ကြ်န္မကိုေခါင္းေထာင္ၾကည့္ေနတယ္။ ဘာရမလဲ သိတယ္ဟုတ္ ေနာက္က်တဲ့ ေျခေထာက္ သစၥာေဖာက္ဘဲ ေျပးလိုက္တာ တန္းေနေရာ။<br /><br />ကြ်န္မတို ့ေနတဲ့ အိမ္နဲ ့ လူပ်ိဳဘားတိုက္က နည္းနည္းေလးေ၀းတယ္။ လူပ်ိဳဘားတိုက္ကိုသြားျပီး ဘယ္သူရွိလဲ ဘယ္သူရွိလဲ အိမ္ထဲမွာ ေျမြေျမြဆိုေတာ့ ကိုလူပ်ိဳတစ္သိုက္ တုတ္ဆြဲ ဓါးဆြဲနဲ ့ေျပးလာၾကပါေရာ။ ေနာက္ သူတို ့ သတ္လိုက္ၾကတယ္။ <br /><br />ညေရာက္ေတာ့ ဟိုေတြးဒီေတြးနဲ ့ ညေနက သတ္လိုက္တဲ့ ေျမြကိုျပန္စဥ္းစားမိတယ္။ ေျမြက ငါ့ကို ေက်နပ္ပါ့ မလား။ ငါ့ေၾကာင့္ သူေသတာဆိုျပီး သရဲလာ ေျခာက္ရင္ေသျပီ လို ့ေတြးမိျပီး ေဖနဲ ့ေမၾကားထဲမွာ အဲဒိညက ၀င္အိပ္လိုက္တယ္။ အဲ့ဂေလာက္သတၱိရွိတာ။<br /><br />၂လေလာက္ၾကာေတာ့ ကြ်န္မ ေရခ်ိဳးမယ္ဆိုျပီး ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ၀င္လာတယ္။ ျပီးေတာ့ သီခ်င္းေလး တေအးေအး<br />နဲ ့ အိမ္ေနာက္ေဖး ျခံထဲမွာ သီးေနတဲ့ ငွက္ေပ်ာခိုင္ကိုေငးျပီး တံခါးကိုဖြင့္လိုက္ေတာ့ ဘုတ္တဲ ့။ ပုခံုးေပၚ ဘာလဲမသိဘူး ျပဳတ္က်လာတယ္။ <br /><br />ကြ်န္မက ဘာျပဳတ္က်တာလဲမသိဘူးဆိုျပီး ငံု ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေျမြျဖစ္ေနေရာ။ ဆိုေနတဲ့ သီခ်င္းေတာင္ ဘယ္ေရာက္သြားမွန္းမသိဘူး။ အာေခါင္ျခစ္ျပီး ေအာ္လိုက္တယ္။ ေမကေျပးလာျပီး မေၾကာက္နဲ ့မေၾကာက္နဲ ့ ဆိုျပီး ေမတၱာပို ့တယ္။ <br /><br />ပရိတ္ၾကီး ၁၁ သုတ္ထဲက ခႏၶာသုတ္ရြတ္ေတာ့ အေမာင္ေျမြက ေလွ်ာကနဲ ထြက္သြားတယ္။ ဒီေတာ့မွ ကြ်န္မလဲ စိတ္ေအးရေတာ့တယ္။<br /><br />ေနာက္တစ္ခါက ကြ်န္မအိပ္ခါနီးပါ။ အိပ္ကာနီး စာဖတ္တတ္တဲ့အက်င့္က ရွိေနေတာ့ စာဖတ္လိုက္တာ ေတာ္ေတာ္ညဥ့္နက္သြားတယ္။ ေမကေစာေစာအိပ္ေနာ္လို ့လာလာေျပာတာ ၁၀ၾကိမ္ထက္မနည္းေတာ့ဘူး။ မ်က္လံုးေညာင္းလာျပီး နာရီၾကည့္လိုက္ေတာ့ မနက္ ၂း၀၀ ေတာင္ ထိုးေတာ့မယ္။ တစ္အိမ္လံုးအိပ္ကုန္ျပီ။ ကြ်န္မလဲ ျခင္ေထာင္ကို ထျပီးခ်ရမွာ ပ်င္းေလေတာ့ အိပ္ရင္းနဲ ့ဘဲ မိန္းကေလးပီသစြာ ေအာက္ကေန ျခင္ေထာင္အမိုးကို ကန္ခ်လိုက္တယ္ း)။ <br /><br />ၾကားလိုက္ရတာက ဘုတ္တဲ့။ လာျပန္ျပီ ဒီဘုတ္ဆိုတဲ့အသံ။ ေသခ်ာတယ္ ဒါေျမြျပဳတ္က်တဲ့ အသံဘဲ။ ေမတို ့ ကိုလဲ မႏိႈးေတာ့ဘဲ မ်က္စိကိုစံုမွိတ္ျပီး ေမရြတ္သလို ေမတၱာပို ့ လိုက္တယ္။ ရြတ္ေနတုန္း ကုတင္ေအာက္ ခိုးၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေအာင္မာ ေျမြကလဲကြ်န္မကို ၾကည့္ေနတယ္။ ဘုရားဘုရား ငါေမတၱာ ပို ့ တာမစြမ္းလို ့လား။ ခုထိမသြားေသးဘူး။ ေနာက္ဆံုးေမတၱာပို ့တာကို ေျမြကဘဲ နားမလည္တာလား ။ ဘာလားေတာ့ မသိေတာ့ဘူး။ မသြားဘူးရွင္။ ေပေတျပီးကြ်န္မ ကုတင္ေအာက္မွာ ေခြေနတယ္။<br /><br />အင္း …… ငါေကာင္းေကာင္းေျပာေနတယ္ေနာ္ ။ ေခါင္းမာေနတယ္ဟုတ္လား ။ ဒီေတာ့လဲ ရတယ္ ရတယ္ နင္ကငါေမတၱာပို ့တာ မရဘူးဟုတ္လား။ ေအးေတြ ့မယ္။ နင့္ကိုငါခ်က္စားမယ္။ ပါးပါးလွီးမယ္။ တုတ္ထိုးလို အခ်ဥ္ေရ စပ္စပ္နဲ ့စားျပစ္မယ္။ ဘာမွတ္လဲ။ ဘာညာဆိုျပီး ရြတ္လိုက္တယ္။<br /><br />အဟား………………. ကြ်န္မရြတ္လိုက္တာကို ေျမြကနားလည္သြားလားမသိဘူး။ ေလွ်ာကနဲ ့ျပန္ထြက္သြားတယ္။ <br />ကြ်န္မလဲ ဒီေတာ့မွ စိတ္ခ်လက္ခ်အိပ္ရေတာ့တာ မနက္ ၉း၀၀ နာရီထိုး ေမလာႏိႈးမွ ႏိုးေတာ့တယ္…….<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-7608478802656928968?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-16256725165986444692010-07-13T06:43:00.000+06:302010-07-13T06:43:21.005+06:30ပင္လယ္လိႈင္းေတြက ကြ်န္မရဲ ့ ေျခဖ၀ါးမွာ လာနားလိုက္ ျပန္ထြက္သြားလိုက္နဲ ့ အလုပ္ရႈပ္ေနသလို သန္ ့ရွင္း လတ္ဆပ္ေသာ ေလႏုေအးေလးေတြကလဲ ရွည္လွ်ားလွတဲ့ ကြ်န္မရဲ ့ ဆံႏြယ္ေတြကို ျမဴးတူးတိုးေခြ ့လို ့။<br /><br />ကြ်န္မရပ္ေနတာကေတာ့ ပင္လယ္ကမ္းစပ္တစ္ခုမွာေပါ့။ ဟိုး……………… အဆံုးအစ မရွိတဲ့ ပင္လယ္ျပင္ၾကီးနဲ ့ ပတ္ပတ္လည္ ကာရံထားတဲ့ ျပာလြင္တဲ့ ေတာင္တန္းၾကီးေတြကို ေငးေကာင္းေကာင္းနဲ ့ ေငးေနမိပါတယ္။<br /><br />ကြ်န္မေငးေနတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာသြားလဲဆိုတာ မသိပါဘူး။ ကြ်န္မရဲ ့ေနာက္ေက်ာကို အရွိန္ျပင္းျပင္းနဲ ့ ၀င္တိုက္လိုက္မွ ကြ်န္မသတိျပန္၀င္လာခဲ့တယ္။မထင္မွတ္ဘဲ ၀င္တိုက္ခံလိုက္ရလို ့ အရွိန္မထိန္းႏိုင္ဘဲ သဲေသာင္ျပင္ေပၚ ကြ်န္မဖင္ထိုင္ရက္ ျပဳတ္က်သြားတယ္။<br /><br />စိတ္ထဲမွာ အရမ္းလဲရွက္သြားတယ္။ ျပီးေတာ့ ေဒါသလဲ အရမ္းထြက္သြားတယ္။ ၾကည့္စမ္း ဘယ္ေလာက္ရမ္းကားမႈလဲ။ ေအးေအးေဆးေဆး ဘယ္သူ ့ကိုမွ မေႏွာင့္ယွက္ဘဲ ေနေနတာေတာင္ မလြတ္ဘူး။<br /><br />“ကြ်န္ေတာ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ။ ဘယ္မ်ားနာသြားေသးလဲ။”<br />“ရတယ္ရတယ္ ။ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။”<br />“ကြ်န္ေတာ္လဲ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ ကမ္းေျခကိုဘယ္သူအရင္ေရာက္မလဲလို ့အေျပးျပိဳင္ခဲ့တာ ။ မထင္မွတ္ဘဲ အရွိန္ထိန္းမရလို ့”<br /><br />ကြ်န္မလဲထူပူေနတာနဲ ့ ဘာေတြေျပာခဲ့မိမွန္း မသိေတာ့ပါဘူး။ ကမ္းေျခမွာ ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္လာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီလဲ ဘယ္လိုေရာက္လာမွန္းမသိေတာ့ပါ။<br /><br />ေနာက္မွသိရတာ သူကကြ်န္မတို ့ေပ်ာ္ပြဲစား ထြက္လာတဲ့အုပ္စုထဲကဘဲတဲ့။ ဒီေလာက္ပတ္၀န္းက်င္ကို စိတ္၀င္ စားတဲ့ကြ်န္မအျဖစ္ ။<br /><br />သူငယ္ခ်င္းေတြမိတ္ဆက္ေပးအရ သူဟာဒီျမိဳ ့ေလးရဲ ့တင္းနစ္ လက္ေရြးစင္တဲ့။ျဖဴစင္တဲ့ အသားအရည္ ၊ ေဖာ္ေရြတဲ့အျပံဳးမ်ား ၊ ႏူးညံ့တဲ့ မ်က္၀န္းမ်ား ၊ ေခ်ာေမာတဲ့ သူ ့ရုပ္သြင္ေတြၾကားမွာ ကြ်န္မအသက္ရႈဘို ့ ေတာင္ ေမ့ေနတယ္။<br /><br />ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ကမ္းေျခေန ့ေလးကို ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့ေတာ့မွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။<br /><br />ဒီလိုနဲ ့ေနာက္ေန ့ေတြမွာ ကြ်န္မအလုပ္တစ္ခုပိုလာပါတယ္။ ညေနတိုင္း ေဖေဖ့ရံုးကိုသြားလည္ဘို ့ပါ။ သူတင္းနစ္ ရိုက္တာ ေဖေဖရံုးခန္းနဲ ့ဆို မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ျဖစ္ေနတယ္။ ညေနဆို ေယာင္ေပေပနဲ ့ ကြ်န္မ ေရာက္ေရာက ္ သြားတယ္။<br /><br />သူကလဲ ကြ်န္မလာတတ္တဲ့အခ်ိန္ေတြကို ေမွ်ာ္ေမွ်ာ္ေနတတ္တယ္။ ကြ်န္မလာျပီဆိုတာနဲ ့သူ ့ ကစားကြက္ေတြ က ပိုျပီးအသက္၀င္လာတယ္။ သူ ့သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့လဲ ကြ်န္မကိုမိတ္ဆက္ေပးတယ္။<br /><br />ဒီလိုနဲ ့ရက္ကိုလစား ၊ လကိုႏွစ္စားနဲ ့ သူနဲ ့ကြ်န္မရဲ ့ခင္မင္မႈဟာ အရမ္းကိုခိုင္ျမဲေနခဲ့တယ္။ သူ မပါဘဲ ကြ်န္မ ဘယ္မွမသြားတတ္ေတာ့သလို သူကလဲဘယ္သြားသြား ကြ်န္မ မပါဘဲ မသြားတတ္ မလာတတ္ျဖစ္ေနတယ္။<br /><br />မနက္ေစာေစာ ေအးလြန္းလွတဲ့ ေဆာင္းရနံ ့နဲ ့ က်န္းမာေရးလမ္းတစ္ေလွ်ာက္ အတူတူ အားကစားလုပ္ခဲ့ တာ ေတြ။ ေန ့လည္ဘက္ ပူေႏြးလွတဲ့ေႏြရာသီမွာ အုန္းရည္ဆိုင္တူတူ ထိုင္ခဲ့တာေတြ။မိုးရာသီ ကမ္းနားလမ္းက ပင္လယ္စာဆိုင္မွာ ေက်ာက္ပုဇြန္မီးကင္တူတူစားခဲ့တာေတြ။<br /><br />ဘယ္ေတာ့မွေမ့မရတဲ့ သာယာေသာ အမွတ္တရေန ့ေလးေတြပါ။<br /><br />က်ည္းေျမာင္းလွတဲ့ ဒီျမိဳ ့ေလးမွာ သူတို ့က ျမိဳ ့ရဲ ့မ်က္ႏွာဖုံုး စာရင္းထဲမွာ ထိပ္ဆံုးမွ ေနရာယူထားသလို ကြ်န္မကလဲ အရာရွိၾကီးသမီးျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ျမိဳ ့ကလူေတြ ပါးစပ္ဖ်ားမွာ ေရပန္းစားေနခဲ့ပါတယ္။ဒါေပမယ့္ အမ်ားထင္သလို မဟုတ္ဘဲ သူနဲ ့ကြ်န္မ ခုထိ ျဖဴစင္ေနဆဲပါ။<br /><br />တစ္ေန ့သူကြ်န္မဆီ ဖုန္းဆက္လာတယ္။ အေရးတၾကီးေတြ ့ခ်င္တယ္။ ညေနက်ရင္ ေလဆိပ္လမ္းက ေစာင့္ေနပါတဲ့။ ကြ်န္မကလဲ ေျပာစရာရွိတာနဲ ့အေတာ္ဘဲ။ ေတြ ့မယ္ေလလို ့ ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။<br /><br />ဒီလိုနဲ ့ ညေနေစာင္းတာနဲ ့ ကြ်န္မေလဆိပ္လမ္းကို လာခဲ့ေတာ့ သူကအရင္ေရာက္ေနတယ္ေလ။<br /><br />“လမင္း ေျပာစရာရွိတာဘာလဲ။”<br />“အင္းေျပာမယ္။ ဒါေပမယ့္ သက္လြင္အရင္ေျပာ။”<br /><br />လမင္းအရင္ေျပာ သက္လြင္အရင္ေျပာနဲ ့ေတာ္ေတာ္နဲ ့လိုရင္းကိုမေရာက္ေတာ့ဘူး။ ထံုးစံအတိုင္း အရာရာမွာ အေလွ်ာ့ေပးတတ္တဲ့ (အထူးသျဖင့္ ကြ်န္မေပၚမွာ) သူကဘဲစတင္ျပီး အေလွ်ာ့ေပးခဲ့ပါတယ္။<br /><br />“ဒီစကားေလးကိုေသခ်ာနားေထာင္ေပးပါ။ ကြ်န္ေတာ္ လမင္းကို အရမ္းခ်စ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့ခ်စ္ခဲ့တာခုမွမဟုတ္ပါဘူး။ လမင္း ဒီျမိဳ ့ကို စေရာက္တဲ့ေန ့ကတည္းက ကြ်န္ေတာ္ ခင္မင္ခြင့္ရခ်င္ေနခဲ့တာ။ ျပီးေတာ့ လမင္းနဲ ့ေတြ ့ရေအာင္ ကမ္းေျခ ေပ်ာ္ပြဲစားေလးကို ကြ်န္ေတာ္စီမံခဲ့တာ။ ”<br /><br />“အဲဒိကမ္းေျခမွာလဲ လမင္းသတိထားမိေလာက္ေအာင္ ကြ်န္ေတာ္ တမင္သက္သက္ ၀င္တိုက္ခဲ့တာ။ လမင္းကို အရမ္းခ်စ္တယ္ဗ်ာလို ့ ဆိုတဲ့ ဒီစကားကိုေျပာခ်င္ခဲ့တာ ၾကာလွျပီ။ ဒါေပမယ့္မေျပာရဲဘူး။ လမင္းနဲ ့ ခင္မင္ခြင့္ေလး ေပ်ာက္သြားမွာဆိုးလို ့။ ခုေတာ့ ဘယ္လိုမွမေနႏိုင္ေတာ့လို ့ ကြ်န္ေတာ္ဖြင့္ေျပာတာ။ လမင္းကြ်န္ေတာ့္ကို စိတ္ဆိုးလား။ ေက်းဇူးျပဳျပီး တစ္ခုခု ျပန္ေျပာေပးပါဗ်ာ။”<br /><br />“ဒီစကားကို ဟိုးတုန္းကသာ ေျပာခဲ့မယ္ဆို အရမ္းေပ်ာ္ဘို ့ေကာင္းမွာဘဲေနာ္။ ဒါေပမယ့္ကိုသက္လြင္ တကယ့္ကို ေနာက္က်သြားပါျပီရွင္။ ကြ်န္မတို ့မနက္ျဖန္ဆို အျခားေနရာကို ေျပာင္းရေတာ့မယ္။ ျမန္မာျပည္အထက္ပိုင္းကို။ ေျပာင္းမိန္ ့က်တာ ၾကာပါျပီ။ ေဖေဖ အလုပ္မ်ားေနတာနဲ ့ခ်က္ျခင္းမေျပာင္းျဖစ္တာ။ ခုေတာ့ ကြ်န္မ ကိုသက္လြင္ကို လာႏႈတ္ဆက္တာ။ ကြ်န္မေလ ကြ်န္မ………………”<br /><br />ေနာက္ေန ့မနက္ ၁၀နာရီမွာ ကြ်န္မတို ့မိသားစု အဲဒိခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ေတာင္တန္းေတြေပါမ်ားလွတဲ့ ေရတံခြန္ေတြေပါမ်ား လွတဲ့ ျမိဳ ့ေလး ကို ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္။ ေလယာဥ္ကြင္းထဲေရာက္ေတာ့လဲ ေဖေဖကိုလာေရာက္ႏႈတ္ဆက္ၾကတဲ့ အရာရွိၾကီးငယ္ေတြ ၾကားထဲမွာ ထိုင္ေနရင္း ဒီျမိဳ ့ေလးရယ္ အထူးသျဖင့္ ကိုသက္လြင္ရယ္ အဲဒါေတြကို စိတ္ထဲကေန ႏႈတ္ဆက္ေနမိတယ္။<br /><br />ေလယာဥ္ဆီသြားဘို ့ အျပင္ကိုေရာက္တယ္ဆိုရင္ဘဲ ကြ်န္မရဲ ့စိတ္ထဲမွာ ထင့္ကနဲျဖစ္သြားတာေၾကာင့္ ေနာက္လွည့္ၾကည့္မိေတာ့<br /><br />အိုး………………..ဘုရားေရ ကိုသက္လြင္ ။ကြ်န္မက မလာေတာ့ဘူးထင္ေနတာ။ ကြ်န္မေျခစံုရပ္ျပီး သူ ့ကို ေငးၾကည့္မိေနတယ္။ ေနာင္ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ ျပန္ဆံုေတြ ့မွာလဲ။ သူကလဲ ကြ်န္မကို မ်က္ေတာင္ မခတ္တမ္း ၾကည့္ေနပါတယ္။ ကြ်န္မသူ ့မ်က္၀န္းကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူ ့မ်က္၀န္းေတြက မ်က္ရည္ေၾကာင့္ ထင္ပါရဲ ့ ။ စိုလက္ေနပါတယ္။ <br /><br />ကြ်န္မ ကိုသက္လြင္ကို ေငးေနတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာသြားလဲ မသိဘူး။ ေလယာဥ္မယ္ေလးမွ လာေရာက္ေခၚယူတာေၾကာင့္ ကြ်န္မေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ ၾကည့္ျပီးလက္ျပႏႈတ္ဆက္ကာ ေလယာဥ္ဆီကို ေျပးလာခဲ့မိတယ္။<br /><br />ေလယာဥ္ေပၚေရာက္ေတာ့ ကြ်န္မ ကိုသက္လြင္ရွိမယ့္ ေနရာကို မွန္းျပီးၾကည့္လုိက္ေတာ့ ကိုသက္လြင္က ကြ်န္မကို မျမင္ရေပမယ့္ ျမင္ရသူ အလား ေက်ာက္ရုပ္တစ္ရုပ္လို ျငိမ္ျပီး ၾကည့္ေနတယ္။ ေမကဘာမွမေျပာဘဲ ကြ်န္မေခါင္းကို လက္နဲ ့ ပုတ္ေပးတယ္။ ကြ်န္မတို ့စီးမယ့္ေလယာဥ္ၾကီး စတင္ထြက္ခြာေနေပမယ့္ ကိုသက္လြင္ကေတာ့ ေနရာကေန မေရႊ ့ဘဲ ကြ်န္မတုိ ့ေလယာဥ္ၾကီးကို ၾကည့္ေနတယ္။<br /><br />ဒီလိုနဲ ့ေလယာဥ္ၾကီးက ဟိုးေကာင္းကင္ျဖဴျဖဴၾကီးဆီကို အရွိန္နဲ ့ထိုးတတ္သြားျပီ။ ကြ်န္မခ်စ္တဲ့ဒီျမိဳ ့ေလးနဲ ့ ကိုသက္လြင္ကလဲ ဟိုးအေ၀းမွာ မႈန္ျပျပ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-1625672516598644469?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-40824527703858206602010-06-17T07:33:00.000+06:302010-06-17T07:33:02.727+06:30တကုိယ္တည္း အပ်ဳိၾကီးေပမယ့္<br />ဟဲ့- တို႔ေသြးကို လာမစမ္းနဲ႔ ျပာနွမ္းသြားမယ္။<br /><br />မပူခ်င္တာကို မယူခ်င္လို႔ မထင္စမ္းနဲ႔ ...စာဖြဲ႔ျပမေနခ်င္ပါဘူး။<br /><br />အပ်ဳိၾကီး ... အပ်ဳိၾကီးနဲ႔ ခနဲ႔တဲ့တဲ့ စကားလံုး<br />ျပံဳးတံု႔တံု႔ မ်က္နွာေပး<br /><br />အပ်ဳိၾကီးျဖစ္ျခင္း သူ႔အဘ စီးပြားအိုး<br />တုတ္နဲ႔ထိုးမိသလား။<br />မနိုင္ဝန္ဒဏ္ သူခံေနရလို႔လား။<br /><br />တို႔မွာ သိကၡာရွိတယ္။ မာနရွိတယ္။<br />(အပ်ဳိၾကီးဆိုတဲ့)<br />ဂုဏ္ရွိတယ္။<br /><br />ရည္ရြယ္ခ်က္ပန္းတိုင္ဆိုတာရွိတယ္။<br />ေလွ်ာက္ရမယ့္လမ္း စမ္းတဝါး ျဖစ္မေနဘူး<br />အရူးေတြအလုပ္ အရႈပ္ထုပ္ တို႔မလုပ္<br />အဟုတ္ထင္မေနၾကနဲ႔။<br /><br />တုိ႔ဘဝမွာ အိမ္ရာထြက္လည္ ခ်ဳပ္ခ်ယ္မယ့္သူ ရွိဘူး။<br />ဒီကို ဟိုသြား တားျမစ္မယ့္သူ မရွိ<br />စီးပြားတြက္ခက္ ရိုက္နွက္မယ့္သူလည္း ေဝးတာမို႔<br />ပူပင္ကင္းလွ ဒီဘဝကို<br />(....) ေနသားက်ခဲ့ျပီ။<br /><br />ကြ်န္မေရးတာ မဟုတ္ပါဘူးရွင့္။ ကြ်န္မနဲ ့အရမ္းခင္တဲ့ မဂ်ာမြန္းဆုိတဲ့ အမဆီက ကူးလာတာ။<br />း)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-4082452770385820660?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-42479814298770920792010-06-02T18:30:00.004+06:302010-06-02T18:39:42.489+06:30ပူျပင္းလွတဲ့ ေႏြရက္တစ္ရက္မွာ ကြ်န္မ နယ္ေျပာင္းဘို ့ အမိန္ ့က်လာပါတယ္။ ကြ်န္မဒီအလုပ္ကို လုပ္လာခဲ့တာ အခုဆိုရင္ ၅ႏွစ ္ျပည့္ေတာ့မယ္။ ၅ႏွစ္ဆိုတဲ့ သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ ၾကီးၾကီးမားမား အမွားယြင္းလံုး၀မရွိေအာင္ အျမဲဂရုစိုက္ခဲ့တယ္။ လုပ္ငန္းခြင္ အဆင့္အရတိုက္ရိုက္အုပ္ခ်ဳပ္တာကေတာ့ အဂၤလိပ္လူမ်ိဳးျဖစ္ျပီး ျမန္မာဘက္မွာ စီမံကိန္းဆရာ၀န္က အၾကီးဆံုးပါ။ စီမံကိန္း ဆရာ၀န္ျပီးရင္ ( Admin )ရာထူးရထားတဲ့ ကြ်န္မက ဒုတိယအၾကီးဆံုး တာ၀န္ကို ယူထားရပါတယ္။<br /><br />ရံုးမွာ အသက္အငယ္ဆံုးျဖစ္ေပမယ့္ ရာထူးအရၾကီးေနတာေၾကာင့္ အားလံုးက နာမည္ေတာင္ မေခၚဘဲ သမီးေလးလို ့ ကြ်န္မကို ေခၚၾကပါတယ္။ ကြ်န္မရဲ ့ဘ၀က တစ္ေန ့တစ္ေန ့ ရိုးရွင္းစြာနဲ ့ျဖတ္သန္းလာခဲ့တာ အခုဒီဇင္ဘာဆို ၅ႏွစ္ျပည့္ပါျပီ။ ကြ်န္မပတ္ပို ့စ္က ၅ႏွစ္သက္တမ္းရွိတာေၾကာင့္ ဒီႏွစ္ျပီးရင္ ပတ္ပို ့စ္ သက္တမ္း ထပ္မတိုးေတာ့ဘဲ ျပန္ေတာ့မယ္လို ့ဆံုးျဖတ္ထားခဲ့တာ။<br /><br />ကြ်န္မ ဒီဇင္ဘာအျပီးျပန္ေတာ့မယ္လို ့ စကားၾကံဳလို ့ေျပာလိုက္တိုင္းမွာ ကြ်န္မရံုးက လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြ မ်က္ႏွာ မေကာင္းၾက ပါဘူး။ တခ်ိဳ ့တေလဆို ျပန္ေတာ့မွာသာ ျပန္ပါသမီးရယ္ .. မျပန္ခင္စပ္ၾကားမွာေတာ့ ဒီဇင္ဘာအျပီး ျပန္မယ္ဆိုတဲ့ စကား ခဏခဏ မသံုးပါနဲ ့ဆိုျပီး ၀မ္းနည္းစြာဆိုတတ္ၾကေသးတယ္။<br /><br />ဒီလိုနဲ ့ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ အလုပ္လုပ္လာရင္း မထင္မွတ္တဲ့ ၾကီးမားေသာ ကံမေကာင္းမႈ ကြ်န္မဆီကို တိုက္ရိုက္ ေရာက္လာခဲ့တယ္။ မထင္မွတ္ဘဲ ေရာက္လာတဲ့ ကံမေကာင္းမႈကို ကြ်န္မ ေအာင္ျမင္စြာ မေရွာင္တိမ္းႏိုင္ခဲ့ဘူး။ အရာရာ လဲျပိဳခဲ့တယ္။ အဆိုးဆံုးမွာ ကြ်န္မေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တဲ့ ကြ်န္မရဲ ့ လုပ္ငန္းကို ထိခိုက္မႈက ပိုျပီးဆိုးရြားခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ဘယ္ေလာက္ထိေတာင္ ဆိုးရြားခဲ့လဲဆို ကြ်န္မကို အလုပ္ထုတ္ပစ္မယ့္ အေျခေနေတာင္ ေရာက္ရွိလာခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ အစစ အရာရာ လုပ္ငန္းကြ်မ္းက်င္မႈေၾကာင့္ မ်က္ႏွာလႊဲျပီး စိတ္ခ်ရတဲ့ ကြ်န္မရဲ ့ လုပ္ကိုင္မႈကို အသိမွတ္ျပဳတာေၾကာင့္ အလုပ္မထုတ္ေတာ့ ဘဲ နယ္ေျပာင္းဘို ့ ကြ်န္မကို ေျပာလာပါတယ္။<br /><br />ေနာက္တစ္ေန ့ မနက္မွာေတာ့ ကြ်န္မကို နယ္ေျပာင္းရမယ္။ ေလာေလာဆယ္ လက္ရွိရာထူးအတြက္ လစ္လပ္ေနတာ (၃)ေနရာ ရွိတယ္။ ၾကိဳက္တဲ့ေနရာ ေရြးပါတဲ့။ အရာရွိေျပာလာတဲ့ နယ္ကို ကြ်န္မၾကည့္လိုက္ေတာ့ (၂)ေနရာက အရမ္းေကာင္းပါတယ္။ အဲဒိဆိုက္မွာ ရွိတဲ့ သူေတြအကုန္လံုးနဲ ့လဲ ကြ်န္မသိတယ္။ ေနမယ္ဆို ေနလို ့ ေကာင္းတဲ့ ေနရာေလးပါ။ အဲဒီေနရာေတြမွာ အလုပ္လုပ္ခဲ့တဲ့သူေတြကလဲ အျခားပိုျမင့္တဲ့ေနရာမွာ အလုပ္ရလို ့ ထြက္သြားတာ ေၾကာင့္ ေနရာလစ္လပ္ေနခဲ့တာ။<br /><br />ေနာက္တစ္ေနရာကေတာ့ ေျပာရမယ္ဆို ေတာ္ေတာ္ေလး မေကာင္းပါဘူး။ ကြ်န္မတို ့ရံုးခ်ဳပ္ကေတာင္ လက္ေျမာက္ ထားရတဲ့ ေနရာေလးပါ။ သူတို ့ဘယ္လိုဆိုးလဲမသိေပမယ့္ ဘယ္အရာရွိမွ ၾကာၾကာမေနရဘဲ ထြက္သြားရတဲ့ ေနရာဆိုးေလးပါ။<br /><br />ကြ်န္မက အရာရွိကို အဲဒီေနရာ ငါသြားမယ္လုိ ့ အေျဖေပးလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ အားလံုးက ကြ်န္မရူးသြားျပီလို ့ သတ္မွတ္ ခဲ့တယ္။ ဘယ္သူမွမသြားခ်င္တဲ့ ဆိုးရြားတဲ့ ၀န္ထမ္းေတြ ေနတဲ့ေနရာကို ဘာလို ့ ကြ်န္မေရြးျခယ္ခဲ့တာလဲတဲ့။ ဟင့္အင္း အဲဒိအတြက္ ကြ်န္မမွာ အေျဖမရွိဘူး။<br /><br />ဒီလိုနဲ ့ကြ်န္မ ဆိုးလြန္းတယ္လို ့ နာမည္ၾကီးလွတဲ့ ဒီေနရာေလးကို ေရာက္လာခဲ့ပါျပီ။ ေလဆိပ္မွာ ကြ်န္မကို ဘယ္သူမွ လာမၾကိဳ ၾကပါဘူး။ ေလဆိပ္ထဲမွာ ေယာင္လည္လည္နဲ ့ ကြ်န္မလိုက္ၾကည့္ေနမိပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ လံုး၀ လာမၾကိဳတာ ေသခ်ာေနတာ ေၾကာင့္ ကြ်န္မ ရံုးကို ဖုန္းဆက္ျပီး ေရာက္ေနေၾကာင္း အေၾကာင္းၾကားလိုက္ပါတယ္။ တစ္ဘက္က ျပန္ေျဖတ့ဲ အေျဖဟာ ကြ်န္မအတြက္ ပူလြန္းလွပါတယ္။ <br /><br />နာရီ၀က္ေလာက္ ေစာင့္ျပီးေတာ့ ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ ဆိုင္ကယ္နဲ ့ေရာက္လာတယ္။ ဆရာမ အခန္း စီစဥ္ေပးထား တယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ ေနာက္က တတ္တဲ့။အဲဒီ၀န္ထမ္းစကားေျပာလိုက္ေတာ့ စူးရွစြာနဲ ့ ကြ်န္မႏွာေခါင္းထဲ အနံ ့ တစ္ခုက အေျပးအလႊား ေရာက္လာ တယ္။ ဘုရားေရ ဒါအရက္နံ ့။ အလုပ္ခ်ိန္မွာ အရက္ေသာက္ေနတာလား။ ကြ်န္မ မေ၀ခြဲႏိုင္ေတာ့ဘူး။<br /><br />ေနာက္ေတာ့ ကြ်န္မအတြက္ ငွားေပးထားတဲ့ အခန္းေလးထဲမွာ ပစၥည္းေတြကို အစီစဥ္တက် ထားျပီး ကြ်န္မအနားယူ ခဲ့တယ္။ ေနာက္ေန ့မနက္ရံုးတတ္ေတာ့ လွိဳက္လွဲမႈကင္းစြာနဲ ့ တာ၀န္ေက် လာႏႈတ္ဆက္ၾကတယ္။ ေနပါေစေလ ၀မ္းမနည္းေတာ့ပါဘူး။ ဒီလမ္းကို ကြ်န္မကိုယ္တိုင္ ေရြးျခယ္ျပီး ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့တာဘဲ။<br /><br />ျပဳတင္းေပါက္နဲ ့မ်က္ႏွာျခင္းဆိုင္ ရွိေနတဲ့ ကြ်န္မစားပြဲေရွ ့က လိုက္ကာအၾကီးၾကီးကို ဖယ္ၾကည့္လိုက္မယ္ဆို ကြ်န္မ သိပ္ခ်စ္တဲ့ ေတာင္တန္းၾကီးေတြကို တန္းျပီး ျမင္ရတယ္။ ဘယ္ေလာက္ဘဲ ေမာေနပါေစ ေတာင္တန္းၾကီးေတြကို ျမင္လိုက္ရရင္ အလိုလိုကို စိတ္ထဲေပ်ာ္သြားတာ။ ကြ်န္မက အဲ့ဒီေလာက္ထိ ေတာင္တန္းေတြ အေပၚကို ရူးသြပ္ခဲ့တာ။<br /><br />အဲဒီေန ့က ကြ်န္မလိုက္ကာ အၾကီးၾကီးကို ဖယ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေတာင္တန္းေတြ မိႈင္းေနတယ္။ ေၾသာ္ မိုးရြာေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ ့။ အဲဒီလိုေတြးျပီး ကြ်န္မလုပ္စရာရွိတာေတြ ဆက္လုပ္ေနမိတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ၀ုန္း၀ုန္းခြမ္းခြမ္း ဆိုျပီး အသံေတြၾကားလိုက္ရတယ္။ ကြ်န္မေရွ ့မွာရွိေနတဲ့ လိုက္ကာၾကီးၾကီးနဲ ့ဖုန္းထားတဲ့ ျပဳတင္းမွန္ေတြက ကြဲျပီး အထဲကို ဖန္ကြဲစေတြ ၀င္လာတယ္။ ကြ်န္မေလ ရုတ္တရက္ ေၾကာင္သြားတယ္။<br /><br />ေနာက္ေတာ့ ရံုးက၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္က ဆရာမ လို ့ေခၚျပီ ဆြဲခ်လိုက္တာနဲ ့ ကြ်န္မလဲက်သြားတယ္။ မီးေတြ ရုတ္တရက္ ပ်က္သြား တယ္။ ေလာကၾကီး လတ္တေလာ ေမွာင္မဲသြားတယ္။ ကားေတြ ဟြန္းတီးသံေတြက လိုအပ္တာထက္ ပိုျပီးက်ယ္ေနတယ္။ လူေတြ ေအာ္သံၾကားရတယ္။ သစ္ကိုင္းေတြ လဲက်သံၾကားတယ္။ျပဳတင္းေပါက္ မွန္ေတြကေန တဆင့္ မိုးေရစက္ေတြက အတားဆီးမဲ့ ၀င္ေရာက္လာတယ္။<br /><br />ရံုးထဲမွာလဲ ဆူညံပြက္ေလာရိုက္ေနတယ္။ အားလံုးနာရီ၀က္နီးနီးေတာ့ ရွိေလာက္မယ္။ ေနာက္ေတာ့မွသိရတာက ေလဆင္ႏွာေမာင္း တိုက္တာတဲ့။ တစ္သက္နဲ ့တစ္ကိုယ္ တစ္ခါမွ မၾကံဳဘူးတဲ့ ေလဆင္ႏွာေမာင္းပါ။ အေျခေနေကာင္းလာျပီဆိုေတာ့ ကြ်န္မတို ့ရံုးမွာ ပ်က္စီးခဲ့တာေတြ ရွင္းလင္းၾကတယ္။ မထူးဆန္းေပမယ့္ အံ့ၾသစြာ ရံုးကလူေတြရဲ ့စိတ္ကို အနီးကပ္ ကြ်န္မေတြ ့လိုက္ရတယ္။<br /><br />အပ်က္စီးေတြကို သူမလုပ္ခ်င္ ငါမလုပ္ခ်င္နဲ ့ေယာက်ာၤးေလးေတြကလဲ မိန္းကေလးေတြနဲ ့အျပိဳင္ တြက္ကပ္ေနၾကတယ္။ ဒီေတာ့ ကြ်န္မက ဦးေဆာင္ျပီး တံျမတ္စည္းကိုင္လိုက္တယ္။ အမိႈက္ေတြ ရွင္းတယ္။ လက္မွာ ဖန္ကြဲေတြစူးျပီးေသြးထြက္တဲ့အထိ လုပ္ျပ ေတာ့မွ က်န္တဲ့သူေတြက ေယာင္လည္လည္နဲ ့လာျပီး ရံုး <br />သန္ ့ရွင္းေရး လုပ္ၾကတယ္။<br /><br />အဲဒီအခ်ိန္မွာ ရုတ္တရက္ ကြ်န္မ သတိရလိုက္တာကေတာ့ ကြ်န္မရဲ ့ ကြန္ပ်ဴတာ။ တရုတ္ကပ္မွန္တံခါးေတြကို ညတုန္းက ဖြင့္ထား မိတာ ခ်က္ခ်င္း သတိရလိုက္တယ္။ ကြ်န္မလဲခ်က္ခ်င္း ရံုးကကားနဲ ့ကြ်န္မေနထိုင္ရာ အခန္းဆီကို ေရာက္လာပါတယ္။ အေ၀းကေန ၾကည့္လိုက္ရံုနဲ ့သိသာတာက ကြ်န္မငွားထားတဲ့ အခန္းရဲ ့ အိမ္ေခါင္မိုးပါ။ ေခါင္မိုးေတြမရွိေတာ့ဘူး။ အုတ္ကြ်တ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက လန္ျပီး က်ကြဲေနတယ္။<br /><br />ကြ်န္မ အခန္းတံခါးဖြင့္ျပီး အိမ္ထဲ၀င္လိုက္ေတာ့ ထင္တဲ့အတိုင္းဘဲ ကြန္ပ်ဴတာေဘးနားမွာ ေရေတြ အမ်ားၾကီးဘဲ။ ကြန္ပ်ဴတာကို ဆြဲမလိုက္ေတာ့ ေရေတြက ေတာက္ေတာက္နဲ ့ က်ေနတယ္။<br /><br />ကြ်န္မလက္ေတာ့ေလးေတာ့ ေရမြန္းရံုမကလို ့ ေရေတာင္နစ္ေနေရာပါလား။ ဖြင့္လဲမဖြင့္ရဲဘူး။ ေရွာ့ျဖစ္မွာ ေၾကာက္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ၾကမ္းမွာစိုေနတဲ့ မိုးေရေတြကို ကြ်န္မ အ၀တ္နဲ ့လိုက္သုတ္ခဲ့တယ္။ အခန္းပတ္လည္က တရုတ္ကတ္မွန္ေတြ လိုက္ ပိတ္ျပီး ေနာက္ဆံုး အိပ္ခန္းထဲေရာက္လာတယ္။ ေမြ ့ယာေပၚကြ်န္မေျခေထာက္ တတ္နင္းလိုက္ရံုဘဲရွိေသးတယ္ မိုးေရေတြကေမြ ့ယာ ထဲကေနအတားစီးမဲ့ ထြက္လာတယ္။<br /><br />ကြ်န္မေလ အရမ္းငိုခ်င္သြားတယ္။ ေမြ ့ယာေတြလဲ အကုန္စိုေနတယ္။ မီးကလဲ မလာဘူး။အဲဒါေတြကိုၾကည့္ျပီး ၀မ္းနည္းလြန္းလို ့ ကြ်န္မ ေအာ္ငိုခဲ့တယ္။ ကံမေကာင္းမႈက ဘာလို ့မ်ား ေနာက္ကေန လိုက္ေနရတာလဲဟင္။ မိုးေရေတာထဲမွာ ကြ်န္မတန္ဘိုးထား ရတဲ့ လက္ေတာ့ေလးကို ရင္ခြင္ပိုက္ျပီး တစ္ညလံုး ကြ်န္မ ငုတ္တုတ္ထိုင္ခဲ့ ရတယ္။<br /><br />ဒီလိုကြ်န္မတစ္ေယာက္ထဲ ၀မ္းနည္းေနခ်ိန္မွာ ကြ်န္မကို အားေပးမယ္ အေဖာ္ ကြ်န္မနားမွာ မရွိဘူး။ မ်က္ရည္ေတြက အတားဆီးမယ့္ က်လာတယ္။ မတ္တတ္ရပ္လိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ျပိဳလဲသြားတယ္။ ထပ္ရပ္ဘို ့ ၾကိဳးစားၾကည့္တယ္။ ခုခ်ိန္ထိေတာ့ အလဲလဲအျပိဳျပိဳ ဘဲ။ ကြ်န္မအားယူရဦးမယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-4247981429877092079?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-46953572346167341882010-05-24T18:56:00.001+06:302010-07-26T14:55:16.059+06:30ဒီေန ့က ကြ်န္မရဲ ့ ေမြးေန ့ပါ။ တျဖည္းျဖည္းနဲ ့ အသက္က ေတာ္ေတာ္ေလးၾကီးလာျပီ ။ တည္ျငိမ္ျပီလား ဆိုေတာ့လဲ မတည္ျငိမ္ေသးဘူး။ ခုခ်ိန္ထိ ဆိုးေကာင္းတုန္း ၊ ကေလးလုပ္ေကာင္းတုန္း ။ <br /><br />စိတ္ပ်ိဳကိုယ္ႏုတယ္ထင္ပါ့ရဲ ့ ။ ရွိရင္းစြဲအသက္ထက္ အမ်ားၾကီး ပိုငယ္ေနသလိုဘဲ (အဟီးးးးးးးးးး … အဲဒါ ဘူမွ ေျပာတာ အဟုတ္ဘူး။ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ေျပာတာ)<br /><br />ဒီေန ့မနက္ေစာေစာထတယ္။ ပံုမွန္ဆို ကြ်န္မေစာေစာထေလ့မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေမြးေန ့ဆိုေတာ့ ထူးထူျခားျခား ေစာေစာထလိုက္တယ္။ ဘုရားကိုေသခ်ာရွိခိုးျပီး ကုိယ္လိုခ်င္တဲ့ဆုေတြကို အမ်ားၾကီး ေတာင္းခဲ့မိ ပါတယ္။<br /><br />ဒီေန ့ေတာ့ ကြ်န္မခြင့္ယူထားလိုက္တယ္။ ပံုမွန္အားျဖင့္ ကြ်န္မမွာ ေမြးရာပါ အယူသီးမႈတစ္ခုက အျမဲစိုးမိုးေနခဲ့တာ။ ေမြးေန ့မွာ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္စရာမ်ားကို ကြ်န္မ အတတ္ႏိုင္ဆံုးေရွာင္ပါတယ္။ စိတ္အေႏွာင့္ယွက္ တစ္ခုခုျဖစ္လာျပီဆို တစ္ႏွစ္လံုး ကံမေကာင္းဘူးလို ့လဲ ကြ်န္မ ယူဆတတ္ပါတယ္။<br /><br />ကြ်န္မေမြးေန ့အတြက္ အလွဴတစ္ခု လုပ္ဘို ့ရာ ေမြးေန ့မတိုင္ခင္ထဲက ၾကိဳတင္ စီမံထားတယ္။ သူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္ေလာက္နဲ ့ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ တိုင္ပင္ထားမိတယ္။<br /><br />အဲဒီအလွဴက ဘာလဲဆိုေတာ့<br />ကြ်န္မေရာက္ရွိေနတဲ့ ျမိဳ ့ေလးမွာ ေခြးေတြ ေတာ္ေတာ္ေပါပါတယ္။ ဘယ္ေနရာၾကည့္ၾကည့္ ေခြးေတြ အမ်ားၾကီး ဘဲ။ ဘယ္ေလာက္ထိေတာင္ ေခြးရူးသြပ္တဲ့ ျမိဳ ့လဲဆိုေတာ့ ကြ်န္မတို ့ရံုးမွာဆို ရံုးက၀န္ထမ္း တစ္ခ်ိဳ ့ က ရံုးတတ္တာေတာင္ ေခြးေလးေတြ ေခၚေခၚလာတတ္ၾကတယ္။ ရံုးမွာက ေခြးေရွာင္ရ လူေရွာင္ရနဲ ့တစ္ေန ့<br />တစ္ေန ့ ဘာေတြမွန္းလဲ မသိေတာ့ပါဘူး။<br /><br />ဒီေန ့မွာေတာ့ ခ်ိန္းထားတဲ့ အတိုင္း အေကာင္ထည္ေဖာ္ဘို ့ရာ ကြ်န္မနဲ ့ သူငယ္ခ်င္း၂ေယာက္ တိရိစၦာန္ အစားအစာ ေရာင္းတဲ့ဆိုင္ေလးမွာ အစားအစာ ေတြကို ၀ယ္္ျပီး သတ္မွတ္ေနရာကုိ ေရာက္လာၾကတယ္။ ကြ်န္မတို ့သြားခဲ့တဲ့ ေနရာကေတာ့ ေခြးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိတဲ့ ေနရာေလးတစ္ေနရာကိုပါ။<br /><br />ပထမေတာ့ ေခြးေတြက သူစိမ္း၀င္လာတာနဲ ့ ထံုးစံအတိုင္း ေဟာင္တာမွ ဆူညံေနေရာဘဲ။ေနာက္ေတာ့ သူတို ့ ကိုရန္မူတဲ့သူေတြမဟုတ္မွန္းသိတာေၾကာင့္ အခ်ိဳ ့က ျငိမ္သြားၾကတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အကုန္လံုးနီးပါး အျမီးေလးေတြ နန္ ့လာတယ္။ <br /><br />သူတို ့ကို ကြ်န္မ ေခြးအစာေကြ်းခဲ့တယ္ ။ ႏြားႏို ့တိုက္ခဲ့တယ္။ အိုးးးးးးးးးးးးးးးး စားလိုက္ၾကတာ အလုအယက္။ ေခြးေတြက မစားဘူးတဲ့အစာျဖစ္ေနလို ့လားမသိဘူး အားလံုးဗိုက္ကားေနတာေတာင္ ခုထပ္ခ်ေကြ်း ခုထပ္စားမယ့္ ရုပ္ေတြနဲ ့ ကြ်န္မကို ၾကည့္ေနတယ္။ <br /><br />ကြ်န္မ သူတို ့ကိုၾကည့္ျပီး ေတာ္ေတာ္၀မ္းသာသြားတယ္။ ဘာလို ့လဲဆိုေတာ့ သူတို ့ဒီမနက္စာကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ စားခဲ့ရလို ့ေပါ့။ လူေတြကိုေကြ်းရတာမွ ေကာင္းတယ္မေကာင္းဘူး ေ၀ဖန္ေနေသးတယ္ ။ ေခြးေလးေတြကို အစာေကြ်းရတာ ဘာမွ မေ၀ဖန္ဘူး။ ေကာင္းမွေကာင္း။<br /><br />ေနာက္ေတာ့ ကြ်န္မ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ဆြမ္းသြားကပ္တယ္။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ္တိုင္ခ်က္ျပီး ဆြမ္းပို ့ ခ်င္ေပမယ့္ ထူးျခားလွတဲ့ ကြ်န္မလက္ရာေၾကာင့္ ဘုန္းဘုန္းေတြ ဆြမ္းစားပ်က္မွာဆိုးတာေၾကာင့္ အမတစ္ေယာက္ကို ေသခ်ာခ်က္ခိုင္းလိုက္ျပီး အေပၚကႏွမ္းေလးျဖဴးကာ ကြ်န္မ ဆြမ္းခ်ိဳင့္ပို ့ခဲ့တယ္။<br /><br />အဲဒါျပီးမွ ကြ်န္မ ရံုးကလူေတြကို ဖုန္းဆက္ျပီး သူတို ့ကို မုန္ ့ဟင္းခါးဆိုင္မွာ ေမြးေန ့အတြက္ က်င္းပေပးခဲ့တယ္။ ေမြးေန ့အတြက္ ကြ်န္မအိမ္ကိုဖုန္းဆက္ဦးမွဆိုျပီး ဖုန္းဆက္ေတာ့ မၾကီးလာကိုင္တယ္။ ဒီေန ့တာမီးရဲ ့ေမြးေန ့ ဆုေတာင္းေပးဆိုေတာ့ မၾကီးက ဆုေတြ အမ်ားၾကီးေတာင္းေပးတယ္။ ေမ့နဲ ့ေျပာမယ္ေလလို ့ ကြ်န္မ ပူဆာလိုက္ေတာ့ မၾကီးက ေမ့ကိုဖုန္းလွမ္းေပးလိုက္ပါတယ္။ ကြ်န္မက ေမ့ဒီေန ့ေလဘဲရွိေသးတယ္ ေမ့က ဟတ္ပီဘတ္ေဒးေမ့သမီးတဲ့။ ေမ့သမီးအတြက္ ေမ့အေကာင္းဆံုးလုပ္ေပးထားတယ္။ဘုရားမွာလဲ ေမ့သမီးအတြက္ ဆုေတာင္းေပးထားတယ္။ ဘုရားဆြမ္း၊ပန္း၊ေရခ်မ္း၊ဆီမီးထြန္းေပးထားတယ္တဲ့။ အခုဘဲ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက ျပန္လာတာတဲ့။ ေမ့သမီးေမြးေန ့အတြက္ ေမ့ ဆြမ္းသြားပို ့တာတဲ့။ ျပီးေတာ့ ေမ့သမီး မ်က္စိမွိတ္ထား။ေမ့ဆုေတာင္းေပးမယ္ဆိုျပီး ဆုေတြ အမ်ားၾကီးေတာင္းေပးတယ္။<br /><br />ေမ့ဆုေတာင္းသံေတြၾကားထဲမွာ ကြ်န္မေပ်ာ္လြန္းလို ့ မ်က္စိမွိတ္ထားရင္းတန္းလန္းနဲ ့ မ်က္ရည္ေတြ က်လာခဲ့ တယ္။ ကြ်န္မဒီကိုေရာက္ကာစက ကြ်န္မေမြးေန ့ပြဲကို ကြ်န္မတစ္ေယာက္ထဲ အခန္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလး ထဲမွာ အေဖာ္မပါဘဲ ကြ်န္မလုပ္ခဲ့ဘူးတာ။ အဲဒီတုန္းကေမြးေန ့မွာ ကြ်န္မတစ္ေယာက္ထဲျဖစ္တာေၾကာင့္ အသည္း အသန္ ငိုခဲ့ဘူးတာ ကြ်န္မသြားသတိရလိုက္တယ္။အဲဒီတုန္းက ငိုခဲ့တာနဲ ့ ဒီေန ့မ်က္ရည္က်တာ ေတာ္ေတာ္ ကြာမွန္း ကြ်န္မသိခဲ့ရပါတယ္။ အခုဆို ကြ်န္မေဘးနားမွာ ကြ်န္မကိုခ်စ္တဲ့ ကြ်န္မကို ခင္တဲ့ ကြ်န္မရဲ ့ သံေယာဇဥ္ေတြ အမ်ားၾကီး ကြ်န္မေဘးမွာ ရစ္ပတ္လို ့ေနတယ္။<br /><br />ေန ့လည္ ၃း၀၀နာရီမွာ ကြ်န္မေနာက္တစ္ေနရာ သြားခဲ့တယ္။ ဘယ္ေနရာလဲဆိုေတာ့ HIV ကူးစက္ခံထားရတဲ့ ကေလးေတြ ထားတဲ့ Saving House ကိုထပ္မံသြားခဲ့ပါတယ္။ ကေလးငယ္အားလံုး အေယာက္ ၆၀ေလာက္ဘဲ က်န္ေတာ့တယ္။ အစတုန္းက ကြ်န္မသိသေလာက္ ၁၀၀ ေက်ာ္တယ္။ အခုေတာ့ အဲဒီကေလးေတြလဲ ဆံုးပါးသြားတာေၾကာင့္ အခုဆို ေဂဟာမွာ သိပ္မက်န္ေတာ့ပါဘူး။<br /><br />ခ်စ္စရာ ကေလးေလးေတြအတြက္ ကြ်န္မ အ၀တ္အစားေလးေတြ၊ ေပါင္ဒါမႈန္ ့ေလးေတြ၊ အားေဆးေလးေတြ၊ ကစားစရာအရုပ္ေလးေတြ ၊ေဘာ္လံုးေလးေတြ ကြ်န္မေပးခဲ့တယ္။ ျပန္ကာနီးက်ေတာ့ ကြ်န္မကို ေဂဟာက ဆရာမက အမဒီကေလးေလးေမြးစားမလားတဲ့။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကေလးေလးက အသားျဖဴျဖဴေလး၊ မ်က္လံုး၀ိုင္၀ိုင္းေလးနဲ ့ အားလံုးျခံဳၾကည့္မယ္ဆို ေတာ္ေတာ္ေလး ခ်စ္စရာေကာင္းတာတဲ့ ကေလးေလး တစ္ေယာက္ပါ။ အသက္က ၅လတဲ့။ အခုေတာ့ ႏို ့ဗူးတိုက္ေနတယ္။ ကေလးေလးေမေမက ေမြးျပီးထဲက ဆံုးသြားတယ္လို ့ေျပာလာတယ္။ ကေလးေလးက ၅လသာေျပာတယ္ ရယ္ျပတတ္ေနျပီ ။ ကြ်န္မကိုလဲ ခ်စ္စရာ မ်က္လံုးေလးနဲ ့ၾကည့္ျပီး တစ္ခ်က္ရယ္ျပလိုက္တာ ကြ်န္မျဖင့္ ဘယ္လိုခ်စ္သြားမွန္း မသိေတာ့ပါဘူး။<br /><br />အဲကေလးေလးကို ေမြးစားဘို ့ကြ်န္မကိုေပးေနတာေၾကာင့္ တစ္ေယာက္ထဲသမားျဖစ္တဲ့ ကြ်န္မ ဘယ္လိုမွ မတတ္သာတဲ့အဆံုးစိတ္မေကာင္းစြာနဲ ့ျငင္းခဲ့ရပါတယ္။ ကေလးေလးကို ခဏတာခ်ီလိုက္ရတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကေလးေလးအတြက္ ကြ်န္မျပန္ျပီး ဆုေတာင္းေပးလိုက္မိတယ္။ ကေလးေရ ေနာက္ဘ၀မွာ လူျဖစ္လာခဲ့ရင္လဲ အသက္ၾကီးလာတဲ့အထိ မိစံုဖစံုနဲ ့ ေရာဂါေတြ ကင္းေ၀းျပီး လူ ့ဘ၀ကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာျဖတ္သန္းႏိုင္ပါေစလို ့ ကေလးေလးကို ရင္ခြင္ထဲပိုက္ျပီး ဆုေတာင္းေပးခဲ့ပါတယ္။ <br /><br />ကေလးေလးကို ေဂဟာက ဆရာမဆီျပန္ေပးေတာ့ ကေလးက ကြ်န္မလက္ကိုဆုတ္ကိုင္ထားလိုက္တာ မနည္းျဖည္ထုတ္ရတယ္။ ကြ်န္မလဲ ေစ်းကို အျမန္သြားျပီး ကေလးေလးအတြက္ လိုအပ္တာေတြ ထပ္၀ယ္ျပီး ေဂဟာကို ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္လဲမၾကာမၾကာလာၾကည့္ပါ့မယ္လို ့ ကေလးေလးကို ဂတိေပးခဲ့တယ္။<br />ကြ်န္မေျပာေနတာေတြ နားလည္တယ္ထင္ပါရဲ ့ ကေလးေလးက ျပံဳးျပီး ကြ်န္မကို ၾကည့္ေနတယ္။<br /><br />ေနာက္ေတာ့ အိမ္ျပန္လာျပီး ကြန္ပ်ဴတာကို တန္းဖြင့္ျပီး ဘယ္သူေတြ ေမြးေန ့အတြက္ Wish လုပ္ထားလဲ ၾကည့္လိုက္ေသးတယ္။ တစ္မနက္လံုးလဲ ဖုန္းနဲ ့BD Wish ေတြ အမ်ားၾကီး လက္ခံရရွိခဲ့တယ္။ ညထဲက ခ်စ္္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားဆီကေန ခ်စ္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ Wish ေတြရခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ေယာက္ေသာ <br />သူရဲ ့ ေမြးေန ့ဆုေတာင္းေလးကို တိတ္တိတ္ေလးေမွ်ာ္ေနမိခဲ့တယ္။<br /><br />ဒါေလးက ကြ်န္မသြားသြားစတတ္တဲ့ ကြ်န္မရဲ ့အခ်စ္ဆံုး ဘြား(မဂ်ာမြန္း)ရဲ ့ဆုိေတာင္းသံေလးပါ။<br />24th May ေမြးေန့မွ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာတုိင္..<br />စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္း.ကိုယ္၏က်န္းမာျခင္း ႏွင့္တကြ.. စိတ္သြားတိုင္းကိုယ္ပါႏိုင္ေသာ..<br />မိဘအား စိတ္ခ်မ္းသာေစေသာ၊ သမီးေကာင္းရတနာ ျဖစ္ပါေစ..<br />ဘ၀ တစ္ေလ်ွာက္လုံး ေပ်ာ္ရႊင္မႈ႕အေပါင္းျပည့္စုံပါေစ...<br /><br />ဒါေလးက ေမာင္ေလးလင္းသူ(ဗိုက္ကေလး)ရဲ ့ ဆုေတာင္းသံေလးပါ။<br />ေမြးေန႔ကစၿပီး အသစ္တဖန္ ျပန္လည္ရွင္သန္လာတဲ႔ ဗိုက္ရဲ႔အမတစ္ေယာက္ <br />ျဖစ္ႏိုင္ပါေစ<br /><br />ဒါေလးက ကိုျဖိဳးေဇာ္ရဲ ့ဆုေတာင္းသံေလးပါ။<br />Happy birthday !ပါ။ မာမီရဲ႕၊ ဘယ္ႏွစ္ေျမာက္မွနး္မသိတဲ႕ ေမြးေန႕မွသည္၊ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတုိင္ေအာင္၊ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္၊ စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ၊ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာနဲ႕ ဘ၀ကုိ၊ ျဖတ္သန္းႏိုင္ပါေစဗ်ာ။<br /><br />ဒါကေတာ့ ၾကယ္စင္ငယ္(ျဖဴတုတ္)ေလးက ဆုေတာင္းေပးထားတာ။<br />happy birthday မမ<br /><br />ဒါကေတာ့ ညီမေလးတစ္ေယာက္လို ခ်စ္တဲ့ ေလေျပက ဆုေတာင္းေပးထားတာ။<br />happy birthdayမမဘ၀တေလွ်ာက္လံုးေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြ အကုန္လံုးကိုမမတေယာက္တည္းပိုင္ႏိုင္ပါေစ.. ေနာ္<br /><br />ဒါကေတာ့ အေမအိတ္လို ့ခြ်ဲတတ္တဲ့သား(၀င္းျဖိဳးသိုက္)ဆီက ညထဲက မအိပ္ဘဲ တမင္လာေစာင့္ျပီး Wish လုပ္ေပးသြားတာ။<br />happy birth day ပါ အေမ… ေပ်ွာ္ရြွင္ပါေစ အဲဒီအခ်ိန္ကိုတမင္လာေစာင္.ေနတာ အေမ အံ့ၾသေအာင္ email ထားခဲ.မလို.<br /><br />ဒါကေတာ့ အာႏိုးလွမိုးခ်စ္သူ (ĢØĿÐΞŊ PÅÏŅĜ ) ရဲ ့ခ်စ္သူ မီးေလးဇာက ဆုေတာင္းေပးထားတယ္။<br />ခ်စ္ခ်စ္ ေနာက္၂နွစ္အတြင္း ျမန္ျမန္ေပါင္းထုတ္ရပါေစေနာ္<br />ေမွာင္နဲ႔ေလ<br />ခိခိ<br /><br /><br />ဒါကေတာ့ သိပ္ခ်စ္စရာေကာင္းျပီး စကားအရမ္းတတ္တဲ့ မီးမီးငယ္ရဲ ့ဆုေတာင္းသံ။<br />ေမၾကီး တအားၾကီးေပ်ာ္ရႊင္ပါေစကြာ<br /><br />ဒါကေတာ့ ညီမေလး သဲငယ္ေလးဆီက ေမြးေန ့ဆုေတာင္းေလးပါ။<br />ေမြးေန႕အတြက္ ကိတ္လာပို.ေပးတာပါ<br /><br />ဒါကေတာ့ ေမာ္စကို ေက်ာင္းတတ္ေနတဲ့ ကဗ်ာေတြ အမ်ားၾကီးေရးတဲ့ သူငယ္ခ်င္း မိုးစက္အိမ္က ပို ့ထားတာ။<br />Happy Birthday ယင္ေကာင္ ေမြးေန ့မွာက်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ပါလို ့လိုရာဆႏၵၿပည့္၀ပါေစ<br /><br />ဒါကေတာ့ ေမာင္ေလးလြင္ဦးကို (ေဂ်ကို)ဆီက ေမြးေန ့ဆုေတာင္းေလးပါ။<br />happy birthday ေနာ္ အစ္မ<br />စိတ္သစ္လူသစ္နဲ. ေပ်ာ္ရႊင္နိုင္ပါေစလို.ဆုေတာင္းေပးပါတယ္<br />ကၽြန္ေတာ္တို. အားလံုး အစ္မ ကို သတိရေနၾကပါတယ္<br />ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစအစ္မမွ်င္<br /><br />ဒါကေတာ့ ေခ်ာကလက္ျမိဳ ့ေတာ္ကေန ပို ့လိုက္တဲ့ ေမြးေန ့ဆုေတာင္းေလးပါ။<br />HAPPY BIRTHDAY TO YOU<br />ေပ်ာ္ရႊင္ေသာေမြးေန႔ေလးျဖစ္ပါေစလို႔ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္...<br />ယေန႔မွ စ၍ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္ တစ္ရာတိုင္ စိတ္သြားတိုင္းကို္ယ္ပါ၍ လိုအင္ဆႏၵ ျပည့္စံုပါေစလို႔ ေခ်ာကလက္ျမိဳ႔ေတာ္မွ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္.<br />ေပ်ာ္ရႊင္ေသာေန႔သစ္မ်ားႏွင့္အတူ ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ.....<br />ေမြးေန ့မွာေပ်ာ္ရႊင္ေစေၾကာင္း chocolate ျမိဳ ့ေတာ္မွ ဆုမြန္ေတာင္းလိုက္ပါတယ္။<br /><br />ဒါကေတာ့ ကြ်န္မကို ေမ့လို ့ေခၚတတ္တဲ့ သားေအာင္ေလး(အလန္ကြာတားမိန္း)ရဲ ့ ေမြးေန ့ဆုေတာင္းသံ။<br />သားေမရဲ႕. ေမြးေန႕မွသည္ ေမသည္ တသက္လံုး ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြရရွိျပီး<br />ယခင့္ယခင္ကထက္ မိမိအက်ိဳး၊ အမ်ားအက်ိဳးကုိ ဆထက္မက သယ္ပိုးေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေသာ<br />ေတာ္၀င္ မိန္းမျမတ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါေစလို ့သားဆုေတာင္းလုိက္ပါတယ္ေမ...<br /><br />ေမြးေန ့ပံုေတြပါ တင္လိုက္ရင္ စာမ်က္ႏွာေတာ္ေတာ္ မ်ားသြားႏိုင္လို ့ ပံုေတြ မထည့္ေတာ့ဘဲ ဒီတုိင္းဘဲ စာသားေလးေတြ ကူးယူေျပာလိုက္တာ။<br /><br />အားလံုးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး <br />ေက်းဇူးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-4695357234616734188?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-55441206728713813752010-05-08T11:50:00.007+06:302010-05-08T12:29:21.313+06:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-TxFVHuGXI/AAAAAAAAAVc/9OjMnrReFQs/s1600/SDC16476.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;">&nbsp;<img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-TxFVHuGXI/AAAAAAAAAVc/9OjMnrReFQs/s320/SDC16476.JPG" /></a></div><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> <br /><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ငါးေပါင္း (ေစ်းအၾကီးဆံုးဘဲ)<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဟိ&nbsp;&nbsp; း)</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"><o:p></o:p></span></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-TwUyfaiwI/AAAAAAAAAVE/GA3X4hFSsLQ/s1600/SDC16471.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-TwUyfaiwI/AAAAAAAAAVE/GA3X4hFSsLQ/s320/SDC16471.JPG" /><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> </a></div><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> <br /><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ဒါက ေကာ္ရည္ဟင္းခ်ိဳ</span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; (ၾကက္သားရယ္ မိႈရယ္ ေနာက္ဘာေတြလဲ မသိဘူး ပါေတာ့ပါတယ္)</span><br /><br /><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span><br /><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"><o:p></o:p></span></div><br /><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Secti  </style><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"> </span> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-TwkVzN_oI/AAAAAAAAAVM/bVnWhwzAsxk/s1600/SDC16472.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-TwkVzN_oI/AAAAAAAAAVM/bVnWhwzAsxk/s320/SDC16472.JPG" /></a></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; ၀က္စတူးးးးးးးးးးးးးးးးးး</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;</span><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-Tw0mQMscI/AAAAAAAAAVU/FKm2DMAMW84/s1600/SDC16473.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;">&nbsp;<img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-Tw0mQMscI/AAAAAAAAAVU/FKm2DMAMW84/s320/SDC16473.JPG" /><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> </a></div><div class="MsoNormal"><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> <div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေဆးဘဲဥရယ္ ၊ ငါးဖယ္လံုးရယ္၊ေျမပဲဆံရယ္၊က္အူေခ်ာင္းအခ်ဥ္ရယ္၊</span> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၀က္သားျပားရယ္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; း)</span> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;</span> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;</span> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;</span> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;</span> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"><o:p></o:p></span></div></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"><o:p></o:p></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-T52h5XkCI/AAAAAAAAAWc/J1tX-6bksqo/s1600/SDC16481.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-T52h5XkCI/AAAAAAAAAWc/J1tX-6bksqo/s320/SDC16481.JPG" /></a></div>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> <div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ငါးအရည္ခြံကို ေၾကာ္ထားတာ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒါလဲ စားေကာင္းတာဘဲ</span> </div><div class="MsoNormal"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-T6Fz14FeI/AAAAAAAAAWk/dYx1Wh0ACoc/s1600/SDC16484.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-T6Fz14FeI/AAAAAAAAAWk/dYx1Wh0ACoc/s320/SDC16484.JPG" /><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> </a></div><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တရုတ္ေဆးဟင္းခ်ိဳ (ေဆးျမစ္ေတြ ေဆးလံုးေတြ ပါတယ္)<o:p></o:p></span> <div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; နည္းနည္းခါးတယ္။အဲဒါေၾကာင့္ ၾကက္သားနဲ ့ေပါင္းထားတာ</span> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"> </span></div><div class="MsoNormal"><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> </div><div class="MsoNormal"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"> </span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-T6VqC5vOI/AAAAAAAAAWs/E_FnOvbdIXY/s1600/SDC16492.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-T6VqC5vOI/AAAAAAAAAWs/E_FnOvbdIXY/s1600/SDC16492.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-T6VqC5vOI/AAAAAAAAAWs/E_FnOvbdIXY/s320/SDC16492.JPG" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;</span><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ထမင္းေၾကာ္ပါရွင့္</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;</span><a href="http://1.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-T62ooEfDI/AAAAAAAAAW8/Wkq9zzbKgz4/s1600/SDC16478.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-T62ooEfDI/AAAAAAAAAW8/Wkq9zzbKgz4/s320/SDC16478.JPG" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;</span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-T7Gx1q6aI/AAAAAAAAAXE/Zes6_9L-mJQ/s1600/SDC16482.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-T7Gx1q6aI/AAAAAAAAAXE/Zes6_9L-mJQ/s320/SDC16482.JPG" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;</span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-T7V5DiZmI/AAAAAAAAAXM/IKDtiOalLfQ/s1600/SDC16479.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-T7V5DiZmI/AAAAAAAAAXM/IKDtiOalLfQ/s320/SDC16479.JPG" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;</span><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ဒါကြ်န္မစားတဲ့ ပန္းကန္ (ေမြးေန ့ရွင္ကို ဂုဏ္ျပဳျပီး စားထားတာ)</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;</span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-T6lm4-DpI/AAAAAAAAAW0/2Ssd_7_YWtY/s1600/SDC16497.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-T6lm4-DpI/AAAAAAAAAW0/2Ssd_7_YWtY/s320/SDC16497.JPG" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;</span><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခ်ိဳပြဲ (ေကာက္ညွင္းမုန္ ့)</span> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"><o:p></o:p></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ဒီေန ့မနက္ (အခုေလးတင္) ေမြးေန ့ရွင္မပါဘဲ သူ ့ကိုယ္စား ေမြးေန ့ပါတီလုပ္ျပီး စားခဲ့တယ္။ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ပိုက္ဆံျပန္ေပးေနာ္။ အဟတ္ ။ နင္ကေတာ့ တင္ထားတဲ့ပံုဘဲ စားေနာ္။ ငါကေတာ့ တကယ္တီးခဲ့တာ။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">အဟားဟား<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"></div>&nbsp; <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"> </span> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">့္</span></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"><o:p></o:p></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-T6Fz14FeI/AAAAAAAAAWk/dYx1Wh0ACoc/s1600/SDC16484.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> </a></div><div class="MsoNormal"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="MsoNormal"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-T6Fz14FeI/AAAAAAAAAWk/dYx1Wh0ACoc/s1600/SDC16484.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"><o:p></o:p></span></a></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"><o:p></o:p></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"><o:p></o:p></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-5544120672871381375?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-79218116212700429712010-05-08T09:21:00.000+06:302010-05-08T09:21:21.496+06:30<meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> <br /><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ဒီေန ့ အိပ္ယာက ႏိုးေတာ့ စိတ္ထဲမွာ လန္းဆန္းေနတယ္။ ေနေရာင္ျခည္ကလဲ မထြက္ေသးေတာ့ ေအးေအးေလးနဲ ့ ေနလို ့ အရမ္းေကာင္းပါတယ္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ဒီေန ့က ကမၻာၾကက္ေျခနီေန ့။ လူေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သိတဲ့ အမွတ္တရေန ့ေလးေပါ့။ ဒီလို အားလံုး အမွတ္ရေနတဲ့ေန ့ေလးမွာ ထူးထူးျခားျခား ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို ဟိုးးးးးးးးးးးးးးး လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၄ႏွစ္ေက်ာ္မွာ မိခင္တစ္ေယာက္က အသက္နဲ ့ရင္းျပီး ေမြးဖြားသန္ ့စင္ခဲ့လို ့ လူ ့ေလာကထဲ ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ဒီေကာင္ေလးနဲ ့ ကြ်န္မနဲ ့က ေျပာမနာ ဆိုမနာ သူငယ္ခ်င္း အရင္းေခါက္ေခါက္ေတြေပါ့။ ကြ်န္မရဲ ့တစ္ခါတစ္ရံ ရႈပ္ေထြးလွတဲ့ လူမႈေရးပိုင္း၊ ပညာေရးပိုင္း၊ အလုပ္အကိုင္ပိုင္းေတြမွာ စိတ္ညစ္ စိတ္ရႈပ္ခဲ့ရရင္ အမ်ားဆံုး ဖြင့္ဟ တိုင္ပင္ခဲ့တဲ့ ကြ်န္မရဲ ့ လစာမဲ့ အၾကံေပး အရာရွိေပါ့။တစ္ခါတစ္ေလ ဘယ္လိုမွ မခံစားႏိုင္ေတာ့လို ့ မ်က္ရည္က်မိရင္ သူက ကြ်န္မရဲ ့ အခမဲ့ အားေပးေဖာ္ ျဖစ္လာတယ္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">သူနဲ ့ကြ်န္မနဲ ့ၾကားထဲမွာ လွ်ိဳ ့၀ွက္ထားတာ ဘာမွမရွိသေလာက္ အျမဲဖြင့္ေျပာခဲ့တယ္။ ကြ်န္မစိတ္ေကာက္ရင္လဲ စိတ္ရွည္ရွည္နဲ ့ ေခ်ာ့တတ္တယ္။( ဒါကြ်န္မအထင္ေပါ့။ ဟိုဘက္ကေန ဘယ္ေလာက္မ်ား ေခါင္းမာတဲ့ ကြ်န္မကို ေျပးကန္ျခင္ေနလဲ မသိ။ )&nbsp; ;P&nbsp; စျပီးစကားေျပာရင္ အျမဲရန္ျဖစ္ရတယ္။ သူကကြ်န္မထက္ ငယ္ေပမယ့္ ကြ်န္မထက္ရင့္က်က္တယ္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">အေပ်ာ္ေတြနဲ ့ အျမဲျပည့္ေနတဲ့ အဲဒီေကာင္ေလးက ကဗ်ာေတြကိုလဲ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေရးပါတယ္။သူ ့ရဲ ့အိမ္ ေလးက ကဗ်ာေတြလဲ ျပည့္လို ့။ တစ္ခါတစ္ေလ အားမနာတမ္း သူ ့ကိုေ၀ဖန္မိတယ္။ နင့္ကဗ်ာေတြကို အမွန္တိုင္း ေျပာရရင္ တစ္လံုးမွ နားမလည္ဘူး ။ အမွားအတိုင္း ေျပာရရင္ ဘာေတြဖြဲ ့ေနတာလဲလို ့ ျပစ္ျပစ္ ႏွစ္ႏွစ္ ေ၀ဖန္ခဲ့ေပမယ့္ တစ္ခ်က္အျပံဳးမပ်က္ခဲ့ဘူး။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">သူက ဘယ္သူလဲဆိုေတာ့ <a href="http://m-3-kyaw.blogspot.com/">မိုးစက္အိမ္</a>လို ့ ေခၚတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ေပါ့။ အရပ္ရွည္တယ္။ စိတ္ရွည္တယ္။ လွ်ာရွည္တယ္။ အဟိ။(ကြ်န္မကိုဆို ဆရာၾကီးေလသံနဲ ့ တရားေဟာတတ္လို ့) ဒီလိုအစစ ေကာင္းခဲ့တဲ့ ကြ်န္မသူငယ္ခ်င္းေလးကို ကြ်န္မ အရမ္းခင္ပါတယ္။ ကမၻာၾကီးနဲ ့တစ္ေထာင့္တစ္ေနရာ ဘယ္ေနရာဘဲေရာက္ေရာက္ ကြ်န္မ အျမဲသတိရေနမယ့္ သူငယ္ခ်င္းစာရင္းထဲမွာ သူကထိပ္ဆံုးကေပါ့။ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">မိုးစက္အတြက္ ေမြးေန ့ဆုေတာင္းေလးကို မေတာင္းတတ္ေတာင္းတတ္နဲ ့ ကြ်န္မဆုေတာင္းေပးခ်င္တယ္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">သူ ့အိမ္မွာ ဘာေကြ်းမလဲေတာ့ ကြ်န္မ မသိဘူး။ေမြးေန ့ရွင္က ေမ့ေနလား မသိဘူးေနာ္။&nbsp; ကြ်န္မအိမ္မွာလဲ ေကြ်းစရာက မရွိဘူး။ အဟိ ။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ဒီခ်ိန္ဆို ေမာ္စကိုျမိဳ ့မွာ ေကြးျပီး ဂန္ ့ေနေလာက္ျပီ။ အဲေလ ေကြးျပီးအိပ္ေနေလာက္ျပီ။ သူ ့အိပ္မက္ေတြထဲမွာ ေမြးေန ့ပြဲေတာင္ က်င္းပခ်င္ က်င္းပေနမွာ။( ဂါ၀န္အျဖဴေရာင္ေလး၀တ္လို ့။ အြန္ ။ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ဂါ၀န္က မိန္းကေလးေတြ၀တ္တာ။ မႊားသြားတယ္။ )ေမြးေန ့ေလးကို ေပ်ာ္စရာ ကဗ်ာေလးေတြ ဖန္တီးေနခ်င္ေနမွာ။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">မိုးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး စက္ေရ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ေမြးေန ့မွသည္ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ခ်စ္တဲ့သူေတြနဲ ့အတူတူ ေမြးေန ့တိုင္းကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ျဖတ္သန္းႏိုင္ပါေစ။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">တိုင္းျပည္အတြက္…<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">မိသားစုအတြက္…<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ခ်စ္သူအတြက္…<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">သူငယ္ခ်င္းအတြက္ ………………… အားကိုးရေလာက္တဲ့ သားေကာင္းဇာနည္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါေစရွင္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ဘ၀မွာ ေတာင္းတတိုင္း ရျပီး ေပ်ာ္ေလရာဌာေနမွာ လိုရာျပည့္စံုႏိုင္ေပါစေနာ္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ဘ၀နဲ ့ဆႏၵ တစ္ထပ္တည္း ျဖစ္ေပါေစ။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">အင္မတန္ေခ်ာ အင္မတန္လွ သေဘာျဖဴ မေနာျဖဴတဲ့ အိမ္သူသက္ထားနဲ ့ အျမန္ဆံုးေတြ ့ဆံုႏိုင္ေပါေစ။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ေမြးေန ့မွာ အိမ္ကိုဖုန္းဆက္ဦးေနာ္။ နင့္ေမေမကို ကန္ေတာ့လိုက္ဦး။ ၾကားလား။ (ၾကားျဖတ္ ဆရာျပန္လုပ္ျခင္း)<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">း)))))</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-TQ5psjYNI/AAAAAAAAAU8/-nASLKlGpHQ/s1600/friends_forever_full.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-TQ5psjYNI/AAAAAAAAAU8/-nASLKlGpHQ/s320/friends_forever_full.gif" /></a></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"><o:p></o:p></span></div><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-7921811621270042971?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-8473297965006800102010-05-06T20:40:00.001+06:302010-05-06T20:46:52.123+06:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-LHlZjUCzI/AAAAAAAAAUc/9zskyLWlQ6Y/s1600/SDC16732.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-LHlZjUCzI/AAAAAAAAAUc/9zskyLWlQ6Y/s320/SDC16732.JPG" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ဒါက ဘာလဲဆိုေတာ့ ဘာလဲဟင္ ျပန္ေမးတာ (ေမ့ေနလို ့ကုိယ့္ကို ျပန္ေမးတာေနာ္)</div>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; း)<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေဂၚရခါးညႊန္ ့(စာလံုးေပါင္း မွားႏိုင္ပါတယ္)ကို ခရုဆီနဲ ့ ေၾကာ္ထားတာ<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; (ေတာ္ေတာ္စားေကာင္းတယ္၊ ေနာက္ဆံုးမွာ ေျပာင္ေနေအာင္ကို စားခဲ့တယ္)<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;<a href="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-LH4l8ogzI/AAAAAAAAAUk/ERv82FKMFaw/s1600/SDC16733.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-LH4l8ogzI/AAAAAAAAAUk/ERv82FKMFaw/s320/SDC16733.JPG" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-LIfMx0lxI/AAAAAAAAAU0/eaZ23kgInkM/s1600/SDC16735.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-LIfMx0lxI/AAAAAAAAAU0/eaZ23kgInkM/s320/SDC16735.JPG" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒါက ဟင္းရည္ <br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာေတြပါလဲဆိုေတာ့ ေဂၚရခါးညႊန္ ့ရယ္၊ ပန္းေဂၚဖီရယ္၊ခ၀ဲသီးရယ္၊မိႈရယ္၊ငရုတ္ေကာင္း<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အညြန္ ့ရယ္၊ဆန္မႈန္ ့ရယ္၊ပင္စိမ္းရြက္ရယ္။ ရုတ္တရက္ စားလိုက္ေတာ့ ကရင္ရိုးရာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တာလေပါ့ ပံုစံတိုင္းဘဲ အရသာက။စပ္တယ္။<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;<a href="http://1.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-LILm267fI/AAAAAAAAAUs/dlA72xPcjOU/s1600/SDC16734.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S-LILm267fI/AAAAAAAAAUs/dlA72xPcjOU/s320/SDC16734.JPG" /></a></div>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ဒါက ငါးကို အပြေၾကာ္ထားတာ။<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သရက္သီးရယ္၊ငရုတ္သီးစိမ္းရယ္၊မုန္လာဥနီရယ္၊ၾကက္သြန္နီရယ္<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေတာ္ေတာ္စားေကာင္းတယ္။ အရသာက ခ်ဥ္တယ္ ခ်ိဳတယ္။<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေနာက္ဆံုးမွာ ငါးေခါင္းဘဲ က်န္တယ္။ ဒါေတာင္ ကိုက္ရမွာ ရွက္လို ့ မကိုက္ခဲ့တာ။<br /><br />တစ္ေန ့တစ္ေန ့ ေနက ဆိုးရြားစြာ ပူပူလာတယ္။ လံုး၀မရြာေသးဘူးဆိုျပီးေတာ့ မာနၾကီးစြာ မိုးကလဲ ခုခ်ိန္ထိ တင္းခံထားတယ္။ပိေတာက္ဖူးေတြလဲ တစ္ပင္လံုးမွာ စိမ္းစိုေနျပီး သူ ့ကို အၾကင္နာမိုးေတြ ရြာသြန္းေပးမယ့္<br />မိုးကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနရွာတယ္။<br /><br />ဘာမဆိုင္ ညာမဆိုင္ ခုတေလာ ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ၾကားေနရတဲ့ သီခ်င္းထဲကလို<br />မိုးရိပ္ ျမင္တိုင္းလြမ္းတယ္ ရာမညတိုင္းဆီ ျပန္လာပါဆိုတဲ့ သီခ်င္းထဲကလိုမိုးရိပ္ျမင္ရင္ အရမ္းေပ်ာ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေလတိုက္လို ့ အဲဒီမိုးရိပ္က ေလနဲ ့အတူပါသြားရင္ေတာ့ စိတ္ထဲမွာ မတင္မက်နဲ ့။<br /><br />ေနကပူေတာ့ ဘာစားရင္ေကာင္းမလဲလို ့ ေတြးေနမိတယ္။ စားခ်င္တာက ခ်ဥ္ခ်ဥ္စပ္စပ္ ။ အဲဒီလို တမ္းတမိေတာ့ ရံုးက လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြကစၾကတယ္။ တာမီး သၾကၤန္ရန္ကုန္ျပန္တာ ရိုးမွ ရိုးရဲ ့လားတဲ့။ ခ်စ္သူနဲ ့လဲ ေတြ ့ခဲ့ရတယ္ဆိုေတာ့ မွန္မွန္ေျပာစမ္းတဲ့။အခုလဲ ခ်ဥ္ခ်ဥ္စပ္စပ္ေတြ စားခ်င္တယ္ဆိုေတာ့ တာမီးးးးးးးးးးးးးးးး ေနာ္တဲ့။<br /><br />သၾကၤန္ျပန္တယ္ ။ ဒါကလဲ ႏွစ္တိုင္းျပန္ေနၾကဘဲဟာဘဲဟာကို။ ခ်စ္သူနဲ ့ေတြ ့တယ္ေလ။ တကယ့္ကို ဘာမွ မလုပ္ခဲ့ပါဘူး။ က်ိန္ဆိုက်ိန္ေျပာရဲပါတယ္။<br />း) <br />လက္ေလးေတာင္ မကိုင္ခဲ့ပါဘူး။ တာမီးက ကိုင္ေစခ်င္တာေတာင္ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာက ကိုင္ဘူးေတာ့ (ရွင္းျပရတာ ရွက္ေတာင္ ရွက္လာျပီ)<br />း)<br /><br />ထမင္းစားလဲ မ၀င္ဘူး။ (တကယ္ေတာ့ ေနပူလို ့ပါ)<br />ဒီေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း အစားအေသာက္ မီးလိုေတာက္ဆိုတဲ့ အတိုင္း ေနဘယ္ေလာက္ဘဲ ပူေနပါေစ ထမင္းဆိုင္ကို တတ္ၾကြေသာ ေျခလွမ္းမ်ားနဲ ့ အားၾကိဳးမာန္တတ္ ခ်ီတတ္ျပီး စားခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ဒီေန ့ ထမင္းေတြ (တကယ္ေတာ့ ဟင္းေတြ) အမ်ားၾကီးစားခဲ့တယ္။<br />အရမ္းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး စားေကာင္းတယ္။<br />း) <br /><br />၆.၅.၂၀၁၀<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-847329796500680010?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-62210694936077566972010-04-30T15:36:00.001+06:302010-04-30T15:38:52.913+06:30ေနပူလြန္းတဲ့ ဧျပီလရဲ ့ ေသာၾကာေန ့မွာ သူမကို ေဆးခန္းတစ္ခုမွ ကြ်န္မေတြ ့ခဲ့ပါတယ္။ ညိဳေသာအသားအရည္နဲ ့ ရွည္လွ်ားေသာ ဆံပင္ေတြေၾကာင့္ သူမရဲ ့အလွဟာ ပိုျပီး ေပၚလြင္ေစတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ မိတ္ဆက္ေပးတာေၾကာင့္ တခဏအတြင္းမွာ သူနဲ ့ကြ်န္မ ရင္းႏွီးသြားခဲ့တယ္။<br /><br />အနီးကပ္ၾကည့္မွ ေတာ္ေတာ္ေလးခ်စ္စရာေကာင္းတာကို ကြ်န္မလက္ခံမိတယ္။ သူမရဲ ့ပါးျပင္ေပၚမွာေတာ့ <br />မခို ့ တရို ့သနပ္ခါးေလးေတြက ေနရာယူလို ့။ စကားေျပာရင္လဲ တိုးညွင္းေသာ အသံေလးနဲ ့ေအးခ်မ္းစြာ ေျပာတတ္တယ္။ <br /><br />သူမနာမည္က မသက္မြန္တဲ့။ အသက္က ၂၄ႏွစ္။ ျမန္မာျပည္ရဲ ့တစ္ခုေသာ ေနရာက ထိုင္းႏိုင္ငံထဲကို တရားမ၀င္ေသာနည္းနဲ ့ ေရာက္ရွိလာတဲ့ ရိုးရိုးသာမန္ မိန္းကေလးတစ္ဦးပါ။ ထိုင္းႏိုင္ငံထဲကို ေရာက္ေနတာ သူမ အသက္ ၁၈ႏွစ္ထဲကေန ပြဲစားတစ္ဦးနဲ ့လိုက္လာျပီး ၾကံဳရာ က်ပန္းအလုပ္ေတြ လုပ္ေနခဲ့ရတယ္။ လစာက မျဖစ္စေလာက္ေလးနဲ ့ ေလာက္ငွေအာင္ သူမေခြ်တာခဲ့တယ္။<br /><br />ေလျဖတ္ထားတဲ့မိခင္ရယ္ ၊ ငယ္ရြယ္လြန္းေသးတဲ့ ေမာင္ႏွမေတြရယ္ ၊ အလုပ္အကိုင္ မယ္မယ္ရရ မလုပ္ဘဲ <br />ေန ့ တိုင္းအရက္ထိုင္ေသာက္တတ္တဲ့ ဖခင္ရယ္ ၾကားထဲမွာ သူမက သမီးအၾကီးဆံုးဆိုေတာ့ အိမ္ရဲ ့ တာ၀န္ေတြ အားလံုး သူမသာလွ်င္ ဦးေဆာင္ေျဖရွင္းခဲ့ရတယ္။<br /><br />ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ရတဲ့အလုပ္လုပ္ကိုင္ရင္း သူမအတြက္ မျဖစ္စေလာက္ေငြေလးခ်န္ထားတတ္ျပီး မိသားစုကို အသက္နဲ ့<br />မမွ်ေအာင္ေစာင့္ေရွာက္ရွာေဖြ ေကြ်းေမြးခဲ့တာေၾကာင့္ သူမရြာထဲမွာ အားလံုးရဲ ့ အားက်ျခင္းကို ခံခဲ့ရပါတယ္။<br /><br />ဒီလိုနဲ ့သူမအလုပ္လုပ္ကိုင္ရင္း မင္းသူလို ့ေခၚတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္နဲ ့အေၾကာင္းပါခဲ့တယ္။ အိမ္ကို အတိအက်ဖြင့္ေျပာျပီး သူမအဲဒီေကာင္ေလးနဲ ့လက္ထပ္လိုက္တယ္။ ေကာင္ေလးနဲ ့လက္ထပ္ျပီး သိပ္မၾကာခင္မွာ ေကာင္ေလးက တေရွာင္ေရွာင္နဲ ့ျဖစ္လာတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေကာင္ေလးမွာ တီဘီေရာဂါကူးစက္ခံရျပီး အလုပ္ကေန နားလိုက္ရတယ္။ <br /><br />သူမမွာ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ အလုပ္ေတြ ပိုလုပ္ခဲ့ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူမ ပင္ပန္းလြန္းလို ့ တစ္ခါမွ မျငဴးျငဴမိခဲ့ပါဘူး။ သူမတစ္ေနကုန္ အလုပ္လုပ္တယ္။ အိမ္ျပန္ေရာက္တာနဲ ့ေရတစ္ခြက္ေသာက္ျပီး ညစာအတြက္ ျပင္ဆင္တယ္။ ခင္ပြန္းသည္ကိုလဲ ရတဲ့အခ်ိန္ေလးမွာ ျပဳစုတယ္။ <br /><br />သူမ ေပ်ာ္ပါတယ္။ ဘာလို ့လဲဆုိေတာ့ သူမကို အားကိုးတဲ့ မိသားစုရွိတယ္။ သူမကို အရမ္းခ်စ္တဲ့ သူမ ခင္ပြန္းရွိတယ္။ သူမကို စာနာနားလည္တဲ့ လုပ္ငန္းခြင္က သူငယ္ခ်င္းေတြရွိေနတာေၾကာင့္ ဘယ္ေလာက္ဘဲ ပင္ပန္းပါေစ သူမ အျပံဳးမပ်က္ခဲ့ပါဘူး။<br /><br />ဒီလိုနဲ ့သူမ တစ္ေျဖးေျဖး ပိန္လာတယ္။ စိတ္ထဲမွာလဲ အလုပ္ပင္ပန္းလြန္းလို ့ ၊ အစားအေသာက္ မမွန္လို ့ ၊ အိပ္ေရး မ၀လို ့ ပိန္သြားတယ္ဘဲသူမထင္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူမပါ အနည္းငယ္ခ်ဴျခာလာတယ္။ ေနာက္ပိုင္း အလုပ္လုပ္ရင္ ေမာလာတယ္။ သူမထင္တာ သူမခင္ပြန္းဆီက တီဘီေရာဂါ သူမကို ကူးေနျပီလို ့ထင္ခဲ့တယ္။ <br /><br />ေနာက္ေတာ့ သူမစိတ္ထဲ တစ္ခုခုသိရေအာင္ဆိုျပီး အလုပ္ကေန ခြင့္ယူကာ သူမေဆးခန္းတစ္ခုကို သြားျပခဲ့တယ္။ေဆးခန္းမွာ လိုအပ္တဲ့ စမ္းသပ္မႈေတြျပဳလုပ္ျပီတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူမအတြက္ ျပင္းထန္တဲ့ ရိုက္ခ်က္တစ္ခုကို သူမရရွိလိုက္တယ္။<br /><br />သူမမွာ HIV ပိုးရွိေနတယ္တဲ့။ သူမၾကားကာစက သူမနား သူမ မယံုခဲ့ဘူး။ ထပ္ကာထပ္ကာ ေျပာျပလာတဲ့ ဆရာမကို သူမမ်က္လံုးအျပဴးသားနဲ ့ နားေထာင္ေနခဲ့တယ္။ သူမကို ဘာေတြေျပာေနတာလဲ။သူမ ဘာတစ္ခုမွ မၾကားရေတာ့ဘူး။ ကမၻာေလာကၾကီးတစ္ခုလံုး အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေမွာင္မိုက္သြားခဲ့ပါျပီ။<br /><br />ကြ်န္မကို ရင္ဖြင့္ေနတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ သူမလံုး၀ မငိုခဲ့ဘူး။ လူမ်ားလို ့ မငိုတာလား၊ ဒီအေျဖကို လက္မခံခ်င္္ေသး တာေၾကာင့္ မငိုေသးတာလား၊ဒါမွမဟုတ္ သူမငိုဘို ့မ်ား ေမ့ေနတာလားဆိုတဲ့ တိက်တဲ့ အေျဖတစ္ခု ကြ်န္မ မသိခဲ့ပါဘူး။<br /><br />ေနာက္ေတာ့ ကြ်န္မလဲ သူမရဲ ့ေနာက္ေၾကာင္းကို ေမးၾကည့္တယ္။ေမးၾကည့္ေတာ့ သူမမွာ သူမေယာက်ာၤးနဲ ့ဘဲ ဆက္ဆံခဲ့ေပမယ့္ သူမခင္ပြန္းကေတာ့ လူပ်ိဳဘ၀မွာ ေတာ္ေတာ္ေလးရႈပ္ခဲ့တယ္လို ့သူမၾကားေၾကာင္း ျပန္ေျပာ လာတယ္။<br /><br />သူမနဲ ့ကြ်န္မ အဲဒီေန ့ေလးမွာ စကားေတြ အမ်ားၾကီးေျပာျဖစ္ခဲ့တယ္။ သူမခင္ပြန္းကို ဖြင့္ေျပာမလား ဆုိတာ ကြ်န္မကေမးေတာ့ သူမခင္ပြန္းက လြန္ခဲ့တဲ့ ရက္ပိုင္းမွာ ေသြးစစ္ထားတယ္။ သူမခင္ပြန္းမွာလဲ ေရာဂါပိုးရွိေနတာကို သူမ သိတယ္တဲ့။ ေနာက္ေတာ့ သူမျပန္ျပီး နားသင့္ေနျပီလို ့ ကြ်န္မကေျပာေတာ့ ယဥ္ေက်းစြာနဲ ့ ဟုတ္ကဲ့ပါရွင္တဲ့ေလ။ ေနာက္ေတာ့ ကြ်န္မက ျပန္ပို ့ေပးမယ္ေျပာျပီး သူမကို ေခၚလာခဲ့တယ္။<br /><br />လမ္းတစ္၀က္ေရာက္ေတာ့ သူမက ကြ်န္မကို HIV နဲ ့ပတ္သက္တဲ့ အေၾကာင္းေတြ ေမးလာတယ္။ ကြ်န္မကလဲ သူမေမးလာသမွ်ကို သိသေလာက္ၾကားမိသေလာက္ ျပန္ေျပာျပေနတယ္။ ေနာက္ေတာ့သူမက ဘာမေျပာ ညာမေျပာနဲ ့ ကြ်န္မကိုဖတ္ျပီး ငိုတယ္။ ငိုတယ္ဆိုတာထက္ ငိုဘို ့အားယူေနတယ္ေျပာရင္ ပိုမွန္မလားဘဲ။<br /><br />ကြ်န္မက သူ ့ေက်ာေလးကို အသာပုတ္ျပီး ငိုခ်လိုက္ ညီမလို ့ေျပာေတာ့မွ သူမ အားရပါးရ ငိုခ်လိုက္တယ္။ သူမငိုခ်ခ်င္းအေပၚ ကြ်န္မေဘးနားကေန ၾကည့္ျပီး စိတ္ထဲမွာ မသက္မသာခံစားလာရတယ္။ သူမကို အေကာင္းဆံုး အၾကံဥာဏ္ေပးႏိုင္ေအာင္ ကြ်န္မ အမ်ားၾကီးစဥ္းစားရတယ္။<br /><br />ေနာက္ေတာ့ ကြ်န္မ သူမနဲ ့မေတြ ့ေတာ့ဘူး။ မေတြ ့ေတာ့တာကလဲ သၾကၤန္အတြက္ ခြင့္ရက္ရွည္ယူျပီး ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပန္လာေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သူမနဲ ့ ေခတၱအဆက္သြယ္ ျပတ္ခဲ့ရတယ္။ေနာက္ေတာ့ ကြ်န္မခြင့္ရက္ကုန္လို ့ ဒီကိုျပန္လာျပီး သူမအတြက္ ဘာေတြ လုပ္ေပးႏိုင္မလဆိုျပီး ဲ ကြ်န္မ မျပီးဆံုးေသးတဲ့ အေျဖတစ္္ခုကို ေန ့ေရာညပါ စဥ္းစားခဲ့မိတယ္။ <br /><br />စဥ္းစားမိတဲ့အထဲကေန အေကာင္းဆံုးလို ့ယူဆရတဲ့ အေတြးတစ္ခု ကြ်န္မမွာရွိေနခ်ိန္ သူမကိုဆက္သြယ္ လိုက္ေတာ့ သက္မြန္ဆံုးသြားျပီတဲ့။ ကုိယ့္ကိုသတ္ေသလိုက္တယ္တဲ့။ ကြ်န္မမွာ အံ့ၾသလြန္းလို ့ ဘာေျပာရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး။ သူမဘာေၾကာင့္ အဲဒီလို လုပ္သြားတာလဲ။ သူမေယာက်ာၤးကေရာ မတားဘူးလား။ သူမထင္ထားတဲ့ သူမအတြက္အေကာင္းဆံုးေျဖရွင္းနည္းက ဒါပါလာလို ့ ဘာလို ့မွားယြင္းျပီး စဥ္းစားသြားတာလဲ။<br /><br />ကြ်န္မေလ ဘာဆက္ေျပာရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူး။ သူမလိုငယ္ရြယ္တဲ့သူေတြ ဒီလိုအျဖစ္ဆိုးေတြနဲ ့ ဘယ္ေလာက္ထိေတာင္ ၾကံဳေနရျပီလဲ။ ကြ်န္မ သက္ျပင္းရွည္ၾကီးခ်ျပီး ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ မ်က္စိစံုမွိတ္ျပီး သူမအတြက္ သူမၾကားႏိုင္ေလာက္မယ္ထင္ျပီး ကြ်န္မေျပာမိတယ္။<br /><br />မိဘကိုလုပ္ေကြ်းခဲ့တဲ့ ကုသိုလ္ေတြေၾကာင့္ ေနာက္ဘ၀ေတြမွာ လူျဖစ္ခဲ့မယ္ဆို ဒီလိုအျဖစ္ဆိုးမွ ကင္းေ၀းႏိုင္ပါေစ…………………………….လို ့။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-6221069493607756697?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-58101900725934176592010-04-06T09:47:00.002+06:302010-04-06T09:55:33.828+06:30ကြ်န္မလဲ ကြ်န္မရဲ ့ဘေလာ့ေလးကို ပစ္ထားတာ ၾကာလွေရာေပါ့။ စာေရးအသားကလဲ မေကာင္း ၊ စာေရးရတာလဲ ပ်င္းေနေတာ့ အသစ္အသစ္ေတြ မတင္ႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ေရးစရာေတြ ၊ ေတြးစရာေတြ ရွိေနၾကတဲ့ က်န္တဲ့အကိုေတြ ၊ အမေတြ ပို ့စ္အသစ္ တင္ႏိုင္တိုင္း ကြ်န္မ အရမ္းခ်ီးက်ဳးမိတယ္။ <br /><br />ကြ်န္မက ကြ်န္မအိမ္ကိုသာ ပစ္ထားတာ ၾကာေနျပီ။ က်န္တဲ့ အကုိေတြ ၊ အမေတြအိမ္ကိုေတာ့ အိမ္ေပါက္ေစ့ ေလွ်ာက္လည္တယ္ေလ။ ထမင္းဘူးနဲ ့ကို လိုက္လည္တာ။ လည္တာေမာလိုက္ စားလိုက္ေပါ့။ ဘယ္သူ ့အိမ္ကမွ မေကြ်းတာ။ ကိုယ့္စားရိတ္နဲ ့ကိုယ္ လာရေတာ့တာေပါ့ေနာ္။<br />း)<br /><br />အခုေနာက္ပိုင္းလဲ ဘာေတြရႈပ္ေနမွန္း မသိေအာင္ အလုပ္ေတြမ်ားေနတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ျပန္စဥ္းစားမိတယ္။ အလုပ္ပိုေတြ လုပ္ေနတာလား ။ အပိုလုပ္ေတြ လုပ္ေနတာလားလို ့။<br />း)<br /><br />ဒီလိုနဲ ့တျဖည္းျဖည္း ရာသီဥတုကလဲ ပူလာတယ္။ (စာမေရးခ်င္တာနဲ ့ရာသီဥတုကို တရားခံစာရင္းထဲ ထည့္ေနတာ) ညညဆို အိပ္မရဘူး ( မနက္မွ တေရး အိမ္မက္ေတာင္ တစ္ညမွာ ၅ခုေလာက္မက္တာ) စားရ တာလဲ ရာသီဥတုပူေတာ့ စားမေကာင္းဘူး (မယံုမရွိနဲ ့ ၂ကီလို တတ္လာတယ္) စိတ္ေတြကလဲ ေႏြေလရူးနဲ ့ အတူ ဂေယာက္ဂယက္( ေႏြ မိုး ေဆာင္း ရာသီစံု) <br /><br />အဲဒီလို အေျခအေနေတြေၾကာင့္ စာမေရးျဖစ္တာ ( တကယ္ေတာ့ ဆင္ေျခ ၊ ဆင္လက္ ၊ ဆင္နားရြက္ ၊ ဆင္ကလီစာ)<br />း)<br /><br />မေန ့က လူနာတစ္ေယာက္ ေတာ္ေတာ္အေျခေနဆိုးတာေၾကာင့္ ကြ်န္မ ေဆးရံုကို ေရာက္သြားတယ္။ မနက္ ၁၀း၀၀ နာရီေလာက္မွာ ဖုန္းက ၀င္လာတယ္။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကြ်န္မ မသိတဲ့ နံပါတ္တစ္ခု။ ကြ်န္မက ေတာ္ရံု မသိတဲ့ ဖုန္းဆို မကိုင္ဘူး။ (မာနၾကီးတာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ ေၾကြးရွင္ေၾကာက္လို ့) ဒီဖုန္းက မကိုင္မျခင္းကို ေခၚေနတာေၾကာင့္ စိတ္မသက္မသာနဲ ့ကိုင္လိုက္တယ္ (အိုင္တင္ တစ္ပိသာနဲ ့ေပါ့)<br /><br />ဟလို။ <br />ဆရာမ…… လား။<br /><br />ဟုတ္က။ဲ့<br />ဆရာမေရ ။ ဆရာမလူနာ ကိုေအာင္လြင္ဦးေလ အခု အေျခေန မေကာင္းဘူး။<br /><br />အြန္.. ဘယ္လိုအေျခေနမေကာင္းတာလဲ။<br />အသက္မရႈေတာ့ဘူးဆရာမ။<br /><br />အသက္မရႈေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ ေသျပီလား ။ (အဲ့ဂလို ဂရုဏာရွိတာ)<br />မေသေတာ့ မေသေသးဘူး။<br />ဟုတ္ျပီ ခဏေစာင့္။ ကြ်န္မတို ့လာၾကည့္မယ္။<br /><br />အဲဒီလို အူေၾကာင္ၾကား ဖုန္းတစ္ခုကို ကြ်န္မနားေထာင္ျပီးတာနဲ ့ ရံုးက ဆရာ၀န္ဆီဖုန္းဆက္ျပီး ေနျခစ္ျခစ္ေတာက္ ပူေနတဲ့ ၾကားကေန ( ကယ္တင္ရွင္သေဘာေပါ့ေနာ္ ) လူနာဆီ ေျပးရေတာ့တာေပါ့။ လူနာအိမ္ေရာက္ေတာ့ လူနာက ထင္သေလာက္ေတာ့ မဆိုးေသးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ရင္ေတာ္ေတာ္ၾကပ္ေနတယ္။ အသက္ရႈခက္ေနတယ္။ လိုအပ္တဲ့ စမ္းသပ္မႈေတြ လုပ္ျပီး ေနာက္ဆံုး ေဆးရံုသာလွ်င္ ေကာင္းဆံုးဆိုျပီး ေဆးရံု တင္လိုက္တယ္။ (မေကာင္းေက်ာင္းပို ့ <br />ေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္လက္ထဲမွာ တစ္ခုခုျဖစ္မွာေၾကာက္လို ့)<br /><br />ေဆးရံုမွာ လိုအပ္တာေတြ လုပ္ေပးျပီးေတာ့ ကြ်န္မ ေတာ္ေတာ္ေမာေနျပီ။ 7eleven က ေရတစ္ဗူး၀ယ္ျပီး ေသာက္ေနမိတယ္။ ေၾသာ္ ေရေတာင္ ေသာက္ရတာ အရသာရွိလိုက္တာေနာ္။ ေဆးရံုေရွ ့က ခံုတန္းေလးမွာ ေရေသာက္ျပီး နားေနတုန္း အသက္ၾကီးၾကီး လူၾကီးတစ္ေယာက္ ကြ်န္မဆီ တန္းတန္းမတ္မတ္ လာေနတယ္။ ဒါကလဲ သူသြားမယ့္ လမ္းနဲ ့ ကြ်န္မနားေနတဲ့ ခံုတမ္းက လမ္းတည့္ေနလို ့ေနမွာပါဆုိျပီး အမွတ္တမယ့္ဘဲေပါ့။<br /><br />ေနာက္အဲဒီလူၾကီးကလဲ ကြ်န္မကို ေသခ်ာစူးစိုက္ၾကည့္တယ္။ ၾကည့္ေလ ဘယ္ေလာက္ၾကည့္မလဲ။ ေက်ာပိုးအိတ္<br />တို ့က ရင္ကိုမခုန္ေသး။ (အသက္မတူလို ့ေနမယ္) ေနာက္ေတာ့ အဲဒီလူၾကီးက ကြ်န္မကို ဖုန္းရွိလားတဲ့။ ဖုန္းတစ္ခါေလာက္ ေပးဆက္ပါတဲ့။ ေၾသာ္ ျဖစ္ရေလ ဖုန္းဆက္ခ်င္လို ့ၾကည့္ေနတာကိုး။ (ေတာ္ေသးတယ္ စိတ္ထဲက မပစ္မွားမိတာ)<br /><br />ေနာက္ေတာ့ ကြ်န္မဖုန္းေပးဆက္လိုက္တယ္။ကြ်န္မက အထြန္ ့တတ္လိုက္ေသးတယ္။ ႏိုင္ငံျခားဖုန္း မေခၚနဲ ့ ေနာ္ဆိုေတာ့ ဖုန္းငွားဆက္တဲ့ အဲလူၾကီးကေျပာတယ္။ ငါဒီေလာက္ မမိုက္ပါဘူးတဲ့။ သူ ့အေျပာအရ ေျပာမိတဲ့ ကြ်န္မကဘဲ မိုက္သေယာင္ေယာင္။ ခက္တယ္ေနာ္။ ေခတ္လူငယ္ေတြမ်ား။ အဲေလ ေခတ္လူၾကီးေတြမ်ား။<br /><br />ေနာက္ေတာ့ သူဖုန္းဆက္ျပီး ကြ်န္မကို ဖုန္းျပန္ေပးတယ္။ ဘယ္ေလာက္က်လဲတဲ့။ ကြ်န္မလဲ ရုတ္တရက္ ေၾကာင္သြားတယ္။ အဲဒီလူၾကီးက ဖုန္းဆက္တာဘယ္ေလာက္က်လဲ ။ က်သေလာက္ ငါျပန္ေပးမယ္တဲ့ေလ။ (ေအာင္မာ ေက်းဇူး အတင္မခံခ်င္ဘူးေပါ့ေလ။ ၾကည့္ေတာ့ ဆံပင္က တစ္ေခါင္းလံုးေဖြးေနျပီ ။ မာနက ထားခ်င္ေသး) မာနဆိုတာ သက္ၾကီးတာ ငယ္တာနဲ ့မဆိုင္ပါဘူးေနာ္။ အဟိ။ ပ်ားရည္နဲ ့ ၀မ္းျပန္ခ်သြားတာ။<br /><br />ကြ်န္မက ရပါတယ္ အဘရယ္ ။ ေပးစရာမလိုပါဘူးဆိုေတာ့ ျပီးတာဘဲတဲ့။(မူေတာင္ မမူဘူး ခ်က္ခ်င္းတုန္ ့ ျပန္ခ်က္)<br /><br />ကြ်န္မလဲ ေဆးရံုေရွ ့က ခံုတန္းေလးမွာဘဲ ေရဆက္ေသာက္ေနလိုက္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဖုန္းထပ္လာျပန္ေရာ။ ၾကည့္လုိက္ေတာ့လဲ ဖုန္းနံပါတ္က မသိျပန္ဘူး။ မထူးေတာ့ဘူးဆိုျပီး ကြ်န္မ ဖုန္းကိုင္လိုက္တယ္။<br /><br />ဟလို။<br />သမင္ျဖဴလား။<br /><br />ဘုရားေရ ။ သမင္ျဖဴမဟုတ္ဘူး ခရုသင္းပါ။<br />ဟာ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ ့ … ဟဲ့ ငါပါ။<br /><br />ဘယ္ကငါလဲ။<br />ေအာင္မေလး ပဲကတတ္ေနေသးတယ္။ ငါ့အသံေတာင္ နင္မမွိတ္မိဘူးလား။<br /><br />ဘုရားေရ.. ကြ်န္မမွာ နင္နဲ ့ငါလို ့ ေျပာေနက်သူငယ္ခ်င္း ေတာ္ေတာ္ရွားတယ္။<br />နင္ဘာျဖစ္ေနတာလဲ… ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ ့။<br />(ဘယ္သူမွန္း မသိဘဲ အဲဒီလို ၾသဘာေပးခံလိုက္ရတယ္)<br /><br />ေနာက္ေတာ့ ကြ်န္မလဲ စိတ္ရႈပ္လာတာလဲ<br /><br />ဘယ္သူလဲ ကြ်န္မ မသိဘူး။<br />လို ့ ခပ္ဆပ္ဆပ္ ျပန္ေျပာလိုက္မွ<br /><br />တစ္ဘက္ကလဲ အသံတစ္ခ်က္တိတ္သြားတယ္။ <br /><br />ခုေျပာေနတာ သမင္ျဖဴလား။<br />ကြ်န္မမွာ သမင္ျဖဴလဲ မရွိဘူး။ ခရုသင္းလဲ မရွိဘူးဆိုမွ တစ္ဘက္ကရယ္ပါေလေရာ။ ကြ်န္ေတာ္ေျပာတာ သမင္ျဖဴ မဟုတ္ဘူး ခေရျဖဴတဲ့ေလ။ မဟီေဒါတကၠသိုလ္မွာ ေက်ာင္းတတ္ေနတဲ့ ခေရျဖဴတဲ့ေလ။<br /><br />ေၾသာ္ ျဖစ္ရေလ။ ရာသီဥတုက ပူတယ္ေလ။ ဒါေၾကာင့္ နားၾကားလြဲတာေနမယ္ (အျပစ္မရွိတဲ့ ရာသီဥတုကို ဒုတိယ အၾကိမ္ တရားခံစာရင္းထဲ ဆြဲထည့္လိုက္တယ္။)<br /><br />သူေျပာတဲ့နာမည္က ခေရျဖဴ။ ကြ်န္မၾကားတာ သမင္ျဖဴ။ နီးေတာ့ နီးစပ္တယ္ေနာ္။ ေနာက္ေတာ့ ဖုန္းမွားေနေၾကာင္း ေျပာျပီး ဖုန္းခ်လိုက္ရတယ္။<br />း)<br /><br />ဟူးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး<br />ေမာတယ္တယ္ေနာ္။ ၁၀၁ၾကိမ္ေျမာက္ သက္ပ်င္းခ်ျခင္းနဲ ့အတူ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-5810190072593417659?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-20370350669964425482010-03-12T18:51:00.005+06:302010-03-12T18:58:54.165+06:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S5ouzi7qQ4I/AAAAAAAAATs/ZOklzAEIjiY/s1600-h/SDC16158.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S5ouzi7qQ4I/AAAAAAAAATs/ZOklzAEIjiY/s1600-h/SDC16158.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S5ouzi7qQ4I/AAAAAAAAATs/ZOklzAEIjiY/s320/SDC16158.JPG" /></a></div><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> <br /><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကြ်န္မစားတဲ့ ပန္းကန္</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S5ovG0t94mI/AAAAAAAAAT0/gVEproLPitQ/s1600-h/SDC16161.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S5ovG0t94mI/AAAAAAAAAT0/gVEproLPitQ/s320/SDC16161.JPG" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;အစာပလာလံုလင္စြာျဖင့္ ။&nbsp;</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S5ovl2YTVtI/AAAAAAAAAUE/YlCbWfk7RI0/s1600-h/SDC16152.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S5ovl2YTVtI/AAAAAAAAAUE/YlCbWfk7RI0/s320/SDC16152.JPG" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">သံပုရာသီးက ေစ်းၾကီးတာေၾကာင့္ သံပုရည္ဘဲ ၀ယ္လာခဲ့တယ္။ ငရုတ္ေကာင္းမႈန္ ့ ၾကိဳက္ရင္ထည့္စားပါ။ငံျပာရည္ ။ ဒီငရုတ္သီးအရည္က ဘာလို ့ထားထားလဲ သိဘူးရယ္။</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S5ovWIU7wYI/AAAAAAAAAT8/PYoZ8fo5tFA/s1600-h/SDC16159.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S5ovWIU7wYI/AAAAAAAAAT8/PYoZ8fo5tFA/s320/SDC16159.JPG" /><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> </a></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;</span><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} - </style><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ေရမဟုတ္ဘူးေနာ္။ အအီေျပ အခ်ိဳရည္ေလး။</span> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;</span> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;</span> </div></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"> </span></div><div class="MsoNormal"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S5ov2OgAXFI/AAAAAAAAAUM/M_mRQAE1A-8/s1600-h/SDC16151.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S5ov2OgAXFI/AAAAAAAAAUM/M_mRQAE1A-8/s320/SDC16151.JPG" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S5owJt6EagI/AAAAAAAAAUU/ht5ce-p2nfs/s1600-h/SDC16150.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S5owJt6EagI/AAAAAAAAAUU/ht5ce-p2nfs/s320/SDC16150.JPG" /></a></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;</span><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> </div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">အိုးၾကီးၾကီးဘဲ။ မေလာက္မွာ မပူနဲ ့။</span> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;</span> </div></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Sect </style><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ရာသီဥတုက ေတာ္ေတာ္ေလးပူေနတာေၾကာင့္ တစ္ခုခု လုပ္စားရေအာင္ ဆိုတာနဲ ့ ဒီေန ့ရံုးမွာ အားလံုးရဲ ့ သေဘာ တူညီခ်က္အရ မန္းေလးၾကာဇံခ်က္ ခ်က္စားၾကတယ္။ ထံုးစံအတိုင္းေပါ့။ အရမ္းစားေကာင္းတယ္။ ဘယ္လိုခ်က္လဲ မေမးနဲ ့ေနာ္။ သိဘူး။&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ရာသီဥတုကပူတယ္။ မန္းေလးၾကာဇံခ်က္ကလဲ ပူတယ္။ စားရတာ ေခြ်းေတြကို ရြဲလို ့။</span> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;</span> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">&nbsp;</span> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span> <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"> လက္စၾကီးတယ္ဘဲ ေျပာရမလား။ မေလာက္ငွမွာ အရမ္းေၾကာက္တာေၾကာင့္ အိုးၾကီးၾကီးနဲ ့ ၂လံုးေတာင္း ခ်က္ထားတယ္။ အခ်ိန္တန္ေတာ့လဲ ကုန္သြားတာဘဲေလ။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"></div>&nbsp; <span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"><o:p> </o:p></span> <div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"><o:p></o:p></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-2037035066996442548?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-79789248850711815022010-03-09T19:58:00.002+06:302010-03-09T20:02:14.005+06:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S5ZLTqLg8OI/AAAAAAAAATk/71wfXz4LFDA/s1600-h/SDC16105.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S5ZLTqLg8OI/AAAAAAAAATk/71wfXz4LFDA/s320/SDC16105.JPG" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S5ZLEMXHrwI/AAAAAAAAATc/oGEmzKc2Bvw/s1600-h/SDC16104.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S5ZLEMXHrwI/AAAAAAAAATc/oGEmzKc2Bvw/s320/SDC16104.JPG" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S5ZKzC3JfqI/AAAAAAAAATU/PL3uDdiPS0I/s1600-h/SDC16103.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S5ZKzC3JfqI/AAAAAAAAATU/PL3uDdiPS0I/s320/SDC16103.JPG" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S5ZKkEkO1aI/AAAAAAAAATM/J5LsYfmUpjM/s1600-h/SDC16102.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style></a></div><div class="MsoNormal"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S5ZKkEkO1aI/AAAAAAAAATM/J5LsYfmUpjM/s1600-h/SDC16102.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S5ZKkEkO1aI/AAAAAAAAATM/J5LsYfmUpjM/s320/SDC16102.JPG" /></a></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S5ZKkEkO1aI/AAAAAAAAATM/J5LsYfmUpjM/s1600-h/SDC16102.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><br /><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ဒီေန ့ ထမင္းအရမ္းစားေကာင္းတယ္။ စားေကာင္းတယ္ဆိုတာကလဲ ကြ်န္မခ်က္တာ မဟုတ္လို ့ေလ။ သူမ်ားေတြဘာခ်က္ေကြ်းေကြ်း အရမ္းစားေကာင္းတယ္။ ျပီးေတာ့ မစားရတာၾကာျပီျဖစ္တဲ့ ၾကက္သားနဲ ့ ဗူးသီး ကာလသားခ်က္ေလးေၾကာင့္ ထမင္းပိုျမိန္သြားတယ္။</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">တကယ္ေျပာတာ။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">မယံုရင္ လက္ေဆးျပီး ထမင္း၀င္စားသြားၾကည့္လိုက္ေနာ္။ လွ်ာလည္သြားမယ္။ ၾကည့္ရံုနဲ ့တင္ သိသာတယ္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">အဟတ္။</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ၾကက္သားဗူးသီး ကာလသားခ်က္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ၾကက္သားေၾကာ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ငါးသလဲထိုးဟင္း ( ဒီငါးသားေပါက္ေလးေတြက တစ္ခါတစ္ရံမွ ရတတ္တယ္)<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">တို ့စရာ မုန္ ့ညွင္း နဲ ့သခြားသီး။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-7978924885071181502?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-42319236340010730002010-03-05T17:40:00.002+06:302010-03-05T17:40:38.868+06:30ဒီေန ့ အဂၤလန္ကေန ျပန္လာမယ့္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို ေလဆိပ္မွာ သြားၾကိဳခဲ့ပါတယ္။ မေတြ ့ရတာလဲ ေတာ္ေတာ္ၾကာေနတာေၾကာင့္ ရွိေနတဲ့ အလုပ္ေတြကို ပစ္ထားခဲ့ျပီး ေလဆိပ္ကို ေရာက္ေအာင္သြားခဲ့ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းကို ကားေပၚေခၚတင္လာျပီး ေရာက္တတ္ရာရာေတြ ေျပာၾကနဲ ့ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလြန္းလွပါတယ္။<br /><br />သူငယ္ခ်င္းနဲ ့ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ စကားေျပာျပီး ျပန္မယ္ဆိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက အဂၤလန္ျပန္ လက္ေဆာင္ဆိုျပီး ေခ်ာကလက္ ၂ဗူး လက္ေဆာင္ေပးခဲ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ သူမ ေခ်ာကလက္မၾကိဳက္ပါဘူး။ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေခ်ာကလက္ကို ၾကိဳက္ေပမယ့္ သူမကေတာ့ အားလံုးနဲ ့ ဆန္ ့က်င္စြာ ေခ်ာကလက္ မၾကိဳက္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္းရဲ ့လက္ေဆာင္ ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ အားနာျပီး ယူခဲ့ရတယ္။<br /><br />ကားေပၚေရာက္ေတာ့ သူမအရင္ဆံုးေတြးေနမိတာ ဒီေခ်ာကလက္ ကိစၥ။ ေခ်ာကလက္ဗူးက အၾကီးၾကီးဘဲ။ ျပီးေတာ့ ၂ဗူးေတာင္မွဆိုေတာ့ ဘယ္သူ ့ကိုျပန္ေပးရမလဲ စဥ္းစားေနခဲ့မိတယ္။ ေနာက္ထပ္ သူငယ္ခ်င္းရဲ ့ ကေလးေလးက ေခ်ာကလက္ အရမ္းၾကိဳက္တာ သူမျပန္စဥ္းစားမိသြားျပီး အဲဒီကေလးေလးကိုဘဲ အခုလက္ေဆာင္ ရလာတဲ့ ေခ်ာကလက္ေလးကို ေပးေတာ့မယ္လို ့ စိတ္ေပါ့ပါးစြာ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။<br /><br />သူမကားကို ဂရုတစိုက္နဲ ့ေမာင္းလာခဲ့တယ္။ မီးပြိဳင့္တစ္ခုေရာက္ေတာ့ ကားလမ္းမေပၚမွာ ပန္းေတြလိုက္္ ေရာင္းေနတဲ့ ကေလးေလး၂ေယာက္ကို သူမေတြ ့ခဲ့တယ္။ ကားၾကိဳကားၾကားထဲမွာ ပန္းလိုက္ေရာင္းတာ တကယ္ေတာ့ အႏၱရာယ္ အရမ္းမ်ားလွပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို ့ကေတာ့ အႏၱရာယ္ဆိုတာကို ေမ့ထားျပီး ၀မ္းစာေရးအတြက္ ကားေတြဆီကို လိုက္ျပီး ပန္းေတြေရာင္းေနၾကတယ္။<br /><br />သူမ ပန္းေရာင္းတဲ့ ကေလးေလး၂ေယာက္ကို ၾကည့္ျပီး ျပန္စဥ္းစားမိတယ္။ သူမေဘးမွာ ပါေနတဲ့ ေခ်ာကလက္ဗူးၾကီး ၂ဗူးကို အဲဒီကေလးေတြကိုဘဲေပးလိုက္ေတာ့မယ္။ ပထမေပးမယ္လို ့စိတ္ကူးထားတဲ့ ကေလးေလးကေတာ့ မိဘေတြကခ်မ္းသာတယ္။ ဒီလိုတန္ဘိုးၾကီးတဲ့ ေခ်ာကလက္ကို ၀ယ္ေကြ်းဘို ့ မိဘေတြကလဲ တတ္ႏိုင္တယ္။ဒီကေလးေတြကေတာ့ ဒီလိုေခ်ာကလက္ကို သိပ္ျပီး စားဘူးမယ္မထင္တာေၾကာင့္ ရုတ္တရက္၀င္လာတဲ့ေစတနာနဲ ့ ကေလးေလးေတြကို လွမ္းေခၚျပီး ေခ်ာကလက္ဗူးကို ေပးလိုက္တယ္။<br /><br />ေခ်ာကလက္ဗူးလက္ခံရရွိတဲ့ ကေလးေလးေတြက အံ့ၾသတဲ့မ်က္ႏွာနဲ ့ သူမကို ၾကည့္ေနၾကတယ္။ ျပီးေတာ့ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို ့ေတာင္ ျပန္မေျပာျဖစ္ဘဲ ေရာင္းမကုန္ေသးတဲ့ ပန္းေတြနဲ ့ ကေလးႏွစ္ေယာက္က သူမနဲ ့ ေ၀းရာကို ထြက္သြားၾကတယ္။<br /><br />ေနာက္ေတာ့ လမ္းမၾကံဳတာနဲ ့ သူမ ဒီမီးပြိဳင့္ဘက္ကို မျဖတ္ျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ ဒီေန ့ေတာ့ အလုပ္အတြက္ လုပ္စရာရွိတာေၾကာင့္ သူမ ဒီမီးပြိဳင့္ေလးကို ျပန္ေရာက္လာပါတယ္။ မီးပိြဳင့္မိေနတုန္း ဘာရယ္မဟုတ္ ေခ်ာကလက္ေပးဘူးတဲ့ ကေလးႏွစ္ေယာက္ကို ျပန္သတိရလာတယ္။ ကေလးႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ကားၾကိဳကားၾကားထဲမွာ ပန္းေတြေရာင္းေနတယ္။<br /><br />ေနာက္ေတာ့ သူတို ့ပန္းေရာင္းရာကေန သူမဆီေရာက္လာတယ္။ သူမက ပန္မ၀ယ္ခ်င္တာေၾကာင့္ မသိသလိုဘဲေနလိုက္တယ္။ ဒီမွာတင္ ပန္းေရာင္းတဲ့ ကေလးေလးက သူမရဲ ့ ကားမွန္ကို ေခါက္လာတယ္။ သူမကလဲ ပန္းမ၀ယ္ဘူးလို ့လက္ဟန္ေျခဟန္နဲ ့ဘဲ ျပလိုက္ေပမယ့္ ခ်ထားတဲ့ ကားမွန္ကိုေတာ့ မခ်ေပးခဲ့ဘူး။ ေနာက္ေတာ့ မီးပိြဳင့္စိမ္းသြားတာနဲ ့ သူမကားေမာင္းလာခဲ့တယ္။ ကားေမာင္းေနရင္း ေနာက္ၾကည့္မွန္ကေန ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူမကားကို မ်က္စိတစ္ဆံုးလိုက္ၾကည့္ေနတဲ့ ကေလးေလးေတြကို ေတြ ့လိုက္ရတယ္။<br /><br />ဒီလိုနဲ ့ မီးပိြဳင့္ကို ျဖတ္ရတိုင္း ပန္းေရာင္းတဲ့ ကေလးေလးေတြက သူမဆီလာျပီး မွန္တံခါးေခါက္တယ္။ ေခ်ာကလက္ေပးထားတာ မမွတ္မိဘဲ ငါ့ကို ပန္းလာေရာင္းတယ္ဆိုျပီး စိတ္လဲေတာ္ေတာ္တိုလာမိတယ္။ စိတ္တိုတာနဲ ့တျပိဳင္နက္ ကားမွန္ကိုခ်ျပီး ပန္းမ၀ယ္ဘူးလို ့ေျပာေနတာ နားမလည္ဘူးလားလို ့ ခပ္ဆပ္ဆပ္ေလး ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။<br /><br />ဒီမွာတင္ ကေလးေလးႏွစ္ေယာက္က သူမ မထင္မွတ္တဲ့ အျပဳမႈကို လုပ္လိုက္တာေၾကာင့္ သူမေတာ္ေတာ္ အံ့ၾသသြားတယ္။ ကေလးေလးေတြကေျပာပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို ့ပန္းေရာင္းဘို ့လာတာ မဟုတ္ပါဘူးတဲ့။ ကြ်န္ေတာ္တို ့ကို ေခ်ာကလက္ေပးခဲ့တုန္းက ေပ်ာ္လြန္းလို ့ ေက်းဇူးတင္ စကားေတာင္ မေျပာခဲ့မိဘူး။ အိမ္မွာက်န္ခဲ့တဲ့ အငယ္ေလးေတြကို ေခ်ာကလက္ေကြ်းခ်င္လြန္းလို ့ အျမန္ျပန္သြားခဲ့တာ။ ေခ်ာကလက္စားတိုင္းလဲ အန္တီကို သတိရပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို ့ဘ၀မွာ အဲဒီေလာက္ေကာင္းတဲ့ ေခ်ာကလက္ တစ္ခါမွမစားဘူးပါဘူး။ ဒီေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို ့ကို ေခ်ာကလက္ေပးခဲ့တဲ့ အန္တီကို ေန ့တိုင္း ေစာင့္ခဲ့တယ္။ ေက်းဇူးတင္စကားလဲေျပာခ်င္တယ္။ ျပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို ့ကုိယ္တိုင္ လုပ္ထားတဲ့ ဒီပန္းေလးေတြကို လက္ေဆာင္ အျဖစ္ ျပန္ေပးခ်င္လြန္းလို ့ မွန္ေခါက္မိတာပါတဲ့။<br /><br />အဲဒီကေလးစကားကိုၾကားျပီး သူမေတာ္ေတာ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားခဲ့တယ္။ ကေလးေလးေတြအေပၚမွာ အထင္မွားခဲ့မိတာလဲ ေတာ္ေတာ္ ေနာင္တရသြားခဲ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကေလးေလးေတြ ကမ္းေပးတဲ့ စံပယ္ပန္း ၅ကုံးကိုယူျပီး သူမ အဲဒီမီးပိြဳင့္ကေန ထြက္လာခဲ့မိတယ္။<br /><br />အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ကေလးေတြေပးတဲ့ စံပယ္ပန္းကို ဘုရားမွာျပန္လွဴခဲ့မိတယ္။ ကေလးေတြကိုလဲ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ခဲ့ရတယ္။<br /><br /><br /><br />ကြ်န္မတို ့ရဲ ့လူ ့စိတ္ဆိုကလဲ ခက္သားဘဲေနာ္။ အျပင္ပန္းၾကည့္ျပီး ထင္ေယာင္ထင္မွား မွတ္ၾကတယ္။<br /><br />မရွိတဲ့သူမ်ား ကိုယ့္ဆီလာျပီဆို ေခ်းငွားေတာ့မယ္ထင္ေနၾကတယ္။<br /><br />မလွတဲ့သူဆို စုန္းကေ၀နဲ ့ ခိုင္းႏိႈင္းတတ္ၾကတယ္။<br /><br />လူတစ္ေယာက္ အ၀တ္အစား ၀တ္တာ စုတ္ျပတ္ေနတယ္ဆို လမ္းမွာေတြ ့ရင္ေတာင္ မေခၚခ်င္ၾကဘူး။<br />လူတစ္ေယာက္ရဲ ့အ၀တ္အစားကိုၾကည့္ျပီး အဲဒီ လူရဲ ့အတြင္းစိတ္ကို ဘယ္သူမွ မဖတ္ႏိုင္ပါဘူး။<br /><br />အာက်ယ္အာက်ယ္ေျပာတတ္တိုင္း ရိုင္းတယ္လို ့ထင္မိၾကတယ္။<br />ဒါေပမယ့္ အဲဒီလိုေျပာတတ္တဲ့ လူေတြရဲ ့အတြင္းစိတ္ေတြကို ကြ်န္မတို ့မဖတ္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။<br /><br />ေျပာင္ေခ်ာ္ေခ်ာ္ေျပာတတ္တဲ့ သူေတြကို ကြ်န္မတို ့စိတ္ထဲမွာ ဘာကိုမွ အေလးအနက္ မထားတဲ့ သူတစ္ေယာက္လို ့ <br />ကြ်န္မတို ့ထင္မိၾကတယ္။<br />ဒါေပမယ့္ အဲဒီလို ေျပာင္ေခ်ာ္ေခ်ာ္ေနတတ္တဲ့သူေတြရဲ အတြင္း့စိတ္ကို ကြ်န္မတို ့ မဖတ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။<br /><br />ဒီေတာ့ ကြ်န္မတို ့ေတြဟာ လူတိုင္းရဲ ့စိတ္ကို ဖတ္ႏိုင္ဘို ့ အမ်ာၾကီးၾကိဳးစားရဦးမွာပါ။<br /><br />ဖတ္ဘူးတဲ့ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာကတဆင့္ ဘာသာျပန္ တင္ေပးထားတာပါ။<br />ကြ်န္မဘာသာျပန္တာ ညံ့ေကာင္းညံ့ေနပါမယ္။ ဆီေလွ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆိုထားပါတယ္ရွင္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-4231923634001073000?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-44219448937946683262010-02-08T07:37:00.000+06:302010-02-08T07:37:28.604+06:30မေန ့က ျမန္မာျပည္က ေမာင္ေလးတစ္ေယာက္နဲ ့ စကားေတြ အမ်ားၾကီး ေျပာျဖစ္တယ္။ ေရာက္တတ္ရာရာေတြ ေျပာလိုက္ ရယ္လိုက္နဲ ့။ စကားေကာင္းေနတုန္း အဲဒီေမာင္ေလးက ရုတ္တရက္ မမသိလား သားသူငယ္ခ်င္းရဲ ့ ဂ်ီေတာ့မွာေလ မက္ေဆ့တင္ထားတယ္။ ဂ်ီေတာ့မွာ မက္ေဆ့တင္ထားတာ ဘာမ်ားထူးဆန္းလို ့လဲသားရယ္ဆိုေတာ့ ဟုတ္ေတာ့ဟုတ္တယ္။ မထူးဆန္းပါဘူး။ဒါေပမယ့္ အေတြးေကာင္း ေလးျဖစ္ေနလို ့တဲ့။<br /><br />ကဲေျပာပါဦး။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ အေတြးေကာင္းေနလို ့လဲဆိုေတာ့ သူ ့သူငယ္ခ်င္းတင္ထားတာက<br /><br />ေနာက္ဘ၀<br />ကိုရီးယားမွာ လူျဖစ္ခြင့္ရခဲ့ရင္ ရုပ္ရွင္မင္းသား<br />အဂၤလန္မွာ လူျဖစ္ခြင့္ရခဲ့ရင္ ေဘာလံုးသမား<br />ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လူျဖစ္ခြင့္ရခဲ့ရင္ လူၾကီးသား<br /><br />ျဖစ္ရပါေစတဲ့။<br /><br />ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး။ျပံဳးမိပါတယ္။ ကြ်န္မအိမ္ကိုစာလာဖတ္တဲ့သူေတြကေရာ ေနာက္ဘ၀အတြက္ ဘာေတြမ်ား ဆုေတာင္းထားလဲ။ ဆုေတာင္းထားတာရွိရင္ ေျပာျပပါလား။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-4421944893794668326?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-14623756468272069662010-02-06T09:36:00.001+06:302010-02-06T09:38:04.190+06:30ေဖေဖာ္၀ါရီလ ေရာက္လာျပီဆိုေတာ့ ေနရာတိုင္းမွာ ဗယ္လင္တိုင္းေဒးအတြက္ အမွတ္တရ ေတြျပင္ဆင္ေန ၾကပါတယ္။ အဲဒီိေန ့မွာ ခ်စ္သူကိုအေျဖေပးမယ္္။ အဲဒီေန ့မွာ ဘာေတြ၀တ္မယ္။ ဘယ္ကိုသြား မယ္။ ဘာလုပ္မယ္ ညာလုပ္မယ္နဲ ့ ဒီ အသံေတြဟာ ကြ်န္မတို ့ပတ္၀န္းက်င္မွာ မၾကားခ်င္မွ အဆံုးျဖစ္ေနတယ္။<br /><br />တကယ္ေတာ့ ဗယ္လင္တိုင္းေဒးဆိုတာက ျမန္မာေလာကမွာ ေပၚလာတာ သိပ္မၾကာေသးပါဘူး။ ျမန္မာ့ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈလဲ မဟုတ္ဘူး။ ျမန္မာေတြေခတ္မွီလာတာ၊ကမၻာနဲ ့ ရင္ေဘာင္တန္း လာတာ ၀မ္းသာစရာပါ။ <br /><br />ဂေရဂိုရီယံ ကမၻာသံုး ေနျပကၡဒိန္ရဲ ့<br />၄၅ ရက္ေျမာက္ေန႔ <br /><br />'ကေလာဒီယပ္စ္' ဆိုတဲ့<br />သေဘာမႀကီးျမတ္တဲ့ ပေဒသရာဇ္<br /><br />ဧကရာဇ္ဘုရင္ယုတ္ရဲ ့့အမိန္႔ကို လစ္လ်ဴေသြဖည္ၿပီး<br />ခ်စ္သူေတြကို တိတ္တဆိတ္ လက္ထပ္ေပးတဲ့<br /><br />တာနီၿမိဳ႕က စိန္ ့ဗယ္လင္တိုင္းဆိုတဲ့ေတာ္စင္ပုဂၢိဳလ္ႀကီး<br />ေရာမမွာ ႏိွပ္စက္ၿပီးေခါင္းျဖတ္ခံရတဲ့ေန႔ပါ <br /><br />သူတို႔ဟာသူတို႔ဂုဏ္ျပဳရင္ျပဳပါေစ။<br />ကြ်န္မတို ့နဲ ့ အေ၀းၾကီးပါ။<br /><br />ဒီဗယ္လင္တိုင္းေဒးအတြက္ ၾကိဳတင္ရင္ခုန္ေနရတယ္။ ကဒ္လွလွေလးေတြ၊ ႏွင္းဆီပန္းလွလွေလးေတြ၊ ေခ်ာကလက္ေတြ စတာေတြ ခ်စ္တဲ့သူေတြကို ေပးၾကတယ္။ အဲဒီေန ့ဆို လူငယ္ေတြက အုတ္အုတ္က်က္က်က္၊ လူလည္ေတြက ရႈပ္ရႈပ္ ယွက္ယွက္၊ လူလတ္ေတြက ကသုတ္ကယက္၊လူတတ္ေတြက ဘရုတ္ဘယက္နဲ ့ ေသခ်ာ နားမလည္ေသးတဲ့၊ ဒါမွမဟုတ္ ၾကားဘူးနား၀ျဖစ္ေနတဲ့၊ဒါမွမဟုတ္ ေခတ္မွီခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတဲ့၊ ဒါမွမဟုတ္ သူမ်ားေတြက ဗယ္လင္တိုင္းလို ့ လိုက္တိုင္း ေနၾကတဲ့ လူအခ်ိဳ ့က ဗယ္လင္တိုင္းေဒးကို ၾကိဳဆိုေနၾကတယ္။<br /><br />ကြ်န္မတို ့ေလးနက္စြာ ျပန္စဥ္းစားၾကမယ္။ ဒီဗယ္လင္တိုင္းေဒးမတိုင္ခင္ ကပ္ရက္ေန ့စြဲကဘာလဲ။ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၃ရက္ေန ့ပါ။ သခ်ာၤသေဘာအရ ၁၃ ျပီးမွ ၁၄ လာတာ။ သမိုင္းအရဆိုရင္လဲ ျမန္မာမွန္ရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက အရင္လာသင့္တယ္ ထင္ပါတယ္။<br /><br />လြန္ခဲ့ေသာ ၉၄ႏွစ္အခ်ိန္တုန္းက ေဆာင္းအကုန္ေႏြအကူး ေအးျမတဲ့ ေလေတြတိုက္ေနတဲ့ စေနေန ့မနက္ ေစာေစာပိုင္းမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံအထက္ပိုင္း မေကြးခရိုင္၊ နတ္ေမာက္ျမိဳ ့မွာ ထိန္လင္းဆိုတဲ့ ကေလးေလး တစ္ေယာက္ကို ေမြးဖြားလာခဲ့တယ္။ အဲဒီထိန္လင္းဆိုတဲ့ကေလးေလးက အသက္ၾကီးလာေတာ့ စာေပကို ခ်စ္တယ္။ အမွန္တရားကိုခ်စ္တယ္။ ခ်စ္သူကိုခ်စ္တယ္။ ရင္ေသြးေတြကိုခ်စ္တယ္။အဲဒါေတြအားလံုးထက္ သူေနတဲ့တိုင္းျပည္ကို ပိုခ်စ္တယ္။ <br /><br />ေယာက်္ားေကာင္းတို႔ရဲ ့သတၲိ၊ေယာက်္ားေကာင္းတို႔ရဲ ့သမာဓိ၊ ေယာက်္ားေကာင္းတို႔ရဲ ့ သီလ၊ေယာက်္ားေကာင္းတို႔ရဲ ့စာဂ၊ ေယာက်္ားေကာင္းတို႔ရဲ့ သိကၡာ၊ ေယာက်္ား ေကာင္းတို႔ရဲ ့ ပညာ၊ေယာက်္ားေကာင္းတို႔ရဲ ့သစၥာ၊သူ႔မွာ အားလံုးျပည့္စံုေနတယ္။ <br /><br />တိုင္းျပည္ လြတ္လပ္ ေရးရေအာင္ ေန ့မအား ညမနား အလုပ္ေတြလုပ္ခဲ့တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဘာေတြလုပ္သြားလဲ။ ဘာေတြေကာင္းခဲ့လဲ။ ေနာက္ဆံုးခ်ိန္ထိ တိုင္းျပည္ကို ဘယ္လိုေပးဆပ္သြားလဲဆိုတာ ျမန္မာမွန္ရင္ အားလံုးသိပါတယ္။<br /><br />ေယာက်ာၤးေကာင္းတစ္ေယာက္၊ဖခင္ေကာင္းတစ္ေယာက္၊အေၾကြေစာခဲ့တဲ့ ၾကယ္တစ္ပြင့္ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ ့ လြတ္လပ္ေရး ဖခင္ၾကီး၊ မ်ိဳးခ်စ္အာဇာနည္ သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္ရဲ ့ ေမြးေန ့ကို ေမ့ေနတာ အရမ္းရင္နာစရာ ေကာင္းပါတယ္။<br /><br />ငယ္ငယ္တုန္းက စာထဲမွာ သင္ခဲ့ရတဲ့ အခုခ်ိန္ထိ မွတ္မိေနေသးတဲ့ ကဗ်ာေလးကို ျပန္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။<br />ေဖေဖၚဝါရီဆယ့္သံုးမွာဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႔ပါ။<br />တေထာင့္ကိုးရာတဆယ့္ငါး၊ေရွ ့ေနဦးဖာ သား။<br />ဇာတိနတ္ေမာက္ မေကြးခရိုင္၊သိၾကမ်ားခုတိုင္။<br />ႀကံ႕ႀကံ႕ခိုင္တဲ့ဇာနည္ဖြား၊မိခင္ေဒၚစု သား <br /><br /><br />အခုေတာ့<br />ကိုယ္နဲ႔ ဘာမွမဆိုင္တဲ့အီတလီက သူေတာ္စင္ကိုသူတို႔ဟာသူတို႔ ဂုဏ္ျပဳၾကရာကျဖစ္လာတဲ့ 'ဗယ္လင္တိုင္းေန႔' ဆိုတာထက္ <br /><br />အဲဒီေန႔မတိုင္ခင္ တစ္ေန႔ဟာ (ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၃ရက္ေန ့ဟာ) ကြ်န္မတို ့ေတြအတြက္ ပိုၿပီး ေလးနက္ျပန္႔က်ယ္တဲ့ အဓိပၸာယ္ရိွေနတဲ့ ေန ့ေလးတစ္ေန ့ပါ။<br /><br />ေလာကမွာ အေရးအၾကီးဆုံးက အေရးမၾကီးတာေတြကုိအေရးတၾကီးမလုပ္မိေစဖုိ႔ပါ။<br /><br />ကြ်န္မ ႏိုင္ငံေရး လံုး၀မလုပ္ပါ။ ႏိုင္ငံေရးအေၾကာင္းလဲ စိတ္၀င္စားတဲ့အထဲမွာ မပါဘူးလို ့ေျပာလို ့ရတဲ့ ရုံးနဲ ့အိမ္ ၊ အိမ္နဲ ့ရံုး အခ်ိန္ကုန္ေနတတ္တဲ့ ရုန္းကန္ေနရတဲ့ သာမန္ မိန္းမတစ္ေယာက္ပါ။ ဒီပို ့စ္က ၾကံဳတိုင္းရြာလို ့ေခၚတဲ့ ဆိုက္တစ္ခုမွာ ေမာင္ေလးတစ္ေယာက္တင္ထားတဲ့ ကဗ်ာေလးကို ကြ်န္မကေန ျပန္ျပီး အက်ယ္ခ်ဲ ့ထားတာပါ။<br /><br />တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္ အျမင္ခ်င္းလဲတူမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီပို ့စ္နဲ ့ပတ္သက္ျပီး ကိုယ္ထင္တာ ကိုယ္ေရးထားတာပါ။ ဘေလာ့ဂါတစ္ေယာက္ေျပာဘူးတဲ့စကားအတိုင္း လြတ္လပ္စြာ ကြဲလြဲခြင့္ရွိပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-1462375646827206966?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-67770242474647900972010-02-03T17:16:00.000+06:302010-02-03T17:16:41.988+06:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S2lTIppt8NI/AAAAAAAAATE/F5FVtujW1Zg/s1600-h/SDC15702.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S2lTIppt8NI/AAAAAAAAATE/F5FVtujW1Zg/s320/SDC15702.JPG" width="240" /></a></div><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> <br /><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">မနက္ အိပ္ယာႏိုးတာနဲ ့ ဘာစားရမွန္းမသိဘူး။ အိပ္ယာထက္မွာ ေတြးရင္း လွိမ့္ရင္း စဥ္းစားရင္းနဲ ့ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေစ်းနားမွာ တိုရွည္ သြား၀ယ္စားမယ္ဆိုျပီး ထလိုက္တယ္။ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ကြ်န္မရဲ ့မနက္စာက သီးသန္ ့ရယ္လို ့ေတာ့ မရွိဘူး။ မနက္ဆို ဘာစားရမွ ညာစားရမွ မရွိဘူး။ ၾကံဳသလို စားလိုက္တာဘဲ။ ကြ်န္မက ကုလားအစားအစာၾကိဳက္ပါတယ္။ တရုတ္အစားအစာလဲ မေရွာင္ပါဘူး။ ျမန္မာအစား အစာဆိုလဲ လာထား စားမွာဘဲ။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ခုေတာ့ အိမ္လာလည္တဲ့သူေတြကို တိုရွည္နဲ ့ဘဲ ဧည့္ခံလိုက္ပါတယ္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-6777024247464790097?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-3621118432148024152010-01-31T11:55:00.002+06:302010-01-31T11:55:03.798+06:30စားပြဲေပၚက ဖိတ္စာကို ၾကည့္ျပီး သြားရင္ေကာင္းမလား မသြားရင္ ေကာင္းမလား ေတာ္ေတာ္စဥ္းစားယူလိုက္ ရတယ္။ သူငယ္ခ်င္းအရင္းေခါက္ေခါက္ရဲ ့ ေမြးေန ့ဆိုေတာ့ သြားရမွာေပါ့။ အရမ္းလဲ ရင္းႏွီးေနေတာ့ ေမြးေန ့ လက္ေဆာင္ကလဲ သူမ်ားထက္ထူးမွ။ ဒီလိုနဲ ့ ေမြးေန ့လက္ေဆာင္ေပးဘို ့ ကုန္တိုက္တစ္ခြင္ျပဲျပဲစင္ ေအာင္ ေျခေညာင္းေလာက္ေအာင္ ရွာပံုေတာ္ဖြင့္လိုက္ရတယ္။ ေနာက္ေတာ့လဲ အရမ္းလွတဲ့ လက္ေဆာင္တစ္ခု၀ယ္္ ျဖစ္သြားတယ္။ <br /><br />ညေရာက္ေတာ့ ေမြးေန ့ပြဲကိုေရာက္သြားတယ္။ ျခံထဲမွာလဲ ေရာင္စံုမီးသီးေတြနဲ ့။ ဂုဏ္သေရရွိ အသိုင္းအ၀ိုင္း ဆိုေတာ့ လာတဲ့သူေတြကလဲ ထိပ္ထိပ္က်ဲေတြ။ ေနရာလြတ္ေတာင္မက်န္ေအာင္ လာတဲ့ဧည့္ပရိတ္သတ္ကလဲ မနည္းမေနာ။<br /><br />ေမြးေန ့ရွင္သူငယ္ခ်င္းေရာက္လာျပီး စားပြဲတစ္ခုစီေခၚသြားတယ္။ စားပြဲမွာေတာ့ အရင္ေရာက္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ေတာ့ရွိေနတယ္။ ေဘးတိုင္အေနအထားမို ့ သူ ့မ်က္ႏွာ သိပ္မျမင္ရဘူး။ ေနာက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ဆက္ေပးလို ့ ရင္းႏွီးခဲ့ရတယ္။<br /><br />ဘုရားေရ အဲဒီေယာက္က်ာၤးက ေတာ္ေတာ္ေခ်ာတယ္။ ေယာက်ာၤးေလးကိုေခ်ာတယ္ေျပာရင္ အေျခာက္္ ျဖစ္ေနဦးမယ္။ ခန္ ့တယ္ ေယာက္က်ာၤးပီသတယ္ေပါ့။ စကားေျပာလဲ အရမ္းေကာင္းတယ္။ သူ ့ရဲ ့လႈပ္ရွားမႈ ့ ေတြအကုန္လံုးက ရင္သတ္ရႈေမာဖြယ္ရာ။<br /><br />ေမြးေန ့က်င္းပခ်ိန္တစ္ခ်ိန္လံုး ကြ်န္မကိုပ်င္းေနမွာစိုးလို ့ သူကအေဖာ္လုပ္ေပးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ မထင္မွတ္ စြာနဲ ့ သူက ကြ်န္မလက္ကို လာကိုင္ပါေလေရာ။ ေနာက္ေတာ့ အဆင့္တိုးျပီး ကြ်န္မပါးကို အၾကင္နာေပးပါ ေလေရာ။ လူက ေလထဲကိုေျမာက္တတ္သြားတယ္။အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေနာက္ထပ္ ကြ်န္မသူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ က ဘယ္ကေနဘယ္လို ေရာက္လာလဲမသိဘူး။ ဟယ္ေတာ့ မိန္းမ ကဲေနတယ္ေပါ့ေလလို ့ ေျပာျပီး ကြ်န္မကို တြန္းလိုက္တယ္။<br /><br />သူငယ္ခ်င္းတြန္းတဲ့အရွိန္နဲ ့ ကြ်န္မ ကုတင္ေအာက္ျပဳတ္က်သြားတယ္။ ေနာက္မွသိလိုက္တာ ကြ်န္မ အိပ္မက္ မက္ေနတာကိုး…..။ အဟီးးးးးးးးးးး ရွက္လိုက္တာေနာ္။ အိပ္မက္ထဲက ကိုယ္ေတာ္လဲ ဘယ္ေရာက္သြားမွန္း မသိဘူး။ အျပင္မွာသာဆို ရွက္စရာၾကီးေနာ္။ အခုေတာ့ ကြ်န္မတစ္ေယာက္ထဲ ျပံဳးရင္း ေရျပန္ေသာက္ရင္း ျပန္အိပ္ရင္းနဲ ့ ……………………<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-362111843214802415?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-51879849573950772982010-01-26T23:46:00.002+06:302010-01-27T11:21:18.910+06:30ႏိုင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ လူမ်ိဳးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ယဥ္ေက်းမႈဆိုတာ ရွိၾကပါတယ္။ ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈ ရွိသလို ရိုးရာအ၀တ္အစားေတြလဲရွိၾကပါတယ္။<br /><br />ႏိုင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ရိုးရာ၀တ္စံုေတြ မ၀တ္ေတာ့သေလာက္ ပေပ်ာက္ေနၾကပါျပီ။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မတို ့ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားမွာ ရိုးရာ၀တ္စံု (လံုခ်ည္၊ပုဆိုး) မ်ားကို ယေန ့ထိ ၀တ္ဆင္ေနတာကို ေတြ ့ရပါတယ္။ <br /><br />ေခတ္ကာလ ေျပာင္းလဲလာတာနဲ ့အညီ ကြ်န္မတို ့ရဲ ့၀တ္စားဆင္ယဥ္မႈမွာလဲ ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းနဲ ့အညီ ေျပာင္းလဲလာတာကို ေတြ ့ရပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ရဲ ့၀တ္ပံုစားပံုကိုၾကည့္ျပီး အျပင္ပန္းကေန အကဲခက္လို ့ မရႏိုင္ပါဘူး။ <br /><br />ကြ်န္မရန္ကုန္ျပန္တုန္းကေပါ့။ ပထမဆံုးသြားျဖစ္တဲ့ေနရာကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာလူမ်ိဳးျဖစ္တာေၾကာင့္ ေရႊတိဂံုဘုရားကို အရင္ဆံုးသြားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ သြားတဲ့အခ်ိန္ကလဲ ည ၇း၃၀ ေလာက္ေတာ့ ရွိေနပါျပီ။ မိသားစုနဲ ့ သြားတာဆိုေတာ့ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ ့ ဘုရားဖူးရေအာင္ ညဘက္ကို သြားျဖစ္ခဲ့တာပါ။<br /><br />ဘုရားေပၚေရာက္ေတာ့ ေအးခ်မ္းလိုက္တာ။ လေရာင္ေအာက္မွာ ေရႊတိဂံုဘုရားၾကီးက သပၸာယ္လိုက္တာ။ <br />ဖူးလို ့ ေတာင္ မ၀ခ်င္ဘူး။ ကြ်န္မလဲ ေမြးနံေထာင့္မွာ ဘုရားရွိခိုး အာရံုျပဳေနတုန္း ေဘးနားမွာ အင္မတန္မွ ေမႊးၾကိဳင္လြန္းတဲ့(လိုအပ္သည္ထက္ပိုေနတဲ့) ေရေမႊးနံ ့ေၾကာင့္ အာရံုတစ္ခ်က္ပ်ံ ့သြားတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေဘးနားမွာ ဘုရားကို ရွိခိုးလို ့ မရေလာက္ေအာင္ တြတ္ထိုးေနတဲ့ အသံေတြေၾကာင့္ ကြ်န္မ ဘယ္လိုမွ ဘုရား အာရံုျပဳလို ့မရေတာ့ပါဘူး။ <br /><br />အာရံုျပဳလို ့ မရေတာ့တာေၾကာင့္ ဦး ၃ၾကိမ္ခ်ျပီး ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး။ ကြ်န္မေဘးနားမွာ လာျပီးဘုရား၀တ္ျပဳတဲ့ အလြန္အက်ဴးေရေမႊးေတြ သံုးတာ ဘယ္သူလဲလို ့ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေခတ္ေရွ ့ေျပးေနတဲ့ ေကာင္မေလးနဲ ့ေကာင္ေလးပါ။ ေကာင္မေလးက ဘယ္ေလာက္ထိေတာင္ ေခတ္ေရွ ့ေျပး ေနလဲဆိုေတာ့ ၀တ္ထားတာက ဂ်င္းေဘာင္းဘီ ခ်က္ျပဳတ္နဲ ့။ အေပၚက ၀တ္ထားတာက တင္းၾကပ္လြန္းတဲ့ တီရွပ္အက်ီ ၤ ခါးတို။ ထိုင္ေနတာကေတာ့ ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္ေပၚမွာ။ ေကာင္မေလးရဲ ့ေဘာင္းဘီခ်က္ျပဳတ္က<br />ေနာက္ကေနၾကည့္လိုက္ေတာ့ အတြင္းသားေတြက ေတာ္ေတာ္ကိုေပၚေနျပီ။ <br /><br />ေဘာင္းဘီကို ခုေခတ္ေကာင္မေလးေတြ အ၀တ္မ်ားလာတယ္။ ကြ်န္မကိုယ္တိုင္အပါအ၀င္ေပါ့။ ေဘာင္းဘီ၀တ္ ရတာ ပိုျပီးလံုျခံဳတယ္။ ပိုျပီး သက္ေတာင့္သက္သာရွိပါတယ္။ ကြ်န္မဆို သိပ္ၾကိဳက္တာ ေဘာင္းဘီ၀တ္ရတာ။<br /><br />ဒါေပမယ့္ ဘယ္ေလာက္ဘဲ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ့ အ၀တ္အစားဘဲ ျဖစ္ေနပါေစ။ ၀တ္သင့္တဲ့ေနရာမွာ ၀တ္သင့္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ၀တ္တာ ပိုေကာင္းမယ္လို ့ထင္ပါတယ္။ <br /><br />ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ ့အထြဋ္အျမတ္ထားရာ ဘုရားေက်ာင္းကန္ေတြမွာေတာ့ ေဘာင္းဘီမ၀တ္ေစခ်င္ဘူး။ ရိုးရာ၀တ္စံုကို လံုလံုျခံဳျခံဳ၀တ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ေခတ္မွီတယ္ဆိုတာကလဲ သူ ့ေနရာနဲ ့သူက အေကာင္းဆံုးပါဘဲ။ ကုိယ္ေၾကာင့္ အျခားသူေတြ အားရံုမေနာက္ေစခ်င္လို ့ပါ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-5187984957395077298?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-19785069837728465472010-01-23T09:59:00.002+06:302010-01-23T13:14:25.301+06:30ခြင့္ရလို ့ျမန္မာႏိုင္ငံကို အေပ်ာ္ေတြမ်ားစြာနဲ ့ ျပန္သြားခဲ့ပါတယ္။ ျပန္ေရာက္တယ္ဆိုရင္ဘဲ လုပ္စရာအလုပ္ေတြက မ်ားမွမ်ားဘဲ။ ပထမဆံုးလုပ္ရတာက လူၾကံဳေပးခိုင္းလိုက္တဲ့ ပစၥည္းေတြ လက္ေဆာင္ေတြကို အခ်ိန္မွီ သြားေပးရတာ။ ျပီးေတာ့ ျပန္မယ့္ ရက္ မွာ ဘာေတြျပန္ထည့္ေပးဦးမလဲလို ့ ေမးျပီး ျပန္မယ့္ေန ့ကိုေျပာ၊ ဆက္သြယ္ရမယ့္ဖုန္းနံပါတ္၊အိမ္လိပ္စာေတြ ေပးျပီးတဲ့အခါမွာ တာ၀န္တစ္ခုျပီးသြားသလိုစိတ္ခ်မ္းသာသြားတယ္။ <br /><br />ေနာက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ား (မူလတန္းကတည္းက တြဲလာတဲ့သူေတြ) နဲ ့တစ္ေနရာရာကို ခရီးထြက္မယ္ဆိုျပီး တိုင္ပင္ ၾကတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြကလဲ စံုစံုလင္လင္ရွိေနေတာ့ သြားခ်င္တဲ့ေနရာေတြက မ်ားေနတယ္။ တစ္ေယာက္ တစ္ေပါက္နဲ ့ သြားခ်င္တဲ့ေနရာေတြကို A4 စာရြက္နဲ ့ခ်ေရးလိုက္တာ စာရြက္ေတာင္ မေလာက္ခ်င္ဘူး။<br /><br />ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေနရာ ၄ခုကို ေရြးလိုက္တယ္။ ပထမကေတာ့ ေဆာင္းရာသီရဲ ့ ခရီးသြားဖက္ရွင္လို ့ေျပာလို ့ရတဲ့ က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရားဖူးသြားဘုိ ့ကို ေရြးျခယ္လိုက္တယ္။ က်ိဳက္ထီးရိုးသြားမယ္ဆိုေတာ့ အားလံုးက သေဘာတူ ၾကတယ္။ ကြ်န္မတို ့သူငယ္ခ်င္းေတြက ဘယ္ေနရာသြားသြား သြားလို ့ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရားကို ဖူးမယ္လို ့ဆိုလိုက္တိုင္း အျမဲမသြားျဖစ္ဘူး။ တစ္ခုခုက ကိုးလို ့ကန္ ့လန္ ့နဲ ့ အျမဲ ပ်က္ခဲ့ရတယ္။<br /><br />ဒီတစ္ခါေတာ့ ဘယ္လိုမွ မပ်က္ေစရဘူးဆိုျပီး အားလံုးသေဘာတူခဲ့ၾကပါတယ္။ <br /><br />၉ရက္ေန ့မွာေတာ့ လမ္းမွာစားေသာက္ဘို ့ ခ်က္ျပဳတ္ေၾကာ္ေလွာ္ၾကပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ကြ်န္မတို ့ မိသားစုေတြ ခရီးသြားရင္ အျပင္အစားအစာ ၀ယ္စားခဲပါတယ္။ ကြ်န္မတို ့မိသားစုက အခ်ိဳမႈန္ ့ ေတာ္ေတာ္ ေၾကာက္တယ္။ ထမင္းဆိုင္က အစားအစာေတြက မ်ားေသာအားျဖင့္ အခ်ိဳမႈန္ ့အရမ္းသံုးတာေၾကာင့္ ေတာ္ရံုမစားျဖစ္ေတာ့တာ။ အခုလဲ လမ္းမွာစားဘို ့ ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္တယ္။ ၾကက္သားေၾကာ္တယ္။ ျပီးေတာ့ ပုဇြန္ေျခာက္ေၾကာ္တယ္။ သရက္သီးသနပ္ပါတယ္။ မုန္ ့ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားပါတယ္။<br /><br />ဒီဇင္ဘာရဲ ့ ၁၀ရက္ေန ့ မနက္ ၄း၃၀ မွာ ကြ်န္မတို ့အိမ္ကေန စုျပီးထြက္ၾကတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား လာအိပ္ၾကတယ္။ လာမအိပ္ႏိုင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းအခ်ိဳ ့ကိုေတာ့ လမ္းမွာ ၀င္ေခၚသြားရတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့မေတြ ့တာ ၾကာေနေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္ စကားလုေျပာေနရတာ အသံက တစ္ေျဖးေျဖးက်ယ္လာတယ္။ ေမေမက မနက္ခရီးသြားရမယ္ အိပ္ေတာ့ ေခါင္းမူးမယ္ ဘာညာနဲ ့ လာေျပာမွဘဲ အိပ္ဘို ့ သတိရေတာ့တယ္။<br /><br />ကြ်န္မရဲ ့အခန္းေသးေသးေလးထဲမွာ သူငယ္ခ်င္း ၁၀ေယာက္ေလာက္နဲ ့ ငပိသိပ္ ငါးခ်ဥ္သိပ္ အိပ္ခဲ့ရတယ္။ မနက္ ၃း၃၀က်ေတာ့ ေမေမလာႏိႈးတယ္။ ျပင္ေတာ့ဆင္ေတာ့တဲ့။ အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ ့ ျပင္ဆင္သံေတြၾကားေပမယ့္ ကြ်န္မက မထျဖစ္ေသးဘူး။ အိပ္ယာထက္မွာ ႏွပ္ေနေသးတယ္။ အားလံုးျပီးမွ ကြ်န္မထတယ္။ အစာေျပစားရင္း စတင္ခရီးထြက္ခဲ့တယ္။<br /><br />လူက အားလံုးေပါင္း ၁၄ေယာက္ဆိုေတာ့ ကားက တစ္စီးနဲ ့လံုး၀ မေလာက္ဘူး။ ပထမေတာ့ ကား ၃စီးနဲ ့ သြားမယ္လို ့ စီစဥ္ထားေပမယ့္ တစ္လံုးထဲ တစ္စီးထဲ သြားခ်င္တာေၾကာင့္ လိုင္းေအ့ကားကို ငွားလိုက္ရတယ္။မနက္ေစာေစာမွာ ကားေပၚပစၥည္းတင္ျပီး လူစံုတာနဲ ့သတ္မွတ္ထားတဲ့ ၄း၃၀မွာ စတင္ျပီး ကားထြက္ခဲ့တယ္။ ဘုရားေရ အရမ္းခ်မ္းတာဘဲ။ ခ်မ္းခ်မ္းနဲ ့တစ္ေယာက္တစ္ေယာက္ ပူးထိုင္လိုက္တာ ပုရြက္ဆိတ္ေတြ အစာမွာ အံုခဲေနတဲ့အတိုင္းဘဲ။ သူငယ္ခ်င္းေတြကို လမ္းမွာ၀င္ေခၚၾကတယ္။ ရန္ကုန္ ပဲခူး လမ္းက အရင္ကထက္စာရင္ ေတာ္ေတာ္ေလးေကာင္းေနပါျပီ။ ပဲခူး ေရႊခရားၾကီးမွာ လက္ဘက္ရည္၀င္ေသာက္လိုက္တယ္။ ေသာက္လို ့ ေကာင္းသားဘဲ။<br /><br />စားေသာက္ျပီးခရီးဆက္ၾကေတာ့ ကားကို ေျဖးေျဖးေမာင္းဘို ့ကြ်န္မေျပာလိုက္တယ္။ ကားက အရမ္းေမာင္းေတာ့ ေလေတြအရမ္းတိုက္ အရမ္းကိုခ်မ္းလို ့ပါ။ ေနေလးနည္းနည္းပြင့္လာေတာ့ ကြ်န္မတို ့ က်ယ္က်ယ္ျပန္ ့ျပန္ ့ ထိုင္လို ့ရသြားတယ္။ အဲဒိအခ်ိန္မွာ သူငယ္ခ်င္းက ဖဲထုတ္ပါတယ္။ ဖဲရိုက္ၾကမယ္တ့ဲ။ အားလံုးကလဲ ၀ါသနာမပါရွာဘူးေလ ေဟးးးးးးးးးးးးးးး ဆိုျပီး သေဘာတူၾကတယ္။ကားေနာက္ခန္းမွာ တစ္လမ္းလံုးဖဲရိုက္ျပီး ခရီးဆက္ခဲ့တယ္။ <br /><br />မနက္ ၁၁း၄၅ ေလာက္မွာကင္ပြန္းစခန္းကို စေရာက္တယ္။ ကြန္မအပါအ၀င္ အားလံုးက ေျခလွ်င္ဘဲတတ္မယ္ လို ့ သေဘာတူခဲ့ပါတယ္။ ကားလမ္းကေန လံုး၀ မတတ္ခ်င္ပါဘူး။ ေတာေတာင္ သဘာ၀အလွကို ခံစားျပီးမွ က်ိဳက္ထီးရိုး ဘုရားဖူးရတာ ပိုေကာင္းတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကားလမ္းနဲ ့တတ္တဲ့သူေတြက ပိုမ်ားေနပါတယ္။ အနည္းစုကဘဲ ေျခလွ်င္ တတ္ၾကတယ္။<br /><br />ေရေျမွာင္ၾကီးစခန္းမွာ ခနနားျပီး ကြ်န္မတို ့ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္စေနာက္ျပီး ခရီးဆက္ၾကတယ္။ စေနာက္တယ္ ဆုိေပမယ့္ တရားလြန္ ဘယ္သူမွ မစေနာက္ၾကဘူး။ နတ္ၾကီးတယ္လို ့ ငယ္ငယ္ကတည္းက ၾကားဘူးေနတာေၾကာင့္ပါ။<br /><br />ေဆာင္းတြင္းတတ္ရလို ့လားမသိဘူး အရမ္းေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္။ေမာလာရင္လဲ ခဏနား ျပီးမွ ခရီးဆက္ဆိုေတာ့ သိပ္မေမာလိုက္ဘူး။ ျမဴခိုးျမဴဆိုင္ေတြက က်ိဳက္ထီးရိုးေတာင္တန္းေတြကို ရစ္ေခြေနေတာ့ အရမ္းကို ကဗ်ာ ဆန္ေနတယ္။ အိပ္မက္ထဲလမ္းေလွ်ာက္ေနရသလိုပါဘဲ။ ေတာင္ထိပ္ပိုင္းေရာက္လာေတာ့ အေအးဓါတ္က ပိုသိသာလာတယ္။ ႏွင္းေတြလဲ အရမ္းကို က်လာတယ္။ ျမဴေတြလဲ အရမ္းဆိုင္းလာတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္ေတာင္ သိပ္သဲသဲကြဲကြဲ မျမင္ရေတာ့ဘူး။<br /><br />ေနာက္ေတာ့ ညအိပ္နားမယ့္ ေနရာမွာ ပစၥည္းေတြထားခဲ့ျပီး ရင္ျပင္ေတာ္ေပၚတတ္ျပီး ဘုရား၀တ္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ တစ္လမ္းလံုးပင္ပမ္းခဲ့သမွ် အေမာေျပသြားပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္ကေန ေဘးပတ္၀န္းက်င္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေတာင္တန္းပတ္ပတ္လည္နဲ ့လြမ္းေမာစရာ သဘာ၀ ပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင့္ လြမ္းေတာင္ လြမ္းသြားတယ္။ အားတင္းထားတယ္။ ခ်စ္သူျပန္လာရင္လဲ ခ်စ္သူနဲ ့က်ိဳက္ထီးရိုးသြားမယ္လို ့။<br />း)<br /><br />ညေနပိုင္းက ပိုလွပါတယ္။ ေန၀င္ကာနီး အလွက ေတာ္ေတာ္လွပါတယ္။ ညပိုင္းလဲလွပါတယ္။ ေရႊေရာင္ေတြ ၀င္းအိေနတဲ့ တန္ခိုးၾကီးလွတဲ့ က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရားၾကီးကလဲ သိပ္ျပီး သပ္ပယ္လွပါတယ္။ ဖူးလို ့ကို မ၀ႏိုင္ပါဘူး။ ညပိုင္းမွာ တရားထိုင္ရတာ ခ်မ္းေအးလွေပမယ့္ တိတ္ဆိတ္လြန္းတာေၾကာင့္ စိတ္ကို တည္ျငိမ္ေစပါတယ္။ ဘုရားရွိခိုးအမွ်ေ၀ျပီး ခ်စ္သူကိုလဲ <br />ေမတၱာပို ့လိုက္ေသးတယ္။<br /><br />မနက္ေစာေစာထျပီးဆြမ္းကပ္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ မ်ားျပားလွတဲ့ဆြမ္းခြက္ေတြေၾကာင့္ ကြ်န္မတို ့ေတာ္ေတာ္ ေနာက္က် ေနမွန္းေဖာ္ျပေနသလိုလို။ ၁၀း၀၀နာရီေလာက္မွာ ပတ္လည္မွာရွိတဲ့ဘုရားေတြလိုက္ဖူးၾကတယ္။ ညေနေအးေတာ့ သဘာ၀အလွေတြေငးေမာခံစားတယ္။ အိမ္ကထည့္ေပးလိုက္တာေတြ အားမနာတမ္းစား ၾကတယ္။ ညဘက္ေရာက္ေတာ့ ဘုရား၀တ္ျပဳတယ္။<br /><br />၁၂ရက္ေန ့မနက္ေစာေစာမွာေတာ ့ အားလံုးေပွ်ာ္ရႊင္စြာနဲ ့ ေဘးကင္းစြာ ေနရပ္ကို ျပန္ေရာက္လာပါတယ္။ ထူးျခားခ်က္က သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ သြားမယ္လို ့စိတ္ကူးတိုင္း အျမဲပ်က္ခဲ့ရတဲ့ က်ိဳက္ထီးရိုးဆံေတာ္ရွင္ဘုရားၾကီး ကို အားရပါးရ မပ်က္မကြက္ ဖူးခဲ့ရတယ္။ အျပန္မွာေတာ့ က်ိဳက္ထိုက ယိုစံုေတြ၀ယ္လာခဲ့တယ္။ ၀ယ္လာတာ မ်ားသလို ကြ်န္မတို ့အျမည္းအေနနဲ ့ႏိႈက္စား ခဲ့တာလဲ ဆိုင္ရွင္အရင္းမျပဳတ္ရံုတမည္ပါဘဲ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-1978506983772846547?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-75947050400300859922010-01-18T16:45:00.001+06:302010-01-18T16:49:16.879+06:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S1Q1jtiDwQI/AAAAAAAAASE/3riB-jsSiC0/s1600-h/SDC15465.1.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/S1Q1jtiDwQI/AAAAAAAAASE/3riB-jsSiC0/s320/SDC15465.1.JPG" /></a><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> <br /><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ေက်ာပိုးအိတ္ေလး ျပန္လာပါျပီရွင္။ ျမန္မာျပည္မွေနရတဲ့ရက္ေတြက အရမ္းကို ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္။ စားလိုက္ရတဲ့ ျမန္မာအစားစားေတြက ခုဆို ေတာ္ေတာ္ေလး ျပန္၀ေနပါျပီ။<o:p></o:p></span><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ျမန္မာျပည္မွာ အင္တာနက္တတ္ရတာ အရမ္းစိတ္ညစ္ဘို ့ေကာင္းပါတယ္။ ခုေတာ့ အလြန္လွ်င္ျမန္တဲ့ႏႈန္းနဲ ့ အားလံုးကို လိုက္ႏႈတ္ဆက္ေနပါျပီ။<o:p></o:p></span><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">အားလံုးဘဲ မဂၤလာႏွစ္သစ္ျဖစ္ပါေစလို ့ ေက်ာပိုးအိတ္မွ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္။<o:p></o:p></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-7594705040030085992?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-69575419601357372702009-12-08T14:05:00.003+06:302010-03-09T19:43:59.841+06:30ျမန္မာျပည္ၾကီးကို ေခ်ာေမာစြာနဲ ့ျပန္လည္ ေရာက္ရွိသြားခဲ့ပါျပီ။<br /><br />အိမ္ျပန္လမ္းတေလွ်ာက္ အရာရာဟာ ပိုႏြမ္းေနသလိုဘဲ။လူေတြပိုရႈပ္ေနတယ္။ စည္းကမ္းေတြပိုမဲ့လာ သလားမသိေတာ့ပါဘူး။<br /><br />အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ရင္ထဲမွာ ေႏြးေထြးလို ့ေနပါတယ္။ မိသားစုထမင္းလက္ဆံု စားရတယ္(တစ္ေယာက္ထဲ ထမင္းေအး ဟင္းေအး စားေနရတာေလ ဒီမွာက) ။သူငယ္ခ်င္းေတြ လာေတြ ့တယ္။ အမ်ိဳးေတြ လာတယ္ (တကယ္ေတာ့ ဘာပါလာလဲ လာေခ်ာင္းတာပါ)။<br /><br />အိမ္ျခံထဲကို ကား၀င္လိုက္တယ္ဆိုရင္ဘဲ အရင္ဆံုးသတိထားမိတာ မုန္ ့ဟင္းခါးအနံ ့ပါ။ အရမ္းကို ေမႊးၾကိဳင္ ေနတယ္။ ဒီေတာ့ အစားငမ္းတဲ့ ေက်ာပိုးအိတ္တစ္ေယာက္ ဘာပစၥည္းမွေတာင္ မခ်ႏိုင္ဘဲ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ တန္း၀င္သြားတယ္။ စစခ်င္းစားမယ္ဆိုေတာ့ ေမေမက ေရအရင္ေသာက္တဲ့။ လက္ေဆးျပီးမွစားတဲ့။ ေမေမေျပာတဲ့စကားထဲမွာ လက္ေဆးတာဘဲ လုပ္မိတယ္။ ေရေသာက္လိုက္ရင္ မုန္ ့ဟင္းခါး ဘယ္စားႏိုင္ပါေတာ့္မလဲေနာ္။<br /><br />စားရတာ အရမ္းကိုေကာင္းပါတယ္။ ေက်ာပိုးအိတ္ရဲ ့အမက ဟင္းခ်က္သိပ္ေတာ္တယ္။ ေက်ာပိုးအိတ္အၾကိဳက္ ညွပ္ေခါက္ဆြဲရယ္၊ ပဲေသြး(အခိ်ဳ ့ကဘဲေသြးလို ့ေခၚတယ္) နံနံပင္၊ သံပုရာသီး၊ငရုတ္သီးမႈန္ ့၊အီၾကာေကြးနဲ ့စား လိုက္တာ ေဟာတစ္ပန္းကန္ ေဟာတစ္ပန္းကန္ပါဘဲ။ ေမေမကေဘးနားကၾကည့္ျပီး အီသီယိုးပီးယားက ျပန္လာတာ ၾကေနတာဘဲတဲ့။<br /><br />စားျပီးေတာ့မွဘဲ က်န္တဲ့လုပ္စရာေတြ ဆက္လုပ္ရေတာ့တယ္။ ဗိုက္ကလဲတင္းျပီဆိုေတာ့ အလုပ္က ျပန္လုပ္ႏိုင္ျပီေလ။ ေရမိုးခ်ိဳးျပီး သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းမ်ားအား ျပန္ေရာက္ေနေၾကာင္း သတင္းပို ့ျပီး အိပ္လိုက္တာ ည ၇း၀၀နာရီမွ ႏိုးတယ္။ ႏိုးတာကလဲ ႏိႈးလို ့မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ဟင္းနံ ့ရလို ့။ မုန္လာဥခ်ဥ္ဟင္းနံ ့က အိပ္ေနတဲ့ ေက်ာပိုးအိတ္ရဲ ့ႏွာေခါင္းထဲ တန္းမတ္စြာ ၀င္လာပါေလေရာ။<br /><br />ဒီေတာ့လဲ မထခ်င္ ထခ်င္နဲ ့ ထျပီး သမိုင္းေပးတာ၀န္အရ စားလိုက္ရေရာ။ မုန္လာဥခ်ဥ္ဟင္းရယ္၊ ငါးပိရည္ရယ္၊ တို ့စရာ ေတြရယ္၊ ၀က္သားဟင္းရယ္နဲ ့စားလိုက္တာ ေမေမလာထူမွဘဲ ထမင္း၀ိုင္းက ထႏိုင္ေတာ့တယ္။<br /><br />ဒီေန ့မနက္ေတာ့ ၀က္သားတုတ္ထိုးလုပ္စားၾကတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ လာအားေပးတာ ေပ်ာ္စရာၾကီး။ လုစားရတာ ပိုေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္။ ျပီးေတာ့ ဘာပါလဲ ညာပါလဲနဲ ့ တစ္အိမ္လံုးကို ပြဲစာက်ဲေနတာဘဲ။ <br />၁၀ရက္ေန ့မွာ က်ိဳက္ထီးရိုး သြားမယ္လို ့သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့တိုင္ပင္ထားတယ္။ ကြ်န္မတို ့သူငယ္ခ်င္းေတြက <br />ဘာျဖစ္လို ့လဲမသိဘူး။ဘယ္ေနရာသြားသြား သြားလို ့ရတယ္။ က်ိဳက္ထီးရိုးသြားမယ္ဆို အျမဲပ်က္တယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ဘယ္လိုဘဲျဖစ္ျဖစ္သြားမယ္လို ့ အကုန္လံုးက လက္သီးလက္ေမာင္းတန္းျပီး ေၾကြးေၾကာ္ထားတယ္။<br /><br />၁၃ရက္ေန ့မွာ မိသားစုနဲ ့ ျမန္မာျပည္အထက္ပိုင္း ေျခဆန္ ့ပါမယ္။ ၂၃ရက္ေန ့မွာေတာ့ မဟာစည္ သာသနာ့ ရိပ္သာမွာ တရားစခန္း၀င္ပါမယ္။ အကယ္လို ့မ်ား ဆြမ္းလွဴခ်င္တယ္ဆို လာလွဴေနာ္။ႏွစ္သစ္ ၂၀၁၀ ရက္ေန ့မွ တရားစခန္းက ထြက္မယ္။ နယူးရီးယားကို မဟာစည္ကေနျပီး ၾကိဳလိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္။<br /><br />ခုကတည္းက ဘုရားတရားလုပ္ထားမွ။မဟုတ္ရင္ ၂၀၁၂ ကမၻာပ်က္မယ္ဆို ေက်ာပိုးအိတ္မွာ ဘာတရားမွမရွိဘဲ ေသသြားမွာ ေၾကာက္တယ္ေလ။ က်န္တဲ့သူေတြက နတ္ျပည္မွာ ေက်ာပိုးအိတ္က ငရဲျပည္မွာဆို ပ်င္းစရာၾကီး။ ဒီေတာ့ နတ္ျပည္တတ္လဲ တူတူေပါ့ေနာ္။<br /><br />ခုျမန္မာျပည္မွာ အင္တာနက္သံုးတာေလ ဘယ္လိုမွ အဆင္မေျပဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ေက်ာ္ရခြရတာနဲ ့ ဘန္းရတာနဲ ့ ဘာေတြမွန္းလဲမသိဘူး။ ေနာက္ျပီး အင္တာနက္သံုးေနတုန္း ဆိုက္ဘာကလူေတြက အေနာက္ကေန ေကာင္တာခ်က္သေဘာ<br />နဲ ့ လိုက္ေနတာ အရမ္းစိတ္တိုတာဘဲ။ ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္လမ္းက ဆိုက္ဘာဆို မွတ္ပံုတင္ေပးထားရတယ္။ ျပန္ထြက္မွ ယူရတာ။ ဂ်ီေမးလ္တစ္ေစာင္ထြက္ဘို ့ ေစာင့္ရတာ ၾကာလိုက္တာ။<br /><br />ခုပို ့စ္ေတာင္မွ သူငယ္ခ်င္းဆီေမးလ္ပို ့ျပီး တင္ေပးပါဆိုျပီး တင္ခိုင္းရတာ။<br />း)<br /><br />အားလံုးဘဲ မယ္ရီ ခရစၥမတ္နဲ ့ ဟတ္ပီးနယူးရီးယားပါေနာ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-6957541960135737270?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-51616978945839783992009-11-19T16:25:00.002+06:302009-11-19T16:43:10.649+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SwUY_NzUqVI/AAAAAAAAARk/nqhT8WRpZKc/s1600/SDC12605.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SwUY_NzUqVI/AAAAAAAAARk/nqhT8WRpZKc/s320/SDC12605.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405754402043898194" border="0" /></a> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ဒါက ေကြ ့တီယိုပါ။ အရည္နဲ ့။ ၀က္သား၊၀က္အူ၊၀က္အသည္း၊၀က္ေခါက္၊၀က္အသားလံုး။ အရမ္းစားေကာင္းတယ္။<o:p></o:p></span></p> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SwUY-sLBD4I/AAAAAAAAARc/Sf0UjkZT6Vw/s1600/SDC12606.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SwUY-sLBD4I/AAAAAAAAARc/Sf0UjkZT6Vw/s320/SDC12606.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405754393016471426" border="0" /></a> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ဒါကေကြ ့တီယိုသုတ္ပါ။ ဘာကြာလဲဆိုေတာ့ ဘာမွမကြာဘူး။ ေကြ ့တီယိုလို ဟင္းရည္မပါတာကလြဲလို ့ေပါ့။ က်န္တာ အကုန္တူတယ္။ သူကသၾကားပါတယ္။<o:p></o:p></span></p> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SwUY-PvQG3I/AAAAAAAAARU/rpK4LZM5wbE/s1600/SDC12608.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SwUY-PvQG3I/AAAAAAAAARU/rpK4LZM5wbE/s320/SDC12608.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405754385383824242" border="0" /></a> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ငရုတ္သီးၾကိဳက္ရင္ထည့္။ သၾကားၾကိဳက္ရင္ထည့္။ ေျမပဲဆန္ၾကိဳက္ရင္ထည့္။အခ်ဥ္ရ္ၾကိဳက္ရင္ထည့္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">း)<o:p></o:p></span></p> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SwUY9mVMtkI/AAAAAAAAARM/utRSMJo6syk/s1600/SDC12607.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SwUY9mVMtkI/AAAAAAAAARM/utRSMJo6syk/s320/SDC12607.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405754374268696130" border="0" /></a> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ကဲ အရြက္ေတြစံုတယ္ေနာ္။ ၾကိဳက္တာထည့္စားသြား။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">တစ္ေန ့တစ္ေန ့ အလုပ္ေတြက ဘာေတြရႈပ္ေနမွန္းကို မသိဘူး။ နဂိုက အရပ္ပုပါတယ္ဆိုမွ အလုပ္က ပိေတာ့ ပိုပုသြားျပီ။ ျပီးေတာ့ ဘာမွလဲခ်က္မစားျဖစ္ဘူး။အဆင္ေျပသလို ေတြ ့ကရာအကုန္လိုက္စားေနရတယ္။ဒါေပမယ့္ ျမန္မာျဖစ္ေနလို ့လားမသိဘူး။ ထမင္းမွ မစားရရင္ အာသာမေျပသလိုဘဲ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> <br /></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ခုလဲဘဲ ဗိုက္ကဆာလာျပီ။ ဘာစားရမွန္းလဲ မသိေတာ့ပါဘူး။ တစ္ေန ့တစ္ေန ့ စားရတာက ထပ္ေနျပီ။ အခ်ိန္ကလဲမရွိတာနဲ ့ ရံုးေဘးနားကဆိုင္မွာဘဲ ၀ယ္စားလိုက္တယ္။</span></p><p class="MsoNormal"> <br /></p><p class="MsoNormal"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> </p><p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ခုေတာ့ တစ္ေယာက္ထဲ ၂ပြဲစားလိုက္တာ ဗိုက္ကိုတင္းေရာဘဲ။ ဒါေတာင္ ၀ိတ္ေလွ်ာ့ေနတာ။</span></p><p class="MsoNormal">;P</p><p class="MsoNormal"> <br /></p><p class="MsoNormal"> <br /><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></p> <br /><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span><p></p> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-5161697894583978399?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-88196843777189325092009-11-17T06:38:00.000+06:302009-11-17T06:43:16.691+06:30တစ္ေန ့မွာေပါ့ ကြ်န္မ ပန္းျခံထဲမွာ ထိုင္ေနတုန္း ကြ်န္မနားကို ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္လာနားတယ္။ ဆြတ္ဆြတ္ျဖဴေနတဲ့ ငွက္ကေလးက ကြ်န္မကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ အစာစားလိုက္နဲ ့အလုပ္ရႈပ္ေနတယ္။ ကြ်န္မလဲ ဘာရယ္မဟုတ္ ငွက္ကေလးအစာစားတာ ၾကည့္ေနမိတယ္။ ငွက္ကေလးက အစာ၀လို ့လားမသိဘူး။ ကြ်န္မကို စကားလာေျပာတယ္။<br /><br />မိန္းကေလးငယ္ …… တို ့စကားေျပာလို ့ရမလားတဲ့။<br />ငွက္ကေလးက ဒီလိုကမ္းလွမ္းလာေတာ့ <br /><br />ကြ်န္မကလဲ ျပံဳးရႊင္စြာနဲ ့ရပါတယ္ ငွက္ကေလးရယ္……….. တို ့လဲပ်င္းေနတာနဲ ့။ ခုေတာ့ အေဖာ္ရျပီေပါ့လို ့ ကြ်န္မက ျပန္ေျပာခ်ိန္မွာ ငွက္ကေလးက ကြ်န္မရဲ ့ လက္ေပၚမွာ လာနားတယ္။<br /><br />ငွက္ကေလးက ေမးခြန္း (၃)ခု ေမးခ်င္တယ္။ မင္းေျဖႏိုင္မလားတဲ့။ ကြ်န္မကလဲ ေျဖႏိုင္တဲ့ ေမးခြန္းသာဆို ၾကိဳးစားေျဖပါ့မယ္လို ့ျပန္ေျပာခဲ့တယ္။<br /><br />ပထမဆံုးေမးခြန္းကို ငွက္ကေလးက ေမးတယ္။<br />မိန္းကေလးငယ္ မင္းမွာ ခ်စ္သူေတြအမ်ားၾကီးရွိလားတဲ့။<br /><br />ကြ်န္မကေသခ်ာျပန္ေျဖလိုက္တယ္။<br />ကြ်န္မမွာ ခ်စ္သူအမ်ားၾကီးမရွိပါဘူး။<br />ဒါေပမယ့္ ရွိတဲ့တစ္ေယာက္ကိုေတာ့ အမ်ားၾကီးခ်စ္တယ္လို ့။<br /><br />ဒုတိယေမးခြန္းအေနနဲ ့ ငွက္ကေလးက <br />တကယ္လို ့မင္းခ်စ္သူ မင္းကို မခ်စ္ေတာ့ဘူးဆို ဘာလုပ္မလဲတဲ့။<br /><br />ကြ်န္မကျပံဳးျပီးျပန္ေျဖခဲ့တယ္။ <br />သူ မခ်စ္ေတာ့ေပမယ့္ ကြ်န္မသူ ့ကိုခ်စ္တာ သူသိသြားရင္ေက်နပ္ပါတယ္လို ့။<br /><br />ေနာက္ဆံုးေမးခြန္းအေနနဲ ့ ငွက္ကေလးက<br />တကယ္လို ့မင္းခ်စ္သူက မင္းကို လက္ထပ္ပါရေစလို ့ေျပာလာရင္ မင္းဘာလုပ္မလဲတဲ့။<br /><br />ကြ်န္မကလဲ ျပံဳးျပီးျပန္ေျဖခဲ့တယ္။<br />သူ ့ကိုစခ်စ္ကတည္းက လက္ထပ္ဘို ့အထိရည္ရြယ္ျပီးခ်စ္လာခဲ့ေတာ့ သူသာအဲဒိလို ကမ္းလွမ္းခဲ့မယ္ဆို အရမ္းကို ေပ်ာ္မိမွာပါ။ သူ ကြ်န္မနဲ ့အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္ရလို ့ ဘယ္ေတာ့မွ ေနာင္တမရေအာင္ တစ္ဘ၀လံုး ေပးဆပ္ျပီးခ်စ္သြားမွာ။ သူ မက်န္းမာသည္ျဖစ္ေစ၊ သူက်န္းမာသည္ျဖစ္ေစ တစ္သက္လံုးေအးတူပူအမွ် ေနသြားေပါ့လို ့ ရိုးသားစြာနဲ ့ ျပန္ေျဖခဲ့တယ္။<br /><br />;P<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-8819684377718932509?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-37456665748001195072009-11-15T17:16:00.005+06:302009-11-15T17:25:23.572+06:30ညက တိတ္ဆိတ္လြန္းလွတယ္။ ေကာင္းကင္မွာလဲ ၾကယ္ေတြက ညီလာခံသဘင္ က်င္းပေနသလို စံုညီ စြာနဲ ့ လမင္းၾကီးကို ဦးခိုက္ေနၾကတယ္။ ဟိုးအေ၀းက အိမ္စုေလးမွာလဲ မိသားစုေတြစံုစံုညီညီနဲ ့ ညစာထမင္းလက္စံု စားေနၾကတယ္။ ေဘးအိမ္ ကေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ ့ တီဗီြၾကည့္ေနၾကတယ္။ <br /><br />ခပ္လွမ္းလွမ္းက အုတ္ခံုေလးေပၚမွာ ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ က သူ ့ခ်စ္သူ လို ့ထင္ရတဲ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္နဲ ့ ဖုန္းေျပာေနတယ္။ ခပ္လွမ္းလွမ္း ပန္းျခံထဲ က ပန္းရနံ ့ေတြက ေလနဲ ့အတူ ေဆာ့ကစားျပီး ကလူ၏သို ့ျမဴ၏သို ့လုပ္ေန ၾကတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ ဘယ္ကေန တီးေနမွန္းမသိတဲ့ ဂစ္တာသံခ်ိဳခ်ိဳေလးကလဲ ေလနဲ ့အတူပါပါလာတယ္။ ျမိဳ ့ေလးကို ပတ္လည္၀န္းရံ ေနတဲ့ ေတာင္တန္းၾကီးေတြကေတာ့ အိပ္ေမာက်ေနေလာက္ျပီ။<br /><br />တျဖည္းျဖည္းနဲ ့ ညက ေအးစက္လာတယ္။ ထိုင္ေနရာကေန ျဖည္းညွင္းစြာ ကြ်န္မထလိုက္တယ္။ အိမ္ခန္းထဲ ေရာက္ေတာ့ ညအတြက္ေပးထားတဲ့ေဆးကို မေသာက္ခ်င္ေသာက္ခ်င္နဲ ့ ယူေသာက္လိုက္မိတယ္။ ေဆးက ရုတ္တရက္မ်ိဳမရဘူး။ ပါးစပ္ထဲ မွာဘဲ ေရေတြနဲ ့လံုးေထြးေနတယ္။ ခါးသက္သက္အရသာက ပါးစပ္တစ္ခုလံုး ျပည့္လာတယ္။ ဘယ္လိုမွထိန္းမရတာနဲ ့ေ၀ါက နည္း အန္မိတယ္။ အိပ္ခန္းထဲက ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ ေရေတြက ဟိုတစ္ကြက္ ဒီတစ္စက္နဲ ့။ <br /><br />ဒီလိုေနထိုင္မေကာင္းရင္ အိမ္ကို သိပ္သတိရတာဘဲ။ ေမေမသာအနားရွိရင္ အရမ္းေကာင္းမွာဘဲ။ ကြ်န္မေနထိုင္ မေကာင္းရင္ ေမေမတစ္ေယာက္အရမ္းပင္ပန္းတယ္။ ကြ်န္မက အဖ်ားၾကီးျပီး ခဏခဏ ဂေယာင္ကတမ္းေတြ <br />ေျပာတတ္လို ့ေမေမကဘယ္ေတာ့မွ စိတ္မခ်ဘူး။<br /><br />ငယ္ငယ္တုန္းက တစ္ခါ အၾကီးအက်ယ္ဖ်ားဘူးတယ္။ အဖ်ားက ေတာ္ေတာ္နဲ ့မက်ဘူး။ အျမဲလိုလို ၁၀၃ ကေန မက်ခ်င္ဘူး။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ကြ်န္မတို ့ကလဲ နယ္ျမိဳ ့ေလးမွာ ေရာက္ေနေတာ့ ပိုဆိုးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေဖေဖက ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ေတာ့ ဘူးဆိုျပီး ေလယာဥ္လက္မွတ္အျမန္စီစဥ္ေပးျပီး ေမေမနဲ ့ကြ်န္မကို ရန္ကုန္ အတင္းျပန္ လႊတ္ခဲ့တယ္။ ေလယာဥ္က မနက္ ၁၀နာရီ ကြင္းခ်ိန္းဆိုေတာ့ မနက္စာကို ၉နာရီေလာက္မွာ စားၾကတယ္။ စားၾကတယ္ဆိုတာကလဲ ေဖေဖရယ္ ေမေမရယ္ ၂ေယာက္ထဲပါ။ ကြ်န္မကေတာ့ အေႏြးထည္ေလး၀တ္ျပီး ထမင္း၀ိုင္းနားမွာ မေယာင္မလည္နဲ ့ေပါ့။<br /><br />ကြ်န္မကို ေမေမက ထမင္းစားေနရာကေန ေမာ့ၾကည့္ျပီး သမီးေလးအတြက္ဆန္ျပဳတ္ျပဳတ္ထားတယ္။ ေသာက္လိုက္ေနာ္တဲ့။ ကြ်န္မကလဲ ဆန္ျပဳတ္ေသာက္ရတာ ေတာ္ေတာ္ျငီးေငြ ့ေနျပီ။ သမီးကိုေလ ေမေမ့ ပန္းကန္ထဲက ထမင္းေလးနည္းနည္း ေကြ်းပါလားဆိုေတာ့ ေမေမကမ်က္ရည္ေတြ၀ဲျပီးသမီးရယ္ မေကြ်းခ်င္လို ့မွ မဟုတ္တာ။ ဆရာ၀န္က အဖတ္မစားရေသးဘူးဆိုလို ့မေကြ်းေသးတာတဲ့။ ကြ်န္မလဲ ဘာမွျပန္မေျပာေတာ့ဘဲ ထမင္း၀ိုင္းေလးနားကေန ထလာခဲ့မိတယ္။ <br /><br />ကြ်န္မဖ်ားျပီဆို ထံုးစံအတိုင္း ေမေမကေဆးခြက္ေလးကိုင္ျပီး ေဆးေသာက္ဘို ့လာႏႈိးတယ္။ ေဆးေတြက ဘယ္ ေလာက္ခါးခါး ေမေမတိုက္ရင္ အကုန္ေသာက္တယ္။ ျပီးေတာ့ေဆးေသာက္ခါနီး ေမေမက အျမဲ ေဆးေတြကို နာဖူးေပၚတင္ျပီး ဘုရားေဆး၊ တရားေဆး၊သံဃံာေဆး ေမ့သမီးေလးေနေကာင္းလာမယ့္ေဆး ဆိုျပီး အဲလိုေျပာ ျပီးမွ တိုက္တာ။ ျပီးေတာ့ ကြ်န္မနာဖူးေလး ေတြစမ္းျပီး ေႏြးေႏြးေလး နမ္းမယ္။ ျပီးရင္ ကြ်န္မေဘးမွာ လာလွဲျပီး ကြ်န္မနဲ ့ ေရာက္တတ္ရာရာေတြေျပာမယ္။ ကြ်န္မကို ပံုျပင္ဆန္တာေတြ ေျပာျပမယ္။ ကြ်န္မျပန္အိပ္ေပ်ာ္သြားျပီ ဆိုမွ က်န္တဲ့အိမ္အလုပ္ေတြလုပ္တယ္။ အိမ္အလုပ္ေတြလုပ္ေနရင္းနဲ ့ မၾကာခဏ ကိုယ္ပူလာစမ္းမယ္။ ေခြ်းေတြထြက္ေနရင္ အကၤ ီ်လာလဲေပးမယ္။<br /><br />ကြ်န္မကိုယ္ကြ်န္မ ျပန္စဥ္းစားတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ မၾကာမၾကာဖ်ားတယ္။ အသက္ၾကီးလာေတာ့ ခဏခဏဖ်ားလာတယ္။ အသက္လမ္းေၾကာင္းကလဲတိုတိုေလး။ ေဆးေတြကိုလဲ အရမ္းမုန္းပါတယ္။ ခုဖ်ားေနတာလဲ အိမ္ကိုမေျပာရဲဘူး။ ေမေမက အရမ္းစိတ္ပူတတ္တာ။ ဖုန္းဆက္တိုင္းေမးတာက ေမ့သမီးေလး ေနေကာင္းလားတဲ့။ ဒါဘဲေမးတတ္တယ္။<br /><br />ခုေတာ့ အိမ္ကိုလြမ္းရင္း ေဆးခါးခါးေတြ ေသာက္ျပီး ျပန္အိပ္လိုက္ဦးမယ္။<br /><br />;(<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-3745666574800119507?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-67766859473773030992009-11-02T21:48:00.002+06:302009-11-02T21:51:40.118+06:30မေန ့က တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန ့။ ျမန္မာျပည္မွာဆိုရင္ေတာ့ ေဆးေပါင္းခတဲ့ညေပါ့။ ျပီးေတာ့ က်ီးမႏိုးပြဲ (သူခိုးၾကီးပြဲ)ကို ႏွစ္စဥ္ ရိုးရာမပ်က္ ဆင္ႏြဲဲၾကမွာပါ။<br /><br />ဒီကိုေရာက္ေနတဲ့ ျမန္မာေတြေတာ့ ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူမွ က်ီးမႏိုးပြဲမလုပ္ၾကပါဘူး။ မယ္ဇလီဖူးသုတ္ ေတာ့ သုတ္စားၾကတယ္။<br /><br />ဟိုးလြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေတြက ကြ်န္မတို ့က်ီးမႏိုးပြဲလုပ္တာေလးကို ျပန္သတိ ေအာက္ေမ့မိပါတယ္။ ကြ်န္မတို ့လမ္းထိပ္ မွာ အရမ္းၾကီးတဲ့ ခေရပင္ၾကီးတစ္ပင္ရွိတယ္။ အဲဒိခေရပင္ၾကီးက ၁၂ရာသီလံုးနီးပါး အျမဲခေရပန္းေတြ ပြင့္ တတ္ တယ္။ အပင္ေအာက္ကို ျဖတ္တိုင္း ခေရပန္းရဲ ့ေမႊးရနံ ့နဲ ့အတူ ရင္ထဲမွာလဲ အျမဲေအးျမခဲ့တယ္။ ေလအေ၀ွ ့မွာ ေၾကြၾကလာတဲ့ ခေရပန္းပြင့္ေလးေတြကို ေျပးေျပးေကာက္ျပီး လက္ကိုင္ပု၀ါထဲထည့္ျပီးေမႊးရတာ အရမ္းၾကည္ႏူးဖို ့ေကာင္းတယ္။<br /><br />ငယ္ငယ္တုန္းကဆို ခေရပန္းသြားေကာက္တယ္။ ကြ်န္မလိုအရြယ္ေလးေတြ လာေကာက္ၾကတာ အမ်ားၾကီးဘဲ။ ခေရပန္းေကာက္ျပီးျပန္လာတိုင္းလဲ အျမဲအရိုက္ခံရတယ္။ ဘာလို ့လဲဆိုေတာ့ အဲဒိခေရပင္ၾကီးက ကားလမ္း ေဘးမွာဆိုေတာ့ ကားေတြဘာေတြတိုက္မွာ အိမ္ကစိုးရိမ္ျပီး ေနာက္မေကာက္ဘို ့ဆူတယ္။ မရေတာ့ အရိုက္ခံ ရတာေပါ့။<br /><br />ခေရပင္ၾကီးက ေန ့ဆို အရိပ္ေပးတယ္။ ညဆို လူစည္ေအာင္ လုပ္ေပးတယ္။ အဲဒိခေရပင္ၾကီး ေအာက္မွာ ေႏြရာသီညဆိုလူအရမ္းစည္ပါတယ္။ ေအးေအးလူလူ ေလညွင္းခံထြက္ျပီးစကားေျပာတဲ့သူေတြလဲ အမ်ားၾကီးဘဲ။ ေနာက္ေတာ့ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးအေနနဲ ့ ၀က္သားဒုတ္ထိုးဆိုင္၊ အေၾကာ္ဆိုင္၊လက္ဘက္သုတ္ဆိုင္၊ ၾကံရည္ဆိုင္ ေလးေတြ ေနာက္ပိုင္းမွာ တိုးလာတယ္။ <br /><br />ေနာက္သိပ္မၾကာဘူး အပင္ေအာက္တည့္တည့္မွာ တဲေသးေသးေလးနဲ ့ကြမ္းယာဆိုင္ ေပၚလာတယ္။ ကြမ္းယာ ဆိုင္က ေရာင္းတာ ကုလား။ အသားကလဲ မဲလိုက္တာ ေမွာင္ေနတာဘဲ။အင္းေပါ့ေလ ဘယ္ကုလားကေရာျဖဴလို ့ လဲ။ အဲတဲေသးေသးေလး(တဲဆိုေပမယ့္ ကြမ္းယာပစၥည္းေတြနဲ ့တင္ျပည့္ေနတာ) ေရာက္လာမွဘဲ ကြ်န္မတို ့ရဲ ့ ခေရပင္ၾကီးေအာက္က မလွေတာ့ဘူး။ ကြမ္းတံေထြးေတြနဲ ့ညစ္ပတ္လာတယ္။ ကြမ္းယာေရာင္းတဲ့ကုလားက ညဆို အဲဒိ ေသးေသးေကြးေကြးကြမ္းယာတဲေလးထဲမွာ အိပ္တတ္တယ္။<br /><br />ခေရပန္းျဖဴျဖဴေလးေတြက ကြမ္းတံေတြးေတြနဲ ့ေရာလို ့။ ေနာက္ေတာ့ ကြ်န္မေတာ္ေတာ္ၾကည့္မရျဖစ္လာတယ္။ ဘယ္လိုပထုတ္ရမလဲ အျမဲစဥ္စားတယ္။ အဲလိုညစ္က်ယ္က်ယ္ညဏ္ဆို ကြ်န္မက သိပ္ထြက္တာ။<br /><br />ဒီလိုနဲ ့ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန ့ကို ေရာက္ရွိလာပါတယ္။ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန ့ဆို ကြ်န္မတို ့ ရပ္ကြက္ မွာ ဆြမ္းၾကီးေလာင္းပြဲ အျမဲလုပ္တယ္။ ညဘက္ဆို အရမ္းစည္တာဘဲ။ စည္ေတာ္အကေတြ၊ အေျခာက္ ေတြ (မိုးၾကိဳးငွက္ငယ္ေလးမ်ားအဖြဲ ့)၊အလွျပကားေတြ၊နာမည္ၾကီးအဆိုေတာ္ေတြပါတဲ့ စတိတ္ရိႈးေတြနဲ ့အျမဲလိုစည္ ကားတယ္။<br /><br />ကြ်န္မတို ့ရဲ ့ခေရပင္ေအာက္ကို ညစ္ပတ္ေအာင္လုပ္တဲ့ကုလားကိုလဲ ပညာေပးခ်င္ေနတယ္။ ၾကိဳတင္ၾကံစည္ရတာကလဲ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္။ ကိုယ့္အၾကံအစည္နဲ ့ကိုယ္မို ့ လမ္းေလွ်ာက္ရင္ေတာင္ ရင္ကခုန္တုန္တုန္၊ ေျမာက္ၾကြၾကြ။ဒီလိုျဖစ္ဘို ့ ကြ်န္မတို ့မွာ ေတာ္ေတာ္ေလး စည္းရံုးဆင္းရတယ္။<br /><br />ကြ်န္မတို ့အေကာင္ထည္ေဖာ္မယ့္ က်ီးမႏိုးပြဲေလးလုပ္ဘို ့အခ်ိန္တန္လာပါျပီ။ ကုလားကလဲ တစ္ေနကုန္ ကြမ္းယာေရာင္း ထားရေတာ့ ညေစာေစာအိပ္မယ္ဆိုျပီး ဆိုင္ေစာေစာသိမ္းပါတယ္။ အရမ္းကံေကာင္းပါတယ္။ အစစ အစဥ္ေျပေနတယ္ေလ။ <br /><br />ညသန္းေခါင္ၾကေတာ့ ကုလားရဲ ့ေဟာက္သံက ကြမ္းယာတဲေလးအျပင္ေတာင္ ေဖာက္ထြက္လာပါတယ္။ ဒီေတာ့ကြ်န္မတို ့လဲ စတင္အေကာင္ထည္ေဖာ္တာေပါ့။ ကြမ္းယာတဲေလးရဲ ့အမိုးေပၚမွာ တံခါးခ်ိတ္တဲ့ သံကြင္းၾကီးပါ တယ္။ အဲဒိသံကြင္းထဲကို ႏိုင္လြန္ၾကိဳးထည့္ျပီး အားေကာင္းတဲ့ ေယာက္က်ာၤးေတြက ၾကိဳးနဲ ့ခေရပင္ေပၚရေအာင္ တင္တယ္။ ကုလားကလဲ သူ ့ကို လႈပ္သိပ္ေနတယ္ထင္ေနလားမသိဘူး။ ေဟာက္သံက စည္းခ်က္ညီညီထြက္လို ့။ ၁နာရီနီးပါး ကြမ္းယာတဲေလးကို ခေရပင္ေပၚတင္ရတယ္။ ေနာက္ၾကိဳးေျပမွာဆိုးတာေၾကာင့္ ေျမၾကီးမွာလဲေသခ်ာ ပနတ္ရိုက္ထားရေသးတယ္။ <br /><br />ေနာက္ေတာ့ အားလံုးကိစၥျပီးတာနဲ ့ ဟန္မပ်က္အိမ္ျပန္လာျပီး အိပ္လိုက္တယ္။ ကြ်န္မျပန္လာေတာ့ တစ္အိမ္လံုး အိပ္ေမာၾကေနၾကတယ္။ ကြ်န္မေျခလက္ေဆး၊ သြားတိုက္၊မ်က္ႏွာသစ္ျပီး အိပ္လိုက္တယ္။ အိပ္တယ္ဆိုေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ အိပ္မေပ်ာ္ဘူး။ မနက္မိုးျမန္ျမန္လင္းခ်င္ျပီ။မနက္က်ရင္ ဘာျဖစ္မလဲဆိုတာ အရမ္းသိခ်င္ေနျပီ။ ေနာက္ေတာ့လဲ ကြ်န္မအိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္။<br /><br />ဘယ္ေလာက္ထိအိပ္ေပ်ာ္သြားလဲမသိဘူး။ ဆူညံဆူညံအသံၾကားေတာ့ ကြ်န္မႏိုးလာတယ္။ အေျခေနသိရေအာင္ အိမ္ျပင္ ထြက္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေဟးးးးးးးးးးးးးးးးးေဟးးးးးးးးးးးးးးးးးးး ကြမ္းယာကုလားေလ ငိုေနတယ္ေတာ့။ သူ ့ မွာ ေအာက္ဆင္းမရ အေပၚတတ္မရနဲ ့။ သူ ့ကြမ္းယာတဲေလးကလဲ ေလထဲမွာလႊင့္လို ့။ လူေတြကလဲ ထူးထူး ဆန္းဆန္းၾကည့္ေနၾက တယ္။တီးတိုးတီးတိုး သဖန္းပိုးလုပ္ေနတယ္။ ဘယ္သူ ့လက္ခ်က္လဲဘာညာေပါ့။ အဲဒိအခ်ိန္မွာ ကြ်န္မက မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနလိုက္တယ္။ မဟုတ္ရင္ အရိုက္ခံရမွာေပါ့။ ေနာက္ေတာ့မွ ရပ္ကြက္ထဲက အကိုကာလသားမ်ားရဲ ့အကူညီနဲ ့ ကြမ္းယာတဲေလးေျမေပၚျပန္ခလာရတယ္။ အဲဒိေနာက္ပိုင္း ကုလားလဲ ေျပာင္းေျပးပါေလေရာ။<br /> <br />ဒါကေလ ငယ္ငယ္တုန္းက ဆိုးခဲ့တဲ့ ကြ်န္မတို ့ရဲ ့က်ီးမႏိုးပြဲေပါ့။ ဒီလိုအခ်ိန္ေလးေတြ ျပန္လိုခ်င္ေသးသားေနာ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-6776685947377303099?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-59245705240262206992009-10-18T20:05:00.002+06:302009-10-18T20:14:50.821+06:30သူ ့ကိုစေတြ ့တဲ့ေန ့က မိုးေတြအရမ္းရြာတဲ့ေန ့ေလးတစ္ေန ့မွာပါ။ ေဟာင္းႏြမ္းျပီး ျပဲလုလုျဖစ္ေနတဲ့ အ၀တ္အစားေတြက မိုးမိထားတာေၾကာင့္ ပိုျပီးစုတ္ျပတ္ေနသလို ေခါင္းကဆံပင္ေတြကလဲ မေလွ်ာ္ရတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာေနျပီလဲမသိဘူး။ မိုးမိထားတာေၾကာင့္ ေခါင္းက အနံ ့ကလဲ ေတာ္ေတာ္ဆိုးရြားစြာ ထြက္ေနေသးရဲ ့။<br /><br />သူ ့ရဲ ့လက္ထဲမွာေတာ့ ၂ႏွစ္အရြယ္ ကေလးေလးတစ္ေယာက္ကို ေပြ ့လို ့။ ခိုက္ခိုက္တုန္ေနတဲ့သူ ့ပံုစံကို ၾကည့္ျပီး ကြ်န္မဘာလုပ္ရမွန္းမသိေတာ့ပါဘူး။ ဒါနဲ ့ကြ်န္မရဲ ့ဂ်ာကင္ကိုသူ ့ကိုေပးလိုက္ေတာ့ အားနာလြန္းစြာ ျငင္း ဆန္ေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မကဘဲ အတင္းထိုးေပးေနလို ့လား ၊ ဒါမွမဟုတ္ ခ်မ္းလြန္းတဲ့ဒဏ္ကို မခံႏိုင္လို ့ လားေတာ့ မသိပါဘူး။ေနာက္ဆံုးမွာ ကြ်န္မရဲ ့အေႏြးထည္ဂ်ာကင္ကို တုန္ခ်ိတဲ့လက္ေတြနဲ ့တရိုတေသ ယူလိုက္ပါတယ္။<br /><br />ကြ်န္မသူ ့နာမည္ကိုေမးလိုက္ေတာ့ စန္းျမင့္လို ့ေခၚပါတယ္တဲ့။ သူေနတဲ့ေနရာက လူသူအေရာက္ေပါက္နည္းတဲ့ ေနရာ။ တစ္နည္းအားျဖင့္ေတာ့ ေတာင္ယာထဲမွာေပါ့။ ေယာက်ာၤးကလဲ ခုလတ္တေလာမွာ ေရာဂါေ၀ဒနာကို အေသအလဲခံစားေနရတယ္။ ဘယ္ေန ့ေသမလဲ လက္ခ်ိဳးေစာင့္ေနရတယ္လို ့ေျပာပါတယ္။<br /><br />သူ ့မွာ ကေလး၅ေယာက္ရွိပါတယ္။အၾကီးဆံုးက ၁၃ႏွစ္တဲ့။ ခုသူ ့လက္ထဲမွာ ခ်ီထားတဲ့ ကေလးေလးကလဲ ေသြးစစ္ၾကည့္ ထားတာ သူတို ့နည္းတူ ေရာဂါေ၀ဒနာ ကူးစက္ခံေနရတယ္။ ကြ်န္မလဲ ဘာအလုပ္မ်ား လုပ္ပါ သလဲေမးတဲ့အခါမွာ အၾကီးဆံုးသား ၁၃ႏွစ္က ႏြားေက်ာင္းရင္း ရွာေကြ်းတယ္လို ့ေျပာပါတယ္။ ၀င္ေငြအရမ္းနည္း ငတ္တလွည့္ ျပတ္တလွည္ပါတဲ့။ ၀င္ေငြကလဲနည္း။ ကုသလို ့မရတဲ့ေရာဂါကလဲ ကူးစက္ခံထားရတာေၾကာင့္ အရမ္းအားငယ္ေၾကာင္း ေျပာလာပါတယ္။<br /><br />အမွန္တကယ္အတိဒုကၡေရာက္ေနတာေၾကာင့္ ကြ်န္မတို ့အဖြဲ ့မွ သူ ့အား လစဥ္ေထာက္ပံ့ဘို ့ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္သူ ့ကိုတစ္လတစ္ၾကိမ္ ကြ်န္မေတြ ့ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ေတြ ့တဲ့အခါတိုင္း သူက ခ်ိနဲ ့ေနတဲ့လက္အစံုနဲ ့ ကြ်န္မကို အရိုအေသ အေပးပါတယ္။ သူနဲ ့စကားေျပာတဲ့အခါတိုင္းမွာ ျပဴးက်ယ္၀ိုင္းစက္ေနတဲ့ မ်က္လံုးအစံုနဲ ့ စိတ္၀င္တစားအျမဲနားေထာင္တတ္တယ္။ ကြ်န္မကရယ္စရာစကားေတြေျပာတိုင္း ၾကီးလြန္းလွတဲ့ သြားေတြကို အဆံုးထိေပၚေအာင္ ရယ္တတ္ျပန္တယ္။<br /><br />၅လေလာက္ေနေတာ့ ရုတ္တရက္ဘာမွအေၾကာင္းမၾကားဘဲ သူေပ်ာက္သြားတယ္။ ကြ်န္မတို ့လဲ သူေနတဲ့ေနရာ ကို လူလႊတ္ျပီးစံုစမ္းခိုင္းေတာ့ သူ ့ေယာက်ာၤးဆံုးကာနီးမို ့ဘယ္မွမသြားတာတဲ့။ သူလဲေတာ္ေတာ္ ေနမေကာင္းပါ ဘူးတဲ့။ ထံုးစံအတိုင္း ေရာဂါေတြက ေဟာတစ္မ်ိဳး ေဟာတစ္မ်ိဳးနဲ ့ အမ်ိဳးစံုကို ၀င္ေနေတာ့တာဘဲတဲ့။<br /><br />သူေနတဲ့ေနရာကို အေရာက္သြားဘို ့ရာ တကယ္တမ္းမလြယ္လွပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေတြ ့ခ်င္ေဇာက အရမ္းမ်ားေနလို ့လား မသိဘူး။ကြ်န္မေရာက္ေအာင္သြားပါတယ္။ သူ ့ဆီေရာက္ေတာ့ တစ္ေနက်ိဳးေနပါျပီ။ လမ္းကလဲ အရမ္း ကို ဆိုး၀ါးပါတယ္။ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ကြ်န္မမွာ ခဏခဏေခ်ာ္လဲေနတာေၾကာင့္ အခ်ိန္ဖင့္သြားခဲ့တယ္။ ေနညက္ဆံုးေတာ့ ဟိုေမးဒီစမ္းရင္းနဲ ့<br />သူတို ့ေနတဲ့ေနရာကို ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။အနံ ့ အသက္လံုး၀ မေကာင္းတဲ့ တဲတစ္လံုးမွာ မိသားစုေတြက ျပြတ္သိပ္လို ့။ <br />နံလြန္းလို ့ရုတ္တရက္ကြ်န္မပ်ိဳ ့အန္တဲ့ အဆင့္ထိေရာက္ခဲ့တယ္။<br /><br />ကြ်န္မတို ့ရုတ္တရက္ေရာက္လာေတာ့ ေျခမကိုင္လက္မကိုင္ေပ်ာ္ေနရွာတယ္။ သူ ့ေယာက်ာၤးနဲ ့လဲ ရသေလာက္ မိတ္ဆက္ေပးရွာတယ္။သူ ့ေယာက်ာၤးကလဲ လက္တစ္စံုကို မႏိုင္တစ္ႏိုင္မျပီး အသိမွတ္ျပဳရွာတယ္။ ျပီးေတာ့ ရသေလာက္ခြန္အား နဲ ့ ကြ်န္မကို မသဲမကြဲညီးျငဴရင္း မွာတမ္းေတြ ေခြ်ေနပါတယ္။ သူ ့မိန္းမနဲ ့ ကေလးေတြကို ကြ်န္မ<br />တို ့လက္ထဲအပ္ပါတယ္။သူမရွိတဲ့ေနာက္မွာ ကူညီပါတဲ့။ကြ်န္မတို ့လဲ ေရာက္ျပီး သိပ္မၾကာပါဘူး လိုအပ္တာေတြ ေထာက္ပံ့ေပးျပီး ျပန္လာခဲ့တယ္။ ညေနေရာက္ေတာ့ ဖုန္း၀င္လာပါတယ္။ စန္းျမင့္ေယာက်ာၤးဆံုးသြားျပီတဲ့။ ေၾသာ္ သြားရွာျပန္ျပီ ေနာက္တစ္ေယာက္။<br /><br />ေနာက္ေတာ့ ကြ်န္မစန္းျမင့္ကို ပိုျပီးဂရုစိုက္လာမိတယ္။ ေမြးရာပါေျခတစ္ဘက္မသန္စြမ္းတဲ့သူက ကြ်န္မဆီလာမယ္ဆို<br />ေစြ ့ကနည္းဘဲ ေရာက္ေရာက္လာတယ္။ အနီးကပ္ေပါင္းၾကည့္ေတာ့ စိတ္ရင္းေလးက အရမ္းျဖဴစင္ တာဘဲ။ ျပီးေတာ့ အရမ္းလဲ ရိုေသတယ္။စကားေျပာလဲယဥ္ေက်းတယ္။<br /><br />ေနာက္တစ္ႏွစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ သူရဲ ့သမီးအငယ္ေလး ဆံုးျပန္တယ္။ ရူးမတတ္ငိုေနတဲ့ သူ ့ကိုအားေပး ႏွစ္သိမ့္ရင္း ကြ်န္မပါ ေရာငိုမိပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ စန္းျမင့္တစ္ေယာက္ ခ်ဴျခာလာပါတယ္။ ဒီၾကားထဲ တီဘီေရာဂါပါ ထပ္မံကူးစက္ခံေနရတာေၾကာင့္ ပိုျပီးပိန္ခ်ံဳးလာပါတယ္။<br /><br />ျပီးခဲ့တဲ့တစ္ပတ္ကေတာ့ စန္းျမင့္ေဆးရံုတတ္ေနရတယ္လို ့ေျပာလာပါတယ္။ အလုပ္ေတြအရမ္းမ်ား ေနတာ ေၾကာင့္ ကြ်န္မ မေရာက္ျဖစ္ပါဘူး။ ေသာၾကာေန ့က ဖုန္းထပ္၀င္လာတယ္။ စန္းျမင့္အေျခေန လံုး၀မေကာင္း ေတာ့ပါဘူးတဲ့။ ကြ်န္မလဲရွိတဲ့အလုပ္ေတြျပစ္ထားခဲ့ျပီး စန္းျမင့္ရွိတဲ့ေဆးရံုကိ ေျပးလာခဲ့တယ္။ <br /><br />ခုတင္ေပၚမွာလွဲေနတဲ့သူတစ္ေယာက္က ကြ်န္မကိုျမင္တာနဲ ့မ်က္လံုးေလးကလက္သြားတယ္။ ျပီးေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း လက္ကေလးႏွစ္ဖက္မျပီး အရိုေသေပးတယ္။ ရုတ္တရက္ကြ်န္မလံုး၀ မမွတ္မိပါဘူး။ အသားအရည္လံုး၀မရွိေတာ့ပါဘူး။ ပါးစပ္ကလဲ ဟမရေအာင္ အနာေတြေပါက္ေနပါတယ္။ ေက်ာမွာလဲ အိပ္ယာနာေတြေပါက္လို ့။ တစ္ကိုယ္လံုးလဲ ရစရာမရွိေအာင္ အနာေတြေပါက္လို ့။<br /><br />အသိေတြက ရွိတစ္ခါေပ်ာက္တစ္လွည့္ျဖစ္ေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကံေကာင္းစြာနဲ ့ကြ်န္မကိုေတာ့ မွတ္မိရွာတယ္။ သူ ့ကို ကူးစက္ေရာဂါအထူးၾကပ္မတ္ေဆာင္မွာ တင္ထားတယ္။ ေနာက္ေတာ့ တာ၀န္က်တဲ့ ဆရာမေရာက္လာျပီး ကြ်န္မကို ၾကာၾကာမေနသင့္တာေၾကာင့္ ျပန္ပါလို ့လာေျပာလာပါတယ္။ ကြ်န္မလဲ စန္းျမင့္ကို ႏႈတ္ဆက္ျပီး ျပန္လာခဲ့တယ္။ စေန၊တနဂၤေႏြရံုးပိတ္ရက္လဲ ဟိုလိုလိုဒီလိုလို ကုန္ဆံုးခဲ့တယ္။<br /><br />တနလာၤေန ့ရံုးတတ္ေတာ့ ကြ်န္မလဲ ေဆးရံုမွာ စန္းျမင့္ကိုသြားၾကည့္မယ္ဆိုျပီး ထြက္လာပါတယ္။ ကြ်န္မေရာက္ေတာ့သူ ့ကို တင္ထားတဲ့ အထူးၾကပ္မတ္ေဆာင္ရဲ ့ကုတင္မွာ စန္းျမင့္မရွိပါဘူး။ တာ၀န္က်ဆရာမ ကိုေမးၾကည့္ေတာ့ စေနမနက္ေစာေစာကဘဲ ဆံုးသြားတယ္လို ့ေျပာပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ မိသားစုထဲက အၾကီးဆံုးသားကိုေမးတယ္။ ေဆြမ်ိဳးရွိလားတဲ့။ မရွိဘူးဆိုတာနဲ ့အဲဒိ စေနမနက္မွာဘဲ အားခ်င္းသျဂိဳလ္လိုက္ ပါတယ္လို ့ေျပာပါတယ္။<br /><br />ကြ်န္မေလ ေတာ္ေတာ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတယ္။ မိုးေတြအရမ္းရြာတဲ့ေန ့မွာ သူ ့ကိုစေတြ ့ခဲ့တယ္။ မိုးေတြအရမ္းရြာတဲ့<br />ေန ့မွာဘဲသူ ့ကိုျပန္ခြဲခြာခဲ့ရတယ္။ ေၾသာ္ ေတြ ့ေတာ့ခဏ မ်ားလွတဲ့ဒုကၡ။ စန္းျမင့္လို HIV ကူးစက္ခံရတဲ့သူေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ား ေနမလဲ။ မသက္မသာသက္ပ်င္းခ်ရင္း………………………………………<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-5924570524026220699?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-61068193331555887902009-10-12T20:16:00.001+06:302009-10-12T20:20:19.879+06:30သီတင္းကၽြတ္ၿပီ<br />မီးပံုးပ်ံလႊတ္ရေအာင္<br />မီးဇာကိုေရနံဆြတ္ပါ<br />မႈိုင္း၀မွလႊတ္ပါ။ <br /><br />သီတင္းကြ်တ္ျပီတဲ့။ မိုးေလကင္းလြတ္ျပီလို ့ထင္ရေပမယ့္ ခုထိမလြတ္ေသးပါဘူး။ မုန္တိုင္းေတြကလဲ ေပၚေကာင္းတုန္းပါဘဲ။ မိုးကလဲရြာေကာင္းတုန္း။ ၀ါအကြ်တ္ကို အားၾကိဳးမန္တတ္ လက္ခ်ိဳးျပီး ေရတြက္ေစာင့္ ေနသူမ်ားအတြက္ေတာ့ မဂၤလာရွိတဲ့ အခါသမယပါဘဲ။ <br /><br />ကြ်န္မအတြက္ေတာ့ သီတင္းကြ်တ္တာလဲ ကြ်န္မနဲ ့မဆိုင္သလို။ း( ။ လာလိုက္တဲ့မဂၤလာေဆာင္ဖိတ္စာ။ ေဆာင္ေဆာင္ ႏိုင္လြန္းတယ္။ (တကယ္ေတာ့ မနာလိုျပီး အားက်တဲ့ေလသံနဲ ့) ဖိတ္တဲ့လူကလဲ ၾကိဳးနဲ ့ တစ္ခါထဲခ်ည္သြားတယ္။ <br />တို ့မဂၤလာေဆာင္မလာရင္ နင့္မဂၤလာေဆာင္လဲမလာဘူးတဲ့။ ေဟာ သြားျပန္ေတာ့လဲ အေႏွာင့္အသြားက မလြတ္ခ်င္။ ဘယ္ေတာ့လဲ။ ငွက္ေပ်ာပင္စိုက္ထားျပီလား။ဘာညာနဲ ့။ ဟူးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး<br /><br />ေတြ ့တဲ့သူတိုင္းကလဲ ဘယ္ေတာ့လဲ။သူမ်ားေတြကြ်တ္ကုန္ျပီေနာ္။အားမက်ဘူးလား။ေရႊလက္ဘယ္ေတာ့ တြဲမလဲတဲ့။ စိတ္ရွိလက္ရွိသာ ေအာ္လိုက္ရရင္ေတာ့။ ေဟာ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ကေလးေလးေတြ ေတြ ့လို ့ ခ်ီလိုက္မိရင္လဲ ကိုယ္တိုင္ေမြးပါလားတဲ့။ ဘာလုပ္လုပ္ အေႏွာင့္အသြားကမလြတ္ခ်င္ဘူး။<br /><br />၀ါကြ်တ္ျပီေနာ္။စားရေတာ့မွာလားတဲ့။ ၀ါမကြ်တ္လဲေကြ်းေနတာကို။၀ါက သူ ့ဘာသာကြ်တ္တာ။ႏွစ္တိုင္းလဲ ကြ်တ္ေနတာဘဲ။ ခုေတာ့ ဟြန္ ့။ သူမ်ားမစြံတာ လူသိလိုက္တာ။<br /><br />ျပီးေတာ့ လာလိုက္တဲ့ ဘံုကထိန္။ ေဟာတစ္ေစာင္ ေဟာတစ္ေစာင္နဲ ့။ လာသမွ်အလွဴခံကိုလဲ ႏွေျမာတြန္ ့ တို ျခင္းမရွိ။ လွဴခဲ့တာဘဲ။ အလွဴခံျဖတ္ပိုင္းမွာ နာမည္ေရးေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း တိုင္ကပတ္ျပန္ေရာ။ ကြ်န္မနာမည္ ဘဲပါျပီး ေနာက္ တစ္ေယာက္နာမည္မပါလို ့တဲ့။ ေနာက္ေတာ့ အေျပာဆိုလြတ္ေအာင္ ေဖေဖနဲ ့ေမေမနာမည္ ထည့္ေတာ့မွ နည္းနည္း အေနအစားေခ်ာင္ေတာ့တယ္။<br /><br />ေနာက္တစ္ခုက ေဗ်ာက္အိုးေဖာက္တာ။ ကြ်န္မအရမ္းေၾကာက္ပါတယ္။လန္ ့လဲအရမ္းလန္ ့ပါတယ္။ တစ္ညေနမွာ ေအးေအးလူလူ ရံုးကသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့လမ္းေလွ်ာက္ေနတုန္း ေဗ်ာက္အိုးသံအနီးကပ္ၾကားလို ့ လန္ ့ျပီးေအာ္မိေတာ့ အပ်ိဳၾကီးေတြမ်ား ဒီအသံေလးေလာက္ကို ေၾကာက္တယ္ေပါ့ေလ။ ဒါဆို အေၾကာက္ေျပ ေယာက်ာၤးျမန္ျမန္ယူတဲ့။ ဘယ္လိုဘဲစဥ္းစားစဥ္းစား ဘာမွလဲမဆိုင္ဘူး။<br /><br />စိတ္ေလတယ္ေနာ္။စိတ္ေလတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-6106819333155588790?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-61562943414670896252009-10-03T05:23:00.004+06:302009-10-03T06:17:53.546+06:30<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p></o:p>ခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္း<a href="http://oneandeleven.blogspot.com/"> ေဒးေဒး</a>က ဗိုက္ဆာတယ္လာလာေအာ္ေနတာနဲ ့ သူ ့ကိုလဲေကြ်းရင္း ကိုယ္တိုင္လဲ ငတ္ရင္း အဲေလ ကိုယ္တိုင္လဲစားရင္း က်န္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ ၀ါသနာပါရင္ မုန္ ့ဟင္းခါးစားရေအာင္ ဖိတ္လိုက္ပါ တယ္။</span></p><p class="MsoNormal"> <br /><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ျမန္မာမုန္ ့ဟင္းခါးေလာက္ေတာ့ မၾကိဳက္ဘူး။ ကြ်န္မကဘဲ ျမန္မာဆိုတဲ့ အစြဲရွိေနလို ့လားေတာ့ မသိဘူး ငါးပိေလးပါမွ စားခ်င္တာ။ ျပီးေတာ့ မုန္ ့ဟင္းခါးကို မုန္ ့ဖတ္နဲ ့မစားခ်င္ဘူး။ ညွပ္ေခါက္ဆြဲနဲ ့ စားခ်င္တယ္။ အေၾကာ္စံုမပါရင္ေတာင္ အီၾကာေကြးေလးပါမွ စားခ်င္တာ။</span></p><p class="MsoNormal"> <br /><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ဒါေပမယ့္ ေရာမေရာက္ ေရာမလိုက်င့္ရေတာ့မွာေပါ့့။ ညွပ္ေခါက္ဆြဲနဲ ့ စားခ်င္ေပမယ့္ ဒီမွာ ညွပ္ေခါက္ဆြဲ မရွိဘူး။ အရမ္းလဲမျငီးရဲပါဘူး။ ကိုယ့္ထက္ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ ့ပိုေ၀းတဲ့ သူေတြရွိေနလို ့။ သူတို ့ဆို ကြ်န္မထက္ ပိုလြမ္းမွာဘဲေနာ္။ ျမန္မာအစားအစာေတြကို။</span></p><p class="MsoNormal"> <br /><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></p> <br /> <br /> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SsaOLg4WkFI/AAAAAAAAAQ0/0umkE_dSMUo/s1600-h/SDC12639.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SsaOLg4WkFI/AAAAAAAAAQ0/0umkE_dSMUo/s320/SDC12639.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388150332651376722" border="0" /></a> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ဒါကေတာ့ မုန္ ့ဖတ္။ ခ်စ္စရာေလးေနာ္။ ကြ်န္မ မုန္ ့ဖတ္ ၃ပန္းကန္စားလိုက္တယ္။ အစားၾကီးတာ ဟုတ္ပါဘူး။ သူထည့္ထားတာ နည္းနည္းေလး။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">း)<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SsaOKb5YB4I/AAAAAAAAAQk/nLbWGpyTV-I/s1600-h/SDC12644.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SsaOKb5YB4I/AAAAAAAAAQk/nLbWGpyTV-I/s320/SDC12644.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388150314133620610" border="0" /></a> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ဒါကေတာ့ငွက္ေပ်ာပင္ဖတ္ပါတဲ့ ဟင္းရည္က တစ္ခြက္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SsaH0LZRuKI/AAAAAAAAAQc/q2ElG6Wtwtw/s1600-h/SDC12645.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SsaH0LZRuKI/AAAAAAAAAQc/q2ElG6Wtwtw/s320/SDC12645.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388143334677133474" border="0" /></a> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ဒါကေတာ့ ငါးမ်ားမ်ားနဲ ့ (ငါးပိနည္းနည္းပါတယ္)က ဟင္းရည္တစ္ခြက္။ <o:p></o:p></span></p> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SsaHy_Y30vI/AAAAAAAAAQM/Qa7EZ4yGKaU/s1600-h/SDC12647.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SsaHy_Y30vI/AAAAAAAAAQM/Qa7EZ4yGKaU/s320/SDC12647.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388143314274341618" border="0" /></a> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ဒါကေတာ့ <span style=""> </span>အုန္းႏို ့နဲ ့ ေျမပဲဆံနဲ ့ အေတာ္ခ်ိဳတဲ့ ဟင္းရည္က တစ္ခြက္။ <o:p></o:p></span></p> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SsaHyTp_ibI/AAAAAAAAAQE/qfLJH4Yj1ZI/s1600-h/SDC12648.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SsaHyTp_ibI/AAAAAAAAAQE/qfLJH4Yj1ZI/s320/SDC12648.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388143302534990258" border="0" /></a> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ဒါကေတာ့ ၀က္ေသြးရယ္၊၀က္နံရိုးရယ္၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီးရယ္ပါတဲ့ ခပ္က်ဲက်ဲဟင္းရည္က တစ္ခြက္ပါ။<o:p></o:p></span></p> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SsaHx9k8_PI/AAAAAAAAAP8/E8bTqoniIg8/s1600-h/SDC12649.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SsaHx9k8_PI/AAAAAAAAAP8/E8bTqoniIg8/s320/SDC12649.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388143296608271602" border="0" /></a> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">မုန္ ့ဟင္းခါးဟင္းရည္ လာပါျပီရွင္။ ဟင္းရည္က တစ္ခါခ်ရင္ ၄မ်ိဳးခ်ပါတယ္။ အုန္းႏို ့နဲ ့ ေျမပဲဆံနဲ ့ အေတာ္ခ်ိဳတဲ့ ဟင္းရည္က တစ္ခြက္။ ငါးမ်ားမ်ားနဲ ့ (ငါးပိနည္းနည္းပါတယ္)က ဟင္းရည္တစ္ခြက္။ ငွက္ေပ်ာပင္ဖတ္ပါတဲ့ (က်န္တဲ့ဟင္းရည္ခြက္ေတြမွာ ငွက္ေပ်ာပင္ဖတ္မပါဘူး) ဟင္းရည္က တစ္ခြက္။ ၀က္ေသြးရယ္၊၀က္နံရိုးရယ္၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီးရယ္ပါတဲ့ ခပ္က်ဲက်ဲဟင္းရည္က တစ္ခြက္ပါ။<o:p></o:p></span></p> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SsaOMihCcwI/AAAAAAAAARE/ll6lSFBVHfk/s1600-h/SDC12643.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SsaOMihCcwI/AAAAAAAAARE/ll6lSFBVHfk/s320/SDC12643.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388150350270329602" border="0" /></a> <br /> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SsaOMAXLC1I/AAAAAAAAAQ8/oIBTTE7_WxM/s1600-h/SDC12637.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SsaOMAXLC1I/AAAAAAAAAQ8/oIBTTE7_WxM/s320/SDC12637.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388150341102144338" border="0" /></a> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">ဒါေလးက သပလာနံ ဟင္းရြက္အစံုပါ။ အကုန္ထည့္စားေနာ္။ ေၾသာ္ ဘာေတြပါလဲဆိုေတာ့ ပဲပင္ေပါက္နဲ ့<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">မုန္ ့ညွင္းျဖဴ ေရေႏြးေဖ်ာ ၊ ၾကက္သြန္ျဖဴဆီက်က္(ဆီစစ္ထားတဲ့ ၾကက္သြန္ျဖဴအဖတ္ေလးေတြ၊ ၾကက္ဟင္းခါးသီး ပဲသီး၊ ပင္စိမ္းရြက္၊ ပဲသီး၊ သခြားသီး၊ ငွက္ေပ်ာဖူး၊ၾကံမဆိုင္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SsaOLP5KJRI/AAAAAAAAAQs/YjeJ4rxEbx4/s1600-h/SDC12650.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SsaOLP5KJRI/AAAAAAAAAQs/YjeJ4rxEbx4/s320/SDC12650.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388150328091354386" border="0" /></a> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">အားလံုးစားျပီးရင္ ၾကက္ေၾကာ္ေနာ္။ <o:p></o:p></span></p> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-6156294341467089625?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-28392690069199993672009-09-29T16:02:00.002+06:302009-09-29T16:04:59.501+06:30အပ္ဖ်ားတစ္ေထာက္စာဆိုေပမယ့္ ဆပ္ျပာပူေဖာင္းအတြက္ေတာ့ ဘ၀ကို ပ်က္ေစတယ္။ ဟိုးေရွးေရွးတုန္းကေပါ့။<br /><br />တိုင္းျပည္တစ္ျပည္မွာ အရမ္းဆင္းရဲတဲ့ အဖြားအို တစ္ေယာက္ရွိတယ္။ သူ ့မွာပိုင္ဆိုင္တာဆိုလို ့ လဲျပိဳကာနီး တဲ တစ္လံုးရယ္ ၊ ညစ္ပတ္ျပီး အေရာင္မထြက္ေတာ့တဲ့ ခ်ဳပ္ရာ ပလပြ အ၀တ္အစား တစ္စံုရယ္ ၊ ၾကက္မေလး တစ္ ေကာင္ရယ္၊ ဒါေတြဘဲသူပိုင္ဆိုင္တယ္။ သူရဲ ့ၾကက္မေလးက သူ ့အတြက္ ေန ့တိုင္း ၾကက္ဥတစ္လံုး ဥေပး တယ္။ အဲဒိၾကက္ဥေလးနဲ ့ဘဲ အဖြားအိုက ေန ့တိုင္းသူ ့ရဲ ့စား၀တ္ေနေရးကို ေျဖရွင္းခဲ့ျပီး အသက္ရွင္ေနခဲ့ရ တယ္။ <br /><br />အဖြားအိုေနထိုင္တဲ့တိုင္းျပည္မွာ အစားက်ဴးတဲ့ ဘုရင္တစ္ပါး အုပ္ခ်ဳပ္ေနတယ္။ တစ္ေန ့မွာ ဘုရင္က တုိင္းျပည္ ထဲမွာ ထူးဆန္းတဲ့ အမိန္ ့တစ္ခုကို ေမာင္းထုျပီး ေၾကညာခဲ့တယ္။ အဲဒါအမိန္ ့က ဘာလဲဆိုေတာ့ လွည္းေန ေလွေအာင္း ျမင္းေဇာင္း မက်န္ တိုင္းျပည္မွာ ရွိတဲ့ တိုင္းသူျပည္သားေတြအားလံုး သူစားပြဲတည္ဘို ့ အတြက္အသားဟင္းတစ္ခြက္လာ<br />ပို ့ရမယ္လို ့ေၾကညာေမာင္းခတ္ခဲ့တယ္။<br /><br />တကယ္လို ့အသားဟင္းမပို ့ႏိုင္တဲ့ အိမ္ဆို တိုင္းျပည္မွာ ေနခြင့္မေပးဘဲ ေမာင္းထုတ္မယ္လို ့ ေၾကညာ အမိန္ ့ ထုတ္ျပန္ခဲ့တယ္။ ဒီသတင္းကိုၾကားတဲ့ တိုင္းသူျပည္သားေတြက တိုင္းျပည္ကေန ေမာင္းထုတ္ခံရမွာ ေၾကာက္တာ ေၾကာင့္ ရွိစုမဲ့စုထဲက အသားဟင္းတစ္ခြက္ပို ့ဘို ့ ျပင္ဆင္ၾကတယ္။<br /><br />အဲဒိအထဲမွာ ၾကက္မေလးတစ္ေကာင္ကို ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ အဖြားအိုလဲ အပါအ၀င္ေပါ့။ အဖြားအိုမွာ ဘယ္လိုမွ အသားဟင္းကို ပို ့စရာမရွိဘူးျဖစ္ေနတယ္။ သူ ့မွာ အသားဟင္းတစ္ခြက္ပို ့ဘို ့ေငြေၾကးကလဲ လံုး၀မရွိဆိုေတာ့ အရမ္းကို ခက္ခဲေနခဲ့တယ္။ <br /><br />အသားဟင္းမပို ့ႏိုင္လို ့ မင္းျပစ္မင္းဒဏ္ခံရမယ္ဆို ပိုျပီးၾကီးေလးတာေၾကာင့္ အဖြားအိုက ေနာက္ဆံုးမွာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကို ခက္ခဲပင္ပမ္းစြာနဲ ့ ခ်လိုက္ရတယ္။ အဲဒါကေတာ့ သူ ့ကိုေန ့ တိုင္း ၾကက္ဥတစ္လံုး တစ္လံုး ဥေပးေနတဲ့ ၾကက္မေလးကို သတ္ျပီး ဘုရင္ဆီကို အသားဟင္းတစ္ခြက္ပို ့ဘို ့ သူဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။<br /><br />ဘုရင္ကေတာ့ စားေတာ္ပြဲမွာ တစ္အိမ္တစ္ေယာက္ႏႈန္း အသားဟင္းခြက္ေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာနဲ ့ ပြဲေတာ္ တည္ေနခဲ့တယ္။ အသားဟင္းခြက္ေတြက သိပ္မ်ားျပားလြန္းတာ ေၾကာင့္ ဟင္းခြက္တိုင္းကို မစားျဖစ္ခဲ့ဘူး။ မစားျဖစ္တဲ့ ဟင္းခြက္ေတြထဲမွာ အဖြားအိုရဲ ့ၾကက္သားဟင္းေလးလဲအပါေပါ့။<br /><br />ရွင္ဘုရင္က တစ္ခ်က္လြတ္အမိန္ ့ခ်မွတ္ခဲ့တဲ့အတြက္ သူ ့မွာေတာ့ ဘာမွထိခိုက္နစ္နာမႈမရွိေပမယ့္ ဒီအမိန္ ့ ေၾကာင့္ တစ္ဘက္လူမွာ ဘ၀ပ်က္ခဲ့ရတယ္။ <br /><br />အဲဒါေၾကာင့္ အပ္ဖ်ားတစ္ေထာက္စာဆိုေပမယ့္ ဆပ္ျပာပူေဖာင္းအတြက္ေတာ့ ဘ၀ကို ပ်က္ေစတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4123719220698831272-2839269006919999367?l=lovecanfly24.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာပိုးအိတ္http://www.blogger.com/profile/08188405011119274859noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4123719220698831272.post-27069794937479092932009-09-21T21:04:00.004+06:302009-09-21T22:21:46.878+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SrefK3j23ZI/AAAAAAAAAP0/Xjq_4KouLW0/s1600-h/SDC12564.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_yZCKuuP04hE/SrefK3j23ZI/AAAAAAAAAP0/Xjq_4KouLW0/s320/SDC12564.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5383946888606571922" border="0" /></a> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CMEIMEI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tst